Νέα θεωρία επανεξετάζει τη διαστολή του Σύμπαντος και τη γεωμετρία του χωροχρόνου – Υπάρχει τελικά η «Σκοτεινή Ενέργεια»;

Η ραγδαία επιτάχυνση της διαστολής του Σύμπαντος συνεχίζει να προκαλεί

την κατανόησή μας για τη θεμελιώδη φυσική.

Το γιατί το Σύμπαν διαστέλλεται όλο και πιο γρήγορα παραμένει ένα από τα πιο συναρπαστικά ανοιχτά ερωτήματα στη σύγχρονη φυσική. Οι τρέχουσες θεωρίες δεν μπορούν να εξηγήσουν πλήρως αυτή τη συμπεριφορά χρησιμοποιώντας την υπάρχουσα εικόνα του φυσικού κόσμου, η οποία συνδυάζει τη Γενική Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν με το Καθιερωμένο Πρότυπο της σωματιδιακής φυσικής.

Για να γεφυρώσουν αυτό το χάσμα, οι επιστήμονες πρότειναν την ύπαρξη μιας μυστηριώδους δύναμης που ονομάζεται «σκοτεινή ενέργεια», η οποία θεωρείται ότι οδηγεί την επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.

 Ακόμη κι έτσι, η προέλευση αυτής της σκοτεινής ενέργειας παραμένει άγνωστη.

Τώρα, μια διεθνής ερευνητική ομάδα από το Κέντρο Εφαρμοσμένης Διαστημικής Τεχνολογίας και Μικροβαρύτητας (ZARM) του Πανεπιστημίου της Βρέμης και το Πανεπιστήμιο Τρανσυλβανίας του Μπρασόβ στη Ρουμανία, προτείνει έναν διαφορετικό τρόπο προσέγγισης του προβλήματος.

Νέα θεωρία για την επιτάχυνση του Σύμπαντος: Βαρύτητα Finsler ως εναλλακτική στην Σκοτεινή Ενέργεια

Η εργασία τους υποδηλώνει ότι η κοσμική διαστολή μπορεί να εξηγηθεί, τουλάχιστον εν μέρει, χωρίς να απαιτείται καθόλου η επίκληση της σκοτεινής ενέργειας.

Η εξέλιξη του Σύμπαντος σε μεγάλη κλίμακα περιγράφεται συνήθως χρησιμοποιώντας τη Γενική Σχετικότητα μαζί με τις εξισώσεις Friedmann.

Ωστόσο, εντός αυτού του πλαισίου, η εξήγηση της παρατηρούμενης επιτάχυνσης απαιτεί από τους επιστήμονες να εισάγουν χειροκίνητα στις εξισώσεις έναν επιπλέον όρο «σκοτεινής ενέργειας».

Επειδή η λύση αυτή γενικά δεν θεωρείται ικανοποιητική, οι ερευνητές του ZARM και οι Ρουμάνοι συνεργάτες τους εξερεύνησαν μια εναλλακτική οδό.

Τα αποτελέσματά τους, που δημοσιεύθηκαν στο Journal of Cosmology and Astroparticle Physics στις αρχές του 2026, βασίζονται σε μια επέκταση της Γενικής Σχετικότητας γνωστή ως βαρύτητα Finsler, ένα θεωρητικό πλαίσιο που έχει αναπτυχθεί τα τελευταία χρόνια.

Σε σύγκριση με την παραδοσιακή διατύπωση της Γενικής Θεωρίας της Σχετικότητας, η προσέγγιση αυτή χρησιμοποιεί μια πιο γενική περιγραφή του χωροχρόνου, επιτρέποντας την ακριβέστερη μοντελοποίηση των βαρυτικών επιδράσεων των αερίων από ό,τι είναι δυνατόν στο πλαίσιο της καθιερωμένης Γενικής Σχετικότητας.

Εικόνα της διαστολής του σύμπαντος δημιουργημένη από τεχνητή νοημοσύνη (AI). Φωτογραφία: ZARM, Πανεπιστήμιο της Βρέμης (δημιουργήθηκε μέσω AI)

Πράγματι λειτουργεί χωρίς τη Σκοτεινή Ενέργεια

Όταν η ερευνητική ομάδα υπολόγισε την επέκταση Finsler των εξισώσεων Friedmann, έκανε μια συναρπαστική ανακάλυψη: οι εξισώσεις Finsler-Friedmann προβλέπουν ήδη μια επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος ακόμη και σε συνθήκες κενού – χωρίς την ανάγκη εισαγωγής πρόσθετων υποθέσεων ή όρων «σκοτεινής ενέργειας».

«Αυτή είναι μια συναρπαστική ένδειξη ότι ίσως είμαστε σε θέση να εξηγήσουμε την επιταχυνόμενη διαστολή του Σύμπαντος, τουλάχιστον εν μέρει, χωρίς τη σκοτεινή ενέργεια, με βάση μια γενικευμένη γεωμετρία του χωροχρόνου», λέει ο Christian Pfeifer, φυσικός του ZARM και μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Αυτή η νέα γεωμετρική οπτική γωνία στο πρόβλημα της σκοτεινής ενέργειας ανοίγει νέες δυνατότητες για την καλύτερη κατανόηση των νόμων της φύσης στο Σύμπαν.