Πριν από δέκα χρόνια, κυκλοφόρησα μία τριλογία βιβλίων υπό τον γενικό τίτλο “Το τέλος της κυριαρχίας των ανθρώπων”, εξηγώντας τα περί της τεχνητής νοημοσύνης, τα drones και τους ρομποτικούς αντικαταστάτες μας σε κάθε δραστηριότητα πάνω στον πλανήτη. Ελάχιστους έπεισα με τα βιβλία μου αυτά, γιατί κανείς δεν πίστεψε, ότι οι άνθρωποι θα αντικατασταθούν σε κάθε δραστηριότητα πάνω στη Γη και θα ζουν σαν ένα παρασιτικό γένος μέχρι να εκλείψουν.
Αισθάνομαι την ανάγκη, παρά το ότι πολλές φορές είναι σαν να μιλάω σε ένα τοίχο, να θυμίσω ότι:
1. Οι άνθρωποι είναι στην πραγματικότητα άϋλες οντότητες, οι λεγόμενες ψυχές και δραστηριοποιούνται πάνω στον πλανήτη χρησιμοποιώντας βιολογικά σώματα.
2. Τον κόσμο μας δεν διοικούσαν ποτέ οι άνθρωποι και οι δήθεν αφέντες των κρατών δεν διέφεραν ποτέ από τις γελοίες μαριονέτες που δήθεν διευθύνουν τις τύχες μας σήμερα. Τον κόσμο μας ανέκαθεν διοικούσε ο κοσμοκράτορας και δημιουργός του, ο Εωσφόρος (LUCIFER), που κάθε άλλο παρά άνθρωπος είναι. Βοηθοί του στην διαχείριση των πραγμάτων ήταν ανέκαθεν οι υποτακτικοί του, οι δαίμονες.
3. Για να ξεχάσουμε ποιοι είμαστε και γιατί ζούμε εδώ, μας εκπαίδευσαν να πιστεύουμε ότι οι άνθρωποι είναι τα σώματα, που εμείς οι άνθρωποι χρησιμοποιούμε. Σαν να οδηγείς δηλαδή ένα αυτοκίνητο και σε έκαναν να πιστεύεις ότι είσαι το αυτοκίνητο και όχι εσύ που στην πραγματικότητα το οδηγείς.
4. Ο σκοπός της συμμετοχής μας στον ανόητο και ταυτόχρονα τιποτένιο κόσμο, σύμφωνα με όλες τις φιλοσοφικές θεωρίες των ανθρώπων, αλλά και σύμφωνα με την επιβεβαίωση του Χριστού, είναι το να επιλέξουμε να μην ζούμε σε αυτόν αλλά σε ένα άλλο κόσμο, τον κόσμο του Φωτός, όπου ο κεντρικός σκοπός είναι η ασταμάτητη δημιουργία και όχι η απραξία και η καταστροφή και όπου κανείς δεν θα μπορεί να απειλήσει αυτά τα οποία θα δημιουργούμε. Στον αγώνα αυτό των ανθρώπων, εναντιώνονται οι δαίμονες. ( “ουκ έστιν η πάλη ημών προς αίμα και σάρκα, αλλά προς τας αρχάς, προς τας εξουσίας, προς τους κοσμοκράτορας του σκότους του αιώνος τούτου, προς τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανίοις” (Εφεσ. 6, 12-13). “)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου