Χρειάζεται τη στοργή μας….

Ο καλός μας Νωντας Σαρλής, πριν λίγες μέρες απαναδημοσίευσε μια σειρά από φωτογραφίες παλιών κτιρίων

της πόλης…

Φωτογραφίες αυτών – αποτύπωση μιας Αμφιλοχίας παλιού καιρού -που στην καθημερινότητά μας ,προσπερνάμε την ομορφιά τους…

Γνωστή η ευαισθησία του διακεκριμένου σκηνοθέτη -κινηματογραφιστή και θεατρικού – που βγαίνει από κάθε πόνημά του !!!

Όμως – ο Νωντας , πλέον βγαίνει από το καντράν τούτης της γραφής – καλές κι όμορφες οι φωτογραφίες αλλά όταν οδηγούν στο πουθενά ( Στα 10 χρόνια από την φωτογράφηση , μέχρι σήμερα , ( ίδια γεύση …) ,απλά βγάζουν μελαγχολία για το ότι τίποτε δεν αλλάζει σε τούτη τη πόλη..

Θα επικεντρώσω το λόγο μου στις φωτογραφίες 15,16 που αφορούν το παλαιότατο κτίσμα ( η κατασκευή άρχισε το 1898 και παραδόθηκε σε χρήση ( σε χρήση ..σφαγείων-λέμε τώρα …) την επόμενη χρονιά.

Το κτίριο αυτό πέρασε από σαράντα κύματα και η μεταχείρισή του όσο και η κατάσταση πού , σήμερα , βρίσκεται προκαλεί πόνο , θλίψη και ερώτημα για την εγκατάλειψη…

Εγκατάλειψη που θα φέρει ,οσονούπω ,και τη κατάρρευση του κορμού, όσου, που απόμεινε -αλλά που εντυπωσιάζει τον παρατηρητή για την ομορφιά και από την καταπληκτική κατασκευή -του ΑΝ ,οι έχοντες την κατοχή του ,δεν ανασκουμπωθουν για την διατήρησή του…

Η κυρία Ρούλα Κοντονίκα -αρχιτέκτων- είναι η πρώτη ( δυστυχώς και η τελευταία μέχρι σήμερα) που ασχολήθηκε σοβαρά με το κτίριο ..

Το ανέδειξε αρχιτεκτονικά και είναι πρόθυμη να παράσχει κάθε βοήθεια προς το σκοπό της διατήρησης του ηλικίας 127 χρόνων και ελάχιστου δείγματος κτιριακής της εποχής εκείνης.

Ο γράφων έχει ασχοληθεί πολλές φορές με δημοσιεύσεις στον έντυπο Μαΐστρο, για το ερειπωμένο κτίριο για το οποίο- ας ευθυμήσουμε και λίγο-όπως δείχνει η κακή του τύχη ως τα σήμερα, στην θεμελίωσή του δεν πρέπει να έγινε αγιασμός , ούτε καν και αλέκτωρ εσφάγη !!!

Για να τελειώνουμε ,μιλώντας πολύ σοβαρά, αυτό το απομεινάρι της παλιάς Αμφιλοχίας – Καρβασαρά επί το

ακριβέστερο-ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΗ ΑΝΑΓΚΗ να λάβει την πρόνοια που χρειάζεται…

Όλος ο κόσμος που έχει σχέση με την ιδιοκτησία, και τύχη του πάλαι ποτε κομψοτεχνήματος ας λάβει σοβαρά υπ´όψιν το παρόν…

Αυτό το ερείπιο, αν το ακουμπήσεις με ψυχή και καρδιά και το αφουγκρασθείς , θα σου διηγηθεί ιστορίες πολλές για τούτον τον τόπο , για τον οποίο οι εκάστοτε ιθύνοντές του , φανέρωσαν ανιστορικότητά , νωθρότητα και εν πολλοίς και αδιαφορία ……

Αυτά …

Θ.Κ

8/2/2026

Υ.Γ

Το περασμένο καλοκαίρι, η Ρούλα μου έλεγε με παράπονο:

Θα πέσει θείε αν δεν ληφθούν μέτρα και θα είναι κρίμα να χαθεί..

Εγώ είμαι πάντα πρόθυμη να βοηθήσω …

Να σημειωθεί ότι η κυρία Κοντονίκα , πάνω στο κτίριο αυτό , έκανε την διπλωματική εργασία της για το πτυχίο της αρχιτεκτονικής…

Η επιλογή της σ´ αυτό, φανερώνει και την αξία του….