Στραπατσάδα ή καγιανάς: – καλοκαίρι στο τηγάνι

Το φαγητό με τα πολλά ονόματα και τις ακόμα περισσότερες εκδοχές είναι από τα πιο αγαπημένα πιάτα της ελληνικής κουζίνας και ιδανικό τόσο για πρωινό, όσο και για ένα γρήγορο γεύμα. Σε κάθε περίπτωση, η ουσία του πιάτου είναι δύο υλικά που ταιριάζουν γάντι μεταξύ τους: αυγά και ντομάτα.

 Η κλασική συνταγή

Μια βασική αναλογία είναι: 3 μεγάλες ώριμες ντομάτες – 8 αυγά – αλατοπίπερο.

Κόβουμε τις ντομάτες στη μέση, τις στύβουμε καλά με το χέρι για να απομακρύνουμε τα περισσότερα υγρά και τα σπόρια τους και τις τρίβουμε στον τρίφτη ή τις κόβουμε σε μέτρια ή ψιλά καρέ (ανάλογα με το πώς θέλουμε να είναι μετά το μαγείρεμα).

Ζεσταίνουμε λίγο ελαιόλαδο (2 κουτ. σούπας) σε ένα ευρύχωρο σκεύος σε δυνατή φωτιά και ρίχνουμε την ντομάτα. Αλατοπιπερώνουμε και ψήνουμε ανακατεύοντας πότε-πότε, μέχρι η σάλτσα να στεγνώσει και να αρχίσει να πιάνει στον πάτο του σκεύους. Έτσι δεν θα αφήσει υγρά μετά το μαγείρεμα της στραπατσάδας. Ιδανικά, η διαδικασία δεν πρέπει να πάρει πάνω από 8 – 10 λεπτά, για να μείνει ζωντανή η γεύση της ντομάτας.

Προσθέτουμε τα αυγά, ελαφρώς χτυπημένα – δεν χρειάζεται να τα χτυπήσουμε περισσότερο, καθότι ούτως ή άλλως θα τα ανακατέψουμε μέσα στο σκεύος.

Ψήνουμε για μερικά λεπτά, ανακατεύοντας πότε-πότε μέχρι να γίνουν τα αυγά καταπώς μας αρέσουν: άλλοι προτιμούν τη στραπατσάδα πιο ζουμερή, άλλοι πιο σφιχτή – προσοχή μόνο μην παραψηθεί και γίνει σαν σφουγγάρι.

Τι άλλο μπορούμε να προσθέσουμε;

Λαχανικά και χόρτα: Πιπεριά, μελιτζάνα, κολοκυθάκια, φινόκιο, καρότο, φρέσκα κρεμμυδάκια, σπανάκι, βλίτα, διάφορα χορταρικά, όλα ψιλοκομμένα και σε ποσότητα όχι μεγαλύτερη από 2 φλιτζ. τσαγιού. Σοτάρουμε τα κηπευτικά στο λάδι προτού προσθέσουμε την ντομάτα, μέχρι να μαλακώσουν καλά και να σωθούν όλα τα υγρά τους.

Μυρωδικά: Βασιλικός, δυόσμος, ρίγανη, θυμάρι, μαϊντανός είναι μερικά από τα μυρωδικά που ταιριάζουν στις ντοματένιες στραπατσάδες. Τα προσθέτουμε στο τέλος για να είναι ζωηρό το άρωμά τους.

Τυρί: Φέτα σε κυβάκια ή τριμμένη, που λιώνει ελαφρά μέσα στο μείγμα και ισορροπεί τη γλύκα της ντομάτας, νιώτικο κεφαλοτύρι ή πικάντικη γραβιέρα, ανθότυρο, μανούρι, κατίκι Δομοκού και άλλα ελληνικά λευκά, όξινα τυριά. Τα προσθέτουμε τα τελευταία λεπτά του μαγειρέματος ή, αν το προτιμάμε, αφού αποσύρουμε το σκεύος από τη φωτιά.

Κοτόπουλο, λουκάνικο ή αλλαντικά, ανάλογα με τα γούστα μας.