Υπήρξε μια εποχή που οι ουρές στα καταστήματα Wendy’s ήταν σχεδόν καθημερινό φαινόμενο. Το τετράγωνο μπιφτέκι και το θεϊκό Frosty, το απίθανο shake που έκανε τα μάτια των παιδιών να αστράφτουν, έκαναν κάθε επίσκεψη στα Wendy’s μια μικρή γιορτή.
Από το Σύνταγμα μέχρι την Ομόνοια, οι νεαρές παρέες συγκεντρώνονταν για να ζήσουν την αμερικανική εμπειρία γρήγορου φαγητού που έμοιαζε… από άλλη διάσταση.
Η ιστορία των Wendy’s στην Ελλάδα ξεκίνησε στα τέλη της δεκαετίας του 1980, όταν ο Γιώργος Νίκας έφερε τα δικαιώματα για τη χώρα μας, φέρνοντας μαζί του την υπόσχεση μιας φρέσκιας, διεθνούς γεύσης. Μέσα σε λίγα χρόνια, τα καταστήματα έγιναν διψήφια, πάντα σε προσεκτικά επιλεγμένα σημεία της πρωτεύουσας, με την Αθήνα να παραμένει το «στολίδι» της αλυσίδας.
Και όμως, όπως σε κάθε καλό παραμύθι, ήρθε η στιγμή που τα πράγματα άλλαξαν. Η αρχική ανοδική πορεία κορυφώθηκε το 1997, αλλά από τις αρχές του 21ου αιώνα, το σκηνικό της αγοράς άρχισε να δυσκολεύει. Η εγχώρια ανταγωνιστική σκηνή, κυρίως τα ελληνικότατα Goody’s, και οι εσωτερικές συγκρούσεις με τους Αμερικανούς της μητρικής εταιρείας, έβαλαν τα Wendy’s σε δύσκολη θέση. Το γεγονός ότι η οικογένεια Νίκα προμήθευε ταυτόχρονα τον βασικό ανταγωνιστή με αλλαντικά, έδενε το… μαχαίρι στο καρφί.
Κάπως έτσι, γύρω στο 2002, οι τίτλοι τέλους γράφτηκαν αθόρυβα. Το Wendy’s, αυτός ο γίγαντας της εστίασης που έκανε μικρούς και μεγάλους να συγκινούνται με το Frosty τους και την «μπριτζόλα» τους, άφησε πίσω του κενά τραπέζια και αναμνήσεις μιας εποχής που η Αθήνα ήξερε να περιμένει υπομονετικά για ένα κομμάτι Αμερική στο πιάτο της.
Ήταν μια δεκαετία γεμάτη ουρές, γέλια και νοσταλγία. Και παρά την αποχώρησή του, κανείς δεν θα ξεχάσει το τετράγωνο μπιφτέκι που έγραψε ιστορία.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου