Το έτος είναι 2000, είμαι επτά χρονών και βρίσκομαι στη δίνη της πρώτης μπου ερωτικής απογοήτευσης. Κοιτάζω έξω από το παράθυρο κλαίγοντας, ενώ ακούω το Never Had A Dream Come True των S Club 7. Και κάτι σχετικά με τη μουσική που με κάνει να θέλω να κλάψω ακόμα περισσότερο είναι ανεξήγητα εκπληκτικό...
Σήμερα, το 2023 δεν υπάρχει τίποτα πιο χάλια από το να αναζητάμε μια σταλιά αυτοεκτίμησης με ένα μπουκάλι λευκό κρασί ακροβατώντας ανάμεσα στις πιο ενθαρρυντικές και στις πιο αποκαρδιωτικές - ως προς την αυτοεκτίμηση - σκέψεις μας.
Ναι – υπάρχει απλώς κάτι σχετικά με τα τραγούδια που μιλούν για χωρισμό, είτε σε κάνουν να θέλεις να περάσεις (μέσα από) μια τρύπα από την πόρτα του /της πρώην μας είτε να ξεσπάσουμε σε κλάματα, που μας κάνουν πραγματικά να νιώσουμε μια ευρεία γκάμα συναισθημάτων.
Την Πέμπτη (τα συναισθήματα αυτά) έφτασαν σε νέα ύψη όταν η Κολομβιανή σούπερ σταρ Σακίρα κυκλοφόρησε το δικό της κομμάτι ρίχνοντας καρφιά στον Ζεράρ Πικέ και την ερωμένη του, την 23χρονη φίλη του, Κλάρα Κία Μάρτι, και οι στίχοι είναι «καυτοί».
Για παράδειγμα:
«Σου εύχομαι τύχη με την υποτιθέμενη αντικατάστασή μου
Δεν μπορώ να καταλάβω το συνέβη σε σένα
Αξίζω όσο δύο 22άρες
Αντάλλαξες μια Ferrari με ένα Twingo
Αντάλλαξες ένα Rolex με ένα Casio
Πας πολύ γρήγορα, επιβράδυνε λίγο
Πολύ γυμναστική. Αλλά δούλεψε και λίγο το μυαλό σου»
Και την ώρα των φωνητικών, η Σακίρα επαναλαμβανόμενα δηλώνει: «Είμαι πολύ καλή για σένα, και γι′ αυτό είσαι με κάποια που σου μοιάζει»
Κάπως έτσι τα συναισθήματά της γίνονται γνωστά και για εμάς γεννιέται ένα νέο τραγούδι με το ... μεσαίο δάκτυλο υψωμένο προς τον/την πρώην.
Αλλά γιατί μας αρέσουν τα τραγούδια του χωρισμού - είτε θέλουμε να βυθιζόμαστε στο μυστήριο είτε (προσπαθούμε να) σηκωθούμε από τα πατώματα;
Λοιπόν, ίσως η επιστήμη να έχει να δώσει την απάντηση:
Ας δούμε τι λέει η Αλίς Γκρέι, νευροεπιστήμων. Εξηγεί στη HuffPost UK ότι για να καταλάβουμε γιατί τα τραγούδια χωρισμού μας δίνουν μια συναισθηματική ώθηση, πρέπει πρώτα να καταλάβουμε τι συμβαίνει στον εγκέφαλο όταν είμαστε ερωτευμένοι.
«Στη ρομαντική αγάπη, ένα μέρος του εγκεφάλου που ονομάζεται κερκοφόρος πυρήνας ενεργοποιείται – αυτό είναι μέρος της ”οδού” ανταμοιβής ντοπαμίνης στον εγκέφαλό μας. Νιώθουμε ικανοποιητικό να είμαστε ερωτευμένοι και ο εγκέφαλός μας μας οδηγεί να συνεχίσουμε αυτή τη σχέση», λέει η Γκρέι.
«Αυτά τα ”μονοπάτια” όμορφων αισθήσεων ενεργοποιούνται επίσης από πράγματα όπως η νικοτίνη, τα ναρκωτικά, το σεξ και το φαγητό – γι′ αυτό η αγάπη είναι εθιστική. Αυτός είναι επίσης ο λόγος που οι χωρισμοί είναι τόσο δύσκολοι, είναι σαν απόσυρση. Εκεί που κάποτε υπήρχε μια σταθερή παροχή χημικών ουσιών που προκαλούν όμορφη αίσθηση, ξαφνικά (αυτό) στεγνώνει».
Και δεν είναι μόνο αυτή η ξαφνική απώλεια (αυτής) της όμορφης αίσθησης που κάνει τον χωρισμό χάλια, συμπληρώνει η Γκρέι – (αλλά) έχουμε επίσης την πτυχή της απόρριψης που έχει ένας χωρισμός η οποία επίσης επηρεάζει τον εγκέφαλό μας.
«Οι άνθρωποι είναι κοινωνικά ζώα, κι έχουμε σχεδιαστεί με σκοπό να αποφύγουμε την απόρριψη για να αποτρέψουμε τον αποκλεισμό μας από τις κοινότητες (των ανθρώπων). Ο εγκέφαλός μας έχει ενσωματωμένους μηχανισμούς για να βρίσκει την απόρριψη επώδυνη και να μας κάνει να την αποφεύγουμε».

Και υπάρχει το «κλειδί» γιατί η μουσική χωρισμού έχει την επίδραση που έχει – μας φέρνει κοντά, ακόμα κι όταν ακούμε λυπητερά τραγούδια στις μοναχικές μας στιγμές, όσο παράδοξο κι αν ακούγεται αυτό.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου