Αγγελική Ηλιάδη για την δολοφονία του Μπάμπη Λαζαρίδη: «Έζησα με τη βοήθεια του Θεού – Μία σφαίρα με βρήκε στο στόμα και η άλλη στο πόδι»

Καλεσμένη στο νέο επεισόδιο του podcast της Ελίνας Παπίλα ήταν η

Αγγελική Ηλιάδη. Η ερμηνεύτρια, στη συνέντευξή της μίλησε και για το βράδυ που δολοφονήθηκε ο Μπάμπης Λαζαρίδης. Η καλλιτέχνις, η οποία ήταν μαζί με τον επιχειρηματία τη στιγμή της επίθεσης, περιέγραψε τα όσα έζησε και την πολύτιμη βοήθεια του Θεού.

Ο Μπάμπης Λαζαρίδης δολοφονήθηκε τον Δεκέμβριο του 2008. Η Αγγελική Ηλιάδη και ο επιχειρηματίας ήταν μαζί από από το 2004 μέχρι και το βράδυ που έφυγε από τη ζωή, ενώ απέκτησαν και έναν γιο, ο οποίος ήρθε στον κόσμο το 2005.

Η δολοφονία του Μπάμπη Λαζαρίδη

Περιγράφοντας εκείνες τις στιγμές, η Αγγελική Ηλιάδη εξομολογήθηκε ότι: «Καταρχάς να σου πω εκεί ότι… Καταρχάς έζησα. Έζησα με τη βοήθεια του Θεού. Μία σφαίρα με βρήκε στο στόμα και η άλλη στο πόδι.

Έζησα και για να στο πω έτσι πολύ απλά, και για να το ακούσει και ο κόσμος, γιατί καλό είναι να μιλάμε για πράγματα που έχουμε βιώσει, ο Θεός είναι μεγάλος και είναι πάντα δίπλα μας. Εκείνη την ώρα που έπεφταν οι σφαίρες, εμένα με έπιασε κάποιος από το χέρι, με τράβηξε και με έβαλε μέσα στο ξενοδοχείο. Ενώ το πόδι μου ήταν κομμάτια, περπάτησα μέχρι πάνω, μπήκα μέσα και όταν μπήκα μέσα κατέρρευσα. Αυτό ακριβώς που σου λέω. Να έρθω τώρα να σε πιάσω από το χέρι και να σε βάλω μέσα, χωρίς να βλέπω κάτι. Ο Θεός λοιπόν με έσωσε εκείνο το βράδυ».

«Μετά βέβαια ήμουν σε σοκ, όπως καταλαβαίνεις, ύστερα από αυτό που είχε συμβεί. Δεν σκεφτόμουν τίποτα άλλο, από το πόσο σκληρά, ξαφνικά και βίαια έφυγε από τη ζωή αυτός ο άνθρωπος. Εμένα αυτό με είχε σοκάρει τότε περισσότερο από όλα. Δηλαδή δεν μπορούσα… Συνεχώς σκεφτόμουν πώς μπορεί να ένιωσε. Και αυτή η σκέψη με βασάνιζε χρόνια», πρόσθεσε η τραγουδίστρια.

«Με έβγαλαν από το σκοτάδι»

Στη συνέχεια, η ερμηνεύτρια ανέφερε πως: «Τότε λοιπόν, δεν θα το ξεχάσω, με πήρε τηλέφωνο η Πέγκυ Ζήνα, η αγαπημένη μου, που της χρωστάω πάρα πολλά. Μπορεί να μην μιλάμε τα τελευταία χρόνια, αλλά πάντα θα το λέω και για τα λόγια της εκείνο το καιρό, αλλά και για το πόσο με βοήθησε, γιατί με έστειλε στον πνευματικό της, στον Γέροντα Νεκτάριο.

Και αυτός και η μοναχή εκεί στο μοναστήρι στη Ναύπακτο, με πήραν στην αγκαλιά τους και με έσωσαν, στην κυριολεξία με έβγαλαν από το σκοτάδι».