Aνακαλύφθηκαν σε αρχαίο αμφιθέατρο μια σήραγγα 2.000 ετών και η «Πύλη του Θανάτου»

Οι επισκέπτες εξερευνούν τα εντυπωσιακά ερείπια της Σαλώνας

χρησιμοποιώντας ψηφιακά εργαλεία και τραβώντας φωτογραφίες της αρχαίας πόλης, αλλά παράλληλα σχολαστικές εργασίες συντήρησης συνεχίζονται αθόρυβα στο παρασκήνιο σε ένα από τα σημαντικότερα ρωμαϊκά μνημεία της ανατολικής ακτής της Αδριατικής, το αμφιθέατρο της Σαλώνας κοντά στο Σπλιτ.

Συντήρηση και Ανακαλύψεις στο Αμφιθέατρο της Σαλώνας: Νέα Στοιχεία για την Ιστορία της Αρχαίας Ρώμης

Οι ομάδες συντήρησης συνέχισαν τη διευθέτηση και τον καθαρισμό του βόρειου τμήματος των κερκίδων του αμφιθεάτρου.

Όπως δήλωσε εκπρόσωπος από το Αρχαιολογικό Μουσείο του Σπλιτ, η ανακάλυψη αυτή προσθέτει ακόμα ένα σημαντικό επίπεδο στην κατανόηση του τρόπου με τον οποίο λειτουργούσε κάποτε ο χώρος κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους.

Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας, αποκαλύφθηκε και τεκμηριώθηκε ένα τμήμα αρχαίου λιθόστρωτου, ένα στοιχείο που παρέμενε θαμμένο κάτω από στρώματα χώματος για δεκαετίες.

 

Σιδερένιοι σφιγκτήρες 2.000 ετών που εξακολουθούν να αντέχουν

Στη δυτική είσοδο της αρένας, γνωστή ως porta pompae, αφαιρέθηκαν προσεκτικά χώματα και συσσωρευμένες αποθέσεις λίθων.

Κάτω από αυτές, οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν σιδερένιους σφιγκτήρες που συγκρατούν τεράστιους λίθινους όγκους για σχεδόν 2.000 χρόνια και, παραδόξως, συνεχίζουν να επιτελούν την αρχική δομική τους λειτουργία.

Η «Πύλη του Θανάτου»

Μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις ήταν η επαναλειτουργία ενός υπόγειου διαδρόμου μήκους 90 μέτρων, ο οποίος εκτείνεται νότια από την Porta Libitinae (Πύλη της Λιβιτίνης). Η Porta Libitinae, η οποία αναφέρεται συχνά ως η «Πύλη του Θανάτου», ήταν το πέρασμα από το οποίο απομακρύνονταν από την αρένα οι τραυματισμένοι ή νεκροί μονομάχοι και τα ζώα.

Πήρε το όνομά του από τη Λιβιτίνη (Libitina), τη ρωμαϊκή θεά των ταφικών τελετουργιών, και ο χώρος αυτός φέρει έναν ισχυρό ιστορικό συμβολισμό. Ωστόσο, η ιστορία δεν ήταν το μόνο πράγμα που περίμενε τους αρχαιολόγους στο εσωτερικό της σήραγγας.

Με την πάροδο του χρόνου, είχε συσσωρευτεί ένας σημαντικός όγκος απορριμμάτων, κατασκευαστικών μπαζών και αντικειμένων που είχαν πεταχτεί από ασυνείδητους.

Το υλικό απομακρύνθηκε προσεκτικά, ενώ οι λίθοι διαχωρίστηκαν προκειμένου να επαναχρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές παρεμβάσεις συντήρησης.

Στη Σαλώνα, τονίζουν οι ειδικοί, καμία πέτρα δεν είναι απλώς μια πέτρα  –  κάθε μία αποτελεί μέρος ενός ευρύτερου αρχιτεκτονικού συστήματος.

Στο πλαίσιο των εργασιών, έχει προετοιμαστεί μια ανασκαφή για την τοποθέτηση ράμπας, η οποία θα ρυθμίζει τη μη εξουσιοδοτημένη πρόσβαση και θα βοηθήσει στην πρόληψη των βανδαλισμών.

Τέτοια μέτρα θεωρούνται κρίσιμα για τη μακροπρόθεσμη προστασία του αρχαιολογικού χώρου.

Σχεδιάζεται η περαιτέρω συντήρηση του βόρειου τμήματος των κερκίδων, παράλληλα με τη συνέχιση της αρχαιολογικής έρευνας. Η Σαλώνα παραμένει ένας από τους πολυτιμότερους πολιτιστικούς και ιστορικούς χώρους της Κροατίας.

Αν και είναι ανοιχτή στους επισκέπτες, δεν αποτελεί δημόσιο πάρκο αλλά έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας.

Σχεδιάζεται η περαιτέρω συντήρηση του βόρειου τμήματος των κερκίδων, παράλληλα με τη συνέχιση της αρχαιολογικής έρευνας. Η Σαλώνα παραμένει ένας από τους πολυτιμότερους πολιτιστικούς και ιστορικούς χώρους της Κροατίας.

Αν και είναι ανοιχτή στους επισκέπτες, δεν αποτελεί δημόσιο πάρκο αλλά έναν από τους σημαντικότερους αρχαιολογικούς χώρους της χώρας.

«Δεν είναι ένας χώρος για ανεύθυνες συμπεριφορές. Είναι μια κληρονομιά που έχουμε δανειστεί από τις μελλοντικές γενιές», κατέληξε το Αρχαιολογικό Μουσείο του Σπλιτ.