Κομμάτι από κεφάλι τσιπούρας προκάλεσε διάτρηση και “κρυφή”
περιτονίτιδα σε 64χρονο, εβδομάδες μετά την κατανάλωση του ψαριούΈνα ασυνήθιστο περιστατικό σημειώθηκε στην Αττική με 64χρονο που επισκέφθηκε με έντονους πόνους και πυρετό το νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ.Ο 64χρονος άνδρας εμφάνισε συμπτώματα “κρυφής” περιτονίτιδας λόγω διάτρησης του στομάχου από… ωτόλιθο ψαριού. Ο ωτόλιθος είναι το «αυτί» του ψαριού: μια σκληρή δομή από ανθρακικό ασβέστιο, κρυμμένη στο εσωτερικό του κρανίου. Τα ψάρια τον χρησιμοποιούν για ακοή και ισορροπία, γι’ αυτό και είναι μεγάλος, συμπαγής και ανθεκτικός, σε αντίθεση με τα μικρά ανθρώπινα ωτόλιθια.
Ο άνδρας έφτασε στο νοσοκομείο ΥΓΕΙΑ με πόνο στο επιγάστριο και πυρετό. Η αξονική τομογραφία αποκάλυψε ένα ξένο σώμα μήκους σχεδόν 4 εκατοστών να έχει διαπεράσει το τοίχωμα του πυλωρού προκαλώντας τοπική φλεγμονή. Δύο ημέρες αργότερα αφαιρέθηκε ενδοσκοπικά ένα κομμάτι ωτόλιθου με χαρακτηριστική πράσινη απόχρωση, όπως φαίνεται στις παρακάτω φωτογραφίες. Οι γιατροί της ομάδας εξηγούν πως το πρασινωπό χρώμα οφείλεται πιθανότατα σε χολή που παλινδρόμησε από το δωδεκαδάκτυλο, ενώ δεν αποκλείεται και συμβολή βακτηριακής μόλυνσης — μικρόβια όπως η Pseudomonas aeruginosa παράγουν χρωστικές που δίνουν πράσινο τόνο σε βιοφίλμ και πύον.
Η κρίσιμη λεπτομέρεια που ξεκλείδωσε την υπόθεση ήρθε από τον ίδιο τον ασθενή, ο οποίος θυμήθηκε ένα γεύμα 40 ημέρες πριν. Ο ασθενής ακολουθούσε μεσογειακή διατροφή και κατανάλωνε συχνά διάφορα είδη ψαριών. Θυμήθηκε ότι είχε φάει μέρη από το κεφάλι μιας μεγάλης τσιπούρας βάρους περίπου 2,5 κιλών περίπου 40 ημέρες πριν από την εισαγωγή του στο νοσοκομείο. Ένα τέτοιο ψάρι έχει μήκος περίπου 60 cm και μπορεί να έχει μακριούς ωτόλιθους. Επιπλέον, ο ασθενής θυμήθηκε ότι είχε αόριστα παράπονα για δυσπεψία κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα πριν από την εισαγωγή του στο νοσοκομείο.
Ο ωτόλιθος, σε αντίθεση με τα περισσότερα μικρά ψαροκόκκαλα, είναι στιβαρό αντικείμενο που μπορεί να λειτουργήσει σαν «καρφί» στο τοίχωμα του στομάχου. Παρότι οι διάτρησεις από ξένα σώματα είναι σπάνιες (περίπου 1% των καταπόσεων), η καθυστέρηση στην εμφάνιση συμπτωμάτων —εδώ πάνω από έναν μήνα— κάνει τέτοια περιστατικά δύσκολα στην αναγνώριση. Η θεραπεία στηρίχθηκε σε άμεση ενδοσκοπική αφαίρεση και ενδοφλέβια αντιβιοτική αγωγή ευρέος φάσματος. Ο ασθενής ανάρρωσε χωρίς επιπλοκές.
Η υπόθεση αγγίζει και ένα θέμα που αφορά άμεσα τον χώρο των τροφίμων: ο κίνδυνος ξένων σωμάτων δεν περιορίζεται σε μέταλλα, γυαλιά ή πλαστικά που μπορεί να βρεθούν κατά λάθος σε προϊόντα. Υπάρχουν και τα φυσικά ξένα σώματα, όπως κόκαλα κρέατος ή ψαροκόκκαλα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν εξίσου σοβαρούς τραυματισμούς. Υπενθυμίζεται και η περίπτωση ενός 39χρονου άνδρα που κατέληξε στο νοσοκομείο με οξεία κοιλιακά συμπτώματα που οφείλονταν τελικά σε ένα ψαροκόκκαλο το οποίο είχε διαπεράσει το τοίχωμα του εντέρου του. Για τρεις ημέρες παρουσίαζε πυρετό, έντονη κοιλιακή διάταση και ανορεξία, πιστεύοντας αρχικά ότι πρόκειται για ίωση, όμως η αξονική τομογραφία αποκάλυψε ένα λεπτό οστό μήκους περίπου 3 εκατοστών καρφωμένο στο λεπτό έντερο, προκαλώντας τοπική φλεγμονή. Και σε αυτή την περίπτωση το ξένο σώμα είχε ήδη προκαλέσει διάτρηση, αλλά ο ασθενής ανάρρωσε γρήγορα και πήρε εξιτήριο μία εβδομάδα αργότερα. Άλλη αναφερθείσα περίπτωση αφορά έναν 55χρονο άνδρα που χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση αφού ένα ψαροκόκκαλο προκάλεσε απόστημα στην κοιλιακή κοιλότητα.
Η κατάποση ξένου σώματος θεωρείται ένα ευρέως διαδεδομένο παγκόσμιο πρόβλημα υγείας, με την κατάποση ψαροκόκαλου (FI) να εμφανίζεται συχνά. Ωστόσο, η διάτρηση του εντέρου που προκαλείται από ψαροκόκαλο παραμένει σπάνια και συχνά παραβλέπεται στην αρχική διάγνωση. Σύμφωνα με τους συγγραφείς της ελληνικής περίπτωσης, η διάτρηση του γαστρεντερικού σωλήνα λόγω κατάποσης ξένου σώματος διαφόρων τύπων, συμπεριλαμβανομένων οστών, μετάλλων και μαγνητών, μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες για τον ασθενή, ειδικά εάν υπάρχει καθυστέρηση στη διάγνωση ή/και ακατάλληλη χρήση αντιμικροβιακής θεραπείας.
Ερευνητές υποστηρίζουν ότι τα ψαροκόκκαλα αποτελούν τη συχνότερη αιτία εγκλωβισμένων ξένων σωμάτων στον οισοφάγο των ενηλίκων, με τον άνω οισοφαγικό σφιγκτήρα να είναι το σημείο όπου εντοπίζονται πιο συχνά. Η έγκαιρη αφαίρεσή τους, μέσα σε 24 ώρες, είναι κρίσιμη, επειδή η καθυστέρηση αυξάνει τον κίνδυνο διάτρησης και άλλων σοβαρών επιπλοκών. Δεδομένου ότι η απλή ακτινογραφία συχνά δεν ανιχνεύει το πρόβλημα, η αξονική τομογραφία χρησιμοποιείται όταν υπάρχει υποψία βλάβης. Κατά την ενδοσκοπική αφαίρεση συνιστώνται τεχνικές που μειώνουν τον κίνδυνο εισρόφησης και τραυματισμού του βλεννογόνου. Αν και τα περισσότερα περιστατικά εξελίσσονται ομαλά, οι βαρύτερες μορφές, όπως η διείσδυση του οστού στον θώρακα, μπορεί να απειλήσουν τη ζωή του ασθενούς.
Σύνδεσμος για την μελέτη της περίπτωσης που δημοσιεύτηκε στο Reports https://www.mdpi.com/2571-841X/8/4/252
Αναφορά: Falagas Matthew E., Laura T. Romanos, Annabel Hopkins, Athanasios Sioulas, and Maria Tsitskari. 2025. “Concealed Peritonitis Due to Stomach Perforation from a Fish Otolith: A Case Report” Reports 8, no. 4: 252. https://doi.org/10.3390/reports8040252
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου