Απολίθωμα αστερία που ανακαλύφθηκε τυχαία από πεζοπόρους αποκαλύπτει τα μυστικά της αρχαίας ακτογραμμής

Ένας απολιθωμένος αστερίας, που πιστεύεται ότι χρονολογείται πριν από εκατομμύρια χρόνια, ανακαλύφθηκε στη δυτική Τουρκία, προσφέροντας νέα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι τμήματα της περιοχής βρίσκονταν κάποτε κάτω από το νερό.

Το απολίθωμα βρέθηκε κατά τη διάρκεια ενός περιπάτου στη φύση στην περιοχή Μπακλάν του Ντενιζλί ( κοντά στην αρχαία Λαοδίκεια και Ιεράπολη), σε μια ορεινή τοποθεσία γνωστή ως Asar Mevkii στη γειτονιά Bogazici.

Το άτομο που εντόπισε το απολίθωμα έλαβε μέτρα για τη διαφύλαξή του, αφού αναγνώρισε την πιθανή σημασία του.

Οι ειδικοί συνδέουν την ανακάλυψη με το υποθαλάσσιο παρελθόν της περιοχής.

Γενική άποψη της περιοχής Μπακλάν στο Ντενιζλί, όπου η ανακάλυψη ενός απολιθώματος αστερία υποδεικνύει το αρχαίο θαλάσσιο παρελθόν της περιοχής, Τουρκία, 25 Μαρτίου 2026. (Φωτογραφία IHA)

Από τα Βάθη της Θάλασσας στις Κορυφές των Βουνών: Η Γεωλογική Μεταμόρφωση του Ντενιζλί

Ο Ahmet Akbay, ιδρυτής του Πολιτιστικού Συλλόγου Τσαλκεμπίρ (Calkebir), υπογράμμισε την επιστημονική αξία του ευρήματος, περιγράφοντάς το ως ένα σημαντικό αποδεικτικό στοιχείο που βοηθά να φωτιστεί το μακρινό παρελθόν της περιοχής.

Τόνισε ότι το απολίθωμα χρησιμεύει ως ισχυρός δείκτης των ιστορικών περιβαλλοντικών συνθηκών.

Με βάση τις τρέχουσες παρατηρήσεις και εκτιμήσεις, πιστεύεται ότι η περιοχή ήταν βυθισμένη κάτω από τη θάλασσα πριν από περίπου 100 εκατομμύρια χρόνια. Θεωρείται ότι τα σημερινά μεγαλύτερα υψόμετρα ξεχώριζαν κάποτε ως μικρά νησιά που υψώνονταν πάνω από το νερό.

Οι γεωμορφές υποδεικνύουν μετατοπίσεις υδάτων και τεκτονικές αλλαγές

Το περιβάλλον ανάγλυφο ενισχύει περαιτέρω αυτή την ερμηνεία.

Οι αμμόλοφοι και οι εδαφικές δομές, ιδιαίτερα προς την κατεύθυνση του Τουρκμέν Γιουζί (Turkmen Yuzi), υποδηλώνουν ότι ισχυρά υδάτινα ρεύματα κινούνταν κάποτε στην περιοχή.

Ο Akbay επεσήμανε επίσης ότι το Καρατζαντάγ (Karacadag) πιθανώς βρισκόταν κάποτε σε μεγαλύτερο υψόμετρο, προτού βυθιστεί σταδιακά λόγω καθιζήσεων και ισχυρών σεισμών.

Παράλληλα, πιστεύεται ότι δυνάμεις συμπίεσης ώθησαν προς τα πάνω το Τουρκμέν Γιουζί, διαμορφώνοντας το τοπίο που βλέπουμε σήμερα.

Πρόσθετα στοιχεία προκύπτουν από την περιοχή του παλιού αστικού δρόμου, όπου η κοίτη ενός ρέματος φαίνεται να αντανακλά τα απομεινάρια μιας μεγάλης λίμνης που υπήρχε κάποτε στην περιοχή.

Μικρότεροι λιμναίοι σχηματισμοί που παρατηρούνται ακόμη και σήμερα εκεί κοντά, ενισχύουν αυτή την άποψη, επιβεβαιώνοντας την ιδέα ενός παρελθόντος πλούσιου σε υδάτινους πόρους.