Ιράν: Πώς ο αγνοούμενος πιλότος μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «όπλο» πίεσης κατά των ΗΠΑ και του Τραμπ

Από το 1979, το Ιράν χρησιμοποιεί επανειλημμένα Αμερικανούς και

Ευρωπαίους που κρατούνται στο έδαφός του για να αποσπάσει παραχωρήσεις από ισχυρότερους αντιπάλους.

Η κατάρριψη ενός αμερικανικού μαχητικού αεροσκάφους πάνω από την επικράτεια του Ιράν και οι εντατικές έρευνες για τον εντοπισμό ενός από τα μέλη του πληρώματος έχουν εγείρει ανησυχίες ότι ο πιλότος θα μπορούσε να αιχμαλωτιστεί, παρέχοντας στο Ιράν ένα ισχυρό πλεονέκτημα που θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ως μέσο πίεσης κατά των Ηνωμένων Πολιτειών, σχολιάζουν οι New York Times σε ανάλυσή τους.

Η επιχείρηση διάσωσης βρισκόταν στη δεύτερη ημέρα της το Σάββατο, με τις αμερικανικές δυνάμεις να διεξάγουν εξονυχιστικές έρευνες, ενώ και ο ιρανικός στρατός προσπαθεί επίσης να εντοπίσει το μέλος του πληρώματος, σύμφωνα με τρεις Ιρανούς αξιωματούχους που μίλησαν υπό τον όρο της ανωνυμίας στους NY Times για να συζητήσουν σχετικά με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Σε μια ένδειξη της προθυμίας του Ιράν να βρει τον πιλότο, ένας παρουσιαστής τοπικού παραρτήματος της κρατικής ραδιοτηλεόρασης του Ιράν διάβασε μία ανακοίνωση την Παρασκευή στην τηλεόραση, καλώντας τους κατοίκους να αιχμαλωτίσουν τον «πιλότο ή τους πιλότους του εχθρού» και να τους παραδώσουν ζωντανούς στις δυνάμεις ασφαλείας με αντάλλαγμα αμοιβή.

Η πιθανότητα να αιχμαλωτίσει το Ιράν τον πιλότο επαναφέρει το φάσμα μιας επανάληψης της κρίσης των ομήρων του 1979, ενός τραυματικού γεγονότος στην αμερικανική ιστορία που έθεσε τις βάσεις των εχθρικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Ιράν για σχεδόν πέντε δεκαετίες.

Η κληρονομιά της ομηρίας και οι πολιτικές προεκτάσεις

Η κρίση, κατά την οποία ένοπλοι φοιτητές κατέλαβαν την αμερικανική πρεσβεία στην Τεχεράνη και κράτησαν αιχμάλωτους 52 Αμερικανούς για 444 ημέρες, δημιούργησε ένα «πρότυπο» για το Ιράν, το οποίο θα τελειοποιούσε τις επόμενες δεκαετίες ως έναν τρόπο να κυριαρχεί στην επικαιρότητα, να προκαλεί πλήγματα στους αντιπάλους του και να αποσπά παραχωρήσεις.

 Από το 1979, η κυβέρνηση του Ιράν χρησιμοποιεί επανειλημμένα την ομηρία ως τακτική εναντίον των αντιπάλων της. Έχει κρατήσει ομήρους Αμερικανούς, Ευρωπαίους και άλλους ξένους πολίτες, φυλακίζοντάς τους μερικές φορές για χρόνια πριν τους απελευθερώσει, συχνά με αντάλλαγμα χρήματα ή την αποφυλάκιση δικών της πολιτών που κρατούνται στο εξωτερικό. Έχει χρησιμοποιήσει τους ομήρους ως εργαλεία προπαγάνδας και για τη δημιουργία μοχλών πίεσης, αναφέρει η εφημερίδα .