Τρόμος για πόλεμο διαρκείας – Στη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών η Μέση Ανατολή

Ισραηλινοί αναλυτές, μιλώντας στην «R», προβλέπουν τη συνέχιση των πολεμικών επιχειρήσεων στον Νότιο Λίβανο για τουλάχιστον έξι εβδομάδες. Tέταρτη εβδομάδα των πολεμικών συγκρούσεων, με τη Μέση Ανατολή να βρίσκεται στη μεγαλύτερη κρίση των τελευταίων δεκαετιών, και ο πόλεμος εισέρχεται σε μια νέα φάση. Όλοι δείχνουν αποφασισμένοι να φτάσουν μέχρι το τέλος.

Με το Ισραήλ να είναι αποφασισμένο για την οριστική εξουδετέρωση του θεοκρατικού καθεστώτος του Ιράν, τους Φρουρούς της Επανάστασης να ορκίζονται αιώνια πίστη και αιματοκύλισμα όλης της Μέσης Ανατολής για τους θανάτους του ηγέτη τους Αλί Χαμενεΐ και δεκάδων αξιωματούχων και με τις χώρες του Κόλπου να ετοιμάζονται για δράση εναντίον του Ιράν.

Το Ισραήλ πλέον είναι έτοιμο για επιχειρήσεις δύο φάσεων στον Λίβανο. Η πρώτη θα διαρκέσει δύο εβδομάδες, δηλαδή μέχρι το εβραϊκό Πάσχα, και η δεύτερη άλλες τέσσερις εβδομάδες, δηλαδή μέχρι τα τέλη Μαΐου, γεγονός που προκαλεί παγκόσμιο τρόμο, καθώς μια τέτοια εξέλιξη θα έχει αλυσιδωτές συνέπειες.

Όμως, οι σχεδιασμοί των Ισραηλινών για το άμεσο μέλλον των πολεμικών συγκρούσεων περιλαμβάνουν και το Ιράν. Ο πρωθυπουργός της χώρας, Μπενιαμίν Νετανιάχου, σε συνέντευξη Τύπου προς τα διεθνή δίκτυα που βρίσκονται στο Ισραήλ για την κάλυψη του πολέμου, υπογράμμισε μεταξύ άλλων ότι το Ισραήλ θα συνεχίσει να στοχοποιεί τους Ιρανούς ηγέτες: «Δεν έχει σημασία ποιος τους αντικαθιστά. Διασφαλίζουμε ότι οι θητείες των Φρουρών της Επανάστασης θα είναι πολύ σύντομες».

Ωστόσο, έδωσε και το στίγμα των όσων πρόκειται να επακολουθήσουν, με τις χερσαίες επιχειρήσεις να περιλαμβάνονται στα σχέδια. «Μπορούν να γίνουν πολλά πράγματα από αέρος, όπως το κάνουμε, αλλά πρέπει να υπάρχει και ένα επίγειο στοιχείο. Υπάρχουν πολλές δυνατότητες για αυτό το επίγειο στοιχείο, αλλά δεν θα μοιραστώ μαζί σας όλες αυτές τις δυνατότητες», είπε χαρακτηριστικά ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

Απαγορευμένα όπλα

Περίπου οι μισοί βαλλιστικοί πύραυλοι που εκτοξεύτηκαν από το Ιράν εναντίον του Ισραήλ ήταν οπλισμένοι με κεφαλές βομβών διασποράς, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των ισραηλινών αμυντικών δυνάμεων.

Ειδικά την τελευταία εβδομάδα, οι επιθέσεις με βόμβες διασποράς έχουν πολλαπλασιαστεί, με το Ιράν να χτυπά κατοικημένες περιοχές. Μόνο την τελευταία εβδομάδα, συνολικά επτά άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους και πάνω από 90 τραυματίστηκαν. Ανάμεσα στους νεκρούς στη Χεβρώνα της Δυτικής Όχθης είναι και τέσσερις νεαρές Παλαιστίνιες. Οι κεφαλές των βομβών διασποράς σκόρπισαν αδιακρίτως δεκάδες υποπυρομαχικά, το καθένα με αρκετά κιλά εκρηκτικών, σε ακτίνα περίπου 10 χιλιομέτρων (6 μίλια).

«Η αναχαίτιση τέτοιων πυραύλων ήταν αποτελεσματική, αλλά δύσκολη», λένε στρατιωτικοί αξιωματούχοι, τονίζοντας ότι η αεράμυνα του Ισραήλ δεν είναι ερμητικά κλειστή. Οι βόμβες διασποράς (cluster munitions) αποτελούν ένα από τα πιο αμφιλεγόμενα όπλα στο σύγχρονο πεδίο μάχης. Η απάντηση στο αν είναι «απαγορευμένες» εξαρτάται από το ποια χώρα τις χρησιμοποιεί και ποια διεθνή συνθήκη έχει υπογράψει. Υπάρχει η Σύμβαση του Όσλο, του 2008, η οποία απαγορεύει πλήρως τη χρήση, την παραγωγή, τη μεταφορά και την αποθήκευση αυτών των όπλων.

Σε πάνω από 120 χώρες, συμπεριλαμβανομένης της πλειονότητας των μελών της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, καθώς και της Ελλάδας και της Κύπρου, οι βόμβες διασποράς θεωρούνται παράνομες. Ωστόσο, σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις, όπως οι ΗΠΑ, το Ισραήλ, το Ιράν, η Ρωσία, η Ουκρανία και η Κίνα, δεν έχουν υπογράψει τη σύμβαση. Αυτές οι χώρες δεν δεσμεύονται από τη συγκεκριμένη σύμβαση και θεωρούν τα όπλα αυτά νόμιμα για τη δική τους στρατιωτική χρήση.

Η απαγόρευση βασίζεται σε δύο κύριους ανθρωπιστικούς λόγους. Πρώτον, γιατί κατά την έκρηξη διασκορπίζουν εκατοντάδες μικρότερα βομβίδια σε μια μεγάλη έκταση (μέγεθος ποδοσφαιρικού γηπέδου), καθιστώντας αδύνατη τη διάκριση μεταξύ στρατιωτών και αμάχων. Δεύτερον, διότι πολλά από τα μικρά βομβίδια (περίπου 5% έως 30%) δεν εκρήγνυνται αμέσως. Παραμένουν στο έδαφος για χρόνια σαν νάρκες κατά προσωπικού, σκοτώνοντας αμάχους για μεγάλο διάστημα μετά το τέλος των μαχών.

Κατά την επίθεση στην περιοχή Γκας Νταν, στο Τελ Αβίβ, όπου δύο άνθρωποι ηλικίας 70 ετών βρήκαν τραγικό θάνατο στο σπίτι τους από τέτοια βόμβα, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις μοίρασαν στους δημοσιογράφους αλλά και στον κόσμο αφίσες στις οποίες εξηγούσαν τι είναι οι βόμβες διασποράς και τι πρέπει να κάνουν σε περίπτωση που κάποια βρεθεί κοντά τους χωρίς να έχει εκραγεί. Η κυριότερη οδηγία είναι να απομακρυνθούν αμέσως, δείχνοντας ποιο είναι το σημείο που φέρει μικρά βομβίδια, ποιο φέρει μεταλλικά σφαιρίδια και ποιο την εκρηκτική κεφαλή.

Αδιέξοδο

Το μεγάλο ερώτημα είναι πότε και πώς μπορεί να τελειώσει αυτός ο πόλεμος. Όπως επεσήμαναν αναλυτές στη Realnews, για να τελειώσει θα πρέπει όλες οι πλευρές να μπορούν να προτάξουν κάτι ως νίκη. Και αυτή τη στιγμή όλοι οι εμπλεκόμενοι βρίσκονται σε αδιέξοδο.

Το Ιράν σίγουρα δεν έχει να προτάξει ούτε καν το αφήγημα που είχε εμφανίσει στις προηγούμενες δύο αναμετρήσεις ότι «μείναμε όρθιοι από τις επιθέσεις του Ισραήλ και ανταποδώσαμε με σφοδρότητα τα χτυπήματα». Οι ΗΠΑ, εκτός από τους βομβαρδισμούς, δεν μπορούν να παρουσιάσουν κανένα άλλο πλεονέκτημα. Αντιθέτως, βρίσκονται αντιμέτωπες με μια μεγάλη κρίση εξαιτίας της ανόδου των τιμών του πετρελαίου. Από την άλλη, ούτε το Ισραήλ στην παρούσα φάση μπορεί να προτάξει κάτι ως «καθαρή νίκη», αφού, αν σταματήσουν οι εχθροπραξίες, γνωρίζει καλά ότι στο τέλος της ημέρας το μόνο που θα έχει καταφέρει είναι να αγοράσει χρόνο μέχρι να αναδιοργανωθεί το ιρανικό καθεστώς και να επανέλθει στις γνωστές απειλές του εναντίον του Ισραήλ και της Δύσης.

Σε επίπεδο τακτικής, το Ιράν έχει επιλέξει να προχωρά σε χτυπήματα ψυχολογίας, δείχνοντας ότι μπορεί με αυτά να εκβιάσει τη Δύση προκειμένου να πιέσει το Ισραήλ για συμφωνία. Ρίχνει βόμβες διασποράς σε αμάχους θέλοντας να κάμψει το φρόνιμα των κατοίκων και να πλήξει το αίσθημα της εμπιστοσύνης στις ένοπλες δυνάμεις και στην ηγεσία της χώρας. Χτυπά ενεργειακές υποδομές γειτονικών χωρών, ώστε να προκαλέσει χάος στις διεθνείς αγορές. Τέλος, απειλεί με ενεργοποίηση όλων των «μοναχικών λύκων» και δορυφόρων του παγκοσμίως, ώστε να αποσταθεροποιήσει ολόκληρο τον πλανήτη.

«Ορατό επίτευγμα»

Μιλήσαμε με τον διακεκριμένο Ισραηλινό αναλυτή και σύμβουλο κυβερνήσεων, Σάι Γκαλ, σχετικά με το αν υπάρχει ορατό φως στο τούνελ του πολέμου.

«Δεν υπάρχει ένα μοναδικό σημείο τερματισμού. Αυτός ο πόλεμος θα τελειώσει τρεις φορές, όχι μία. Η Ουάσινγκτον μπορεί να τον τερματίσει πρώτη. Μια κυβέρνηση των ΗΠΑ χρειάζεται ένα ορατό επίτευγμα: ένα κατεστραμμένο πρόγραμμα, μια αποκατεστημένη αποτροπή, ένα τιμωρημένο καθεστώς. Όχι ένα ολοκληρωμένο πεδίο μάχης. Μια πολιτική γραμμή τερματισμού. Η Τεχεράνη θα κάνει το ίδιο. Όσο το καθεστώς επιβιώνει, θα διεκδικεί τη νίκη. Αυτή είναι η λογική του από το 1979. Η επιβίωση, ωστόσο, μπορεί να είναι πύρρειος. Όταν η φωτιά υποχωρήσει, η πίεση επιστρέφει. Οι διαμαρτυρίες ξαναρχίζουν. Τα εσωτερικά ρήγματα βαθαίνουν. Το ερώτημα είναι η διάρκεια. Αυτό το σύστημα χτίστηκε για αντοχή. Όχι για επίλυση», δηλώνει στην «R» ο Σ. Γκαλ, ο οποίος έχει διατελέσει αντιπρόεδρος Εξωτερικών Σχέσεων στην Israel Aerospace Industries και σύμβουλος υπουργών της ισραηλινής κυβέρνησης.

Σύμφωνα με τον ίδιο, το Ισραήλ δεν θα ακολουθήσει την αμερικανική κυβέρνηση, εφόσον αυτή κηρύξει το τέλος του πολέμου. «Η Ιερουσαλήμ λειτουργεί με διαφορετικό ρολόι. Για το Ισραήλ, μια αμερικανική διακήρυξη δεν αποτελεί τελικό στάδιο. Μια εκστρατεία μπορεί να σταματήσει εξωτερικά πριν το Ισραήλ αξιολογήσει την ολοκλήρωσή της», αναφέρει ο Σ. Γκαλ, προσθέτοντας με σαφήνεια: «Αν η Ουάσιγκτον σταματήσει, το Ισραήλ θα συνεχίσει. Αυτός ο πόλεμος δεν θα τελειώσει με μία ανακοίνωση. Ο πόλεμος θα τελειώσει στην Ουάσινγκτον, θα γίνει διεκδίκηση νίκης από την Τεχεράνη, η οποία στη συνέχεια θα συναντήσει τον μοναδικό δρώντα που δεν αφήνει πολέμους ημιτελείς», δηλώνει ο κορυφαίος Ισραηλινός αναλυτής.

Παράλληλα, το Ισραήλ έχει ξεκινήσει ευρεία επιχείρηση από αέρος, με εκτεταμένες χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον της Χεζμπολάχ στον Λίβανο. Οι πληροφορίες κάνουν λόγο για επιχειρήσεις τύπου Γάζας εναντίον του νοτίου Λιβάνου. «Όχι. Ο Λίβανος δεν είναι Γάζα. Και δεν θα γίνει», τονίζει ο Σ. Γκαλ και προσθέτει: «Το Ισραήλ δεν επιδιώκει να κυβερνήσει τον νότιο Λίβανο ούτε να τον καταλάβει. Ο στόχος είναι ο αντίθετος: ένα κυρίαρχο λιβανέζικο κράτος με έναν στρατό, μία Αρχή και κανέναν ιρανικό πληρεξούσιο στα σύνορα του Ισραήλ. Η Βηρυτός δηλώνει τώρα ανοιχτά αυτό που για καιρό αρνιόταν: Η Χεζμπολάχ δεν είναι “αντίσταση”. Είναι ο εκστρατευτικός βραχίονας του Ιράν σε λιβανέζικο έδαφος, χωρίς εντολή και ενάντια στην κυριαρχία του Λιβάνου. Αυτό δημιουργεί σύμπνοια. Το Ισραήλ δεν επιδιώκει την κατάρρευση του Λιβάνου. Επιδιώκει την ανάκαμψή του από τη Χεζμπολάχ. Η ζωή των αμάχων και οι εθνικές υποδομές δεν αποτελούν τον στόχο. Τα συστήματα που επιτρέπουν τη στρατιωτική ικανότητα της Χεζμπολάχ είναι ο στόχος».