Κιουτσούκης για Παναγόπουλο: «Ξαφνικά κάποιοι ξύπνησαν – Δικαιωθήκαμε, όμως το τίμημα ήταν και παραμένει βαρύ»

Για την υπόθεση του προέδρου της ΓΣΕΕ, Γιάννη Παναγόπουλου

τοποθετήθηκε ο γνωστός συνδικαλιστής, Νίκος Κιουτσούκης.

Μεταξύ άλλων σε δήλωσή του τονίζει ότι «όταν ο πρόεδρος “είχε λύσεις για όλους”… κανείς δεν μιλούσε για τα θεσμικά ζητήματα. Σήμερα ξαφνικά, κάποιοι ξύπνησαν…».

Ο Νίκος Κιουτσούκης κάνει λόγο για «συγκεντρωτισμό, αυταρχισμό και θεσμική εκτροπή» από την πλευρά της ηγεσίας Παναγόπουλου και προσθέτει ότι «αυτό αποδεικνύει ότι υπήρχαν σοβαροί λόγοι που ήθελε δίπλα του υποτακτικούς, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούσε να απαξιώσει και να εκθέσει όσους κατείχαν θέσεις ευθύνης και δεν ήταν ελεγχόμενοι».

 Σε άλλο σημείο τονίζει: «Αυτός ο παραλογισμός έπρεπε να σταματήσει… προσπαθήσαμε να τον διορθώσουμε για πάνω από μία δεκαετία… Όταν όμως ο κόμπος έφτασε στο χτένι, η ρήξη ήταν αναπόφευκτη…με τα γνωστά αποτελέσματα…

Δικαιωθήκαμε… Όμως το τίμημα ήταν και παραμένει βαρύ. Τα συνδικάτα, ανεξαρτήτως της εξέλιξης, πλήρωσαν και συνεχίζουν να πληρώνουν τη θεσμική εκτροπή με απώλεια αξιοπιστίας, κύρους και εμπιστοσύνης. Και αυτή η ζημιά δεν αποκαθίσταται εύκολα…».

Ολόκληρη η δήλωση Κιουτσούκη

«Όταν ο πρόεδρος “είχε λύσεις για όλους”….κανείς δεν μιλούσε για τα θεσμικά ζητήματα. Σήμερα, ξαφνικά, κάποιοι ξύπνησαν…!

Όταν όμως ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος, αποφάσιζε μόνος του για τα πάντα, τότε τα θεσμικά ζητήματα δεν ήταν απλώς υπαρκτά· ήταν κραυγαλέα!

Όταν, επί τρεις συνεχόμενες πενταετείς θητείες, διόριζε στην ΕΟΚΕ αποκλειστικά στελέχη της προσωπικής του επιλογής, με τις ευλογίες της εκάστοτε κυβέρνησης, κανείς δεν άκουγε!

Όταν επέλεγε μόνος του τον πρόεδρο του ΟΜΕΔ, τον υποψήφιο πρόεδρο της ΟΚΕ, τη σύνθεση των διοικητικών συμβουλίων στο ΚΕΚ/ΙΝΕ ΓΣΕΕ και στο ΚΑΝΕΠ, καθώς και τον επικεφαλής του ΚΕΠΕΑ!

Όταν διόριζε στο ΕΛΙΝΥΑΕ υπάλληλο του ΣΕΒ στη θέση του προέδρου…μια θέση αμισθί… μετατρέποντάς την σε αμειβόμενη με 6.000€ τον μήνα, όταν παράλληλα  αντικαθιστούσε συνδικαλιστές, μέλη , με νομικούς συμβούλους!

Όταν αποφάσιζε μονομερώς ποιοι εργαζόμενοι της ΓΣΕΕ θα λάβουν επιδόματα που δικαιούνται και ποιοι θα οδηγηθούν στα δικαστήρια, αν δεν φοβηθούν την απόλυση!

Όταν καθόριζε μόνος του ποια παραρτήματα του ΙΝΕ θα λειτουργούν και ποια θα κλείσουν!

Όταν, παρά τον χαρακτήρα της οργάνωσης, διατηρούσε εργαζόμενους σε καθεστώς ομηρίας, με συμβάσεις έργου ή ορισμένου χρόνου!

Όταν το προσωπικό φύλαξης και καθαριότητας της ΓΣΕΕ ανήκε και ανήκει σε εργολάβους!

Όταν αποφάσιζε χωρίς καμία συλλογική διαδικασία πού θα γίνουν εκδηλώσεις της ΓΣΕΕ!

Όταν ένας άνθρωπος αποφάσιζε ποιες συμβάσεις θα υπογραφούν και ποιες θα δοθούν με απευθείας ανάθεση!

Τότε δεν μιλάμε για ηγεσία.

Μιλάμε για συγκεντρωτισμό, αυταρχισμό και θεσμική εκτροπή.

Αυτό αποδεικνύει ότι υπήρχαν σοβαροί λόγοι που ήθελε δίπλα του υποτακτικούς, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούσε να απαξιώσει και να εκθέσει όσους κατείχαν θέσεις ευθύνης και δεν ήταν ελεγχόμενοι.

Είναι σαφές ότι δεν ήθελε δίπλα του πρόσωπα με άποψη, ηθική και εντιμότητα…

Αυτός ο παραλογισμός δεν ήταν τυχαίος.

Τροφοδοτούνταν από τη βεβαιότητα των συμμάχων που διέθετε, εντός της Συνομοσπονδίας και εκτός αυτής, στο πολιτικό σύστημα.

Αυτός ο παραλογισμός έπρεπε να σταματήσει… προσπαθήσαμε να τον διορθώσουμε για πάνω από μία δεκαετία…

Όταν όμως ο κόμπος έφτασε στο χτένι, η ρήξη ήταν αναπόφευκτη…με τα γνωστά αποτελέσματα…

Δικαιωθήκαμε… Όμως το τίμημα ήταν και παραμένει βαρύ. Τα συνδικάτα, ανεξαρτήτως της εξέλιξης, πλήρωσαν και συνεχίζουν να πληρώνουν τη θεσμική εκτροπή με απώλεια αξιοπιστίας, κύρους και εμπιστοσύνης. Και αυτή η ζημιά δεν αποκαθίσταται εύκολα…».