Προσκύνημα απελπισίας ….

ΝΕΑ – ΣΤΙΓΜΑ , 9/10

Ο Μητσοτάκης στη Χαλκιδική – κωμόπολη Ορμύλια , Ι.Μ Ευαγγελισμού της Θεοτόκου ,όπου το σκήνωμα του γέροντα

Αιμιλιανού.

Μια διορθωμένη παροιμία λέει:

Άμα φτωχύνει ο πολιτικός ( σε εκλογικό κοινό , σε εκτίμηση του κόσμου) το ρίχνει στις μετάνοιες….

Αφού έγινε μια παράκληση και μετά από κουβέντα με τις μοναχές,

ΤΟ ΕΙΠΕ!!!

« Βρίσκουμε εδώ στιγμές περισυλλογής και δύναμης να συνεχίσουμε σε

δύσκολες στιγμές».

Κι από στιγμές, μάτσο….

Μπάαα, μην πάει ο νούς σας στα στριμόκωλα του κυβερνητικού έργου τόσο στα

εδώδιμα, όσο και στα …..έξωθεν !!!

Αυτό το καιρό , λίγους μήνες προτού κλείσει ο χρόνος της κυβερνητικής του θητείας , τον έπιασε το θρησκευτικό του -τον πρίμο μινίστρο-να τραβήξει κατά τη μονή και να -μιράκολο, μιράκολο- προσκυνήσει τον αείδημο Αιμιλιανό,,,

Πού να βρεί χρόνο πρωτύτερα για μετάνοιες …

Α, μην σας παραξενεύει η κίνηση..

Χούι των πολιτικών από τότε που Ύψιστος έφκιασε τη πλάση και τους ανθρώπους που τους έβαλε το μικρόβιο -της πολιτικής σκοπιμότητας…

Μεγάλη ιστορία η τέτοια …

Κάνει αυτούς που ανακατεύονται με την διακονία στο λαό αγνώριστους…

Ούτε η μάνα που τους γέννησε δε τους γνωρίζει καλά- καλά…

Το βασίλειό μου για ένα άλογο, είπε ο Βασιλιάς όταν τον κυνηγούσαν…

Τις χαιρετούρες , τα χτυπήματα στη πλάτη , τις λιτανείες , τους γάμους , τις κηδείες.

τα μνημόσυνα , τις μετάνοιες γιαυτή τη ρημάδα τη ψήφο…

Και τη καρτούλα του , στη χώνει στη τσέπη με ταχύτητα αεροπλάνου…

ΟΛΑ για την ψήφο…

ΟΧΙ, κωλοτούμπες , ουδαμόθεν εσημειώθησαν , υπάρχουν και όρια…

Αν το είχε τάμα ο Πρώτος να προσκυνήσει;

Πού να το ξέρω , εγώ ο κακομοίρης…

( Ναι κακομοίρης, αφού αυτοκίνητο δεν έχω, το μήνα τον βγάζω ζόρικα, γιατί να μην είμαι κακομοίρης , το ειπε άλλως τε κι ο Χαρης Θεοχάρης , αυτός …στιμάρει ( εκτιμά)

τα πράγματα…

Κακομοίρης , με υπουργική βούλα, όχι παίζουμε!!!

Δε ξέρω, επαναλαμβάνω, αν είχε τάμα…

Και το είδος του τάματος ειδικότερα…

Μπορεί και … « Είδα φως και μπήκα» , επεσε και πάνω στο σκήνωμα, η καλύτερή του!!!

Ίσως γιαυτό να λένε ότι τα απρογραμμάτιστα είναι και τα καλύτερα, βέβαια…

Αλλά, κι αυτό που λέει στην αρχή της γραφής περί περισυλλογής και δύναμης, πάει γάντι με τα όσα ανέφερα…

Στιγμές περισυλλογής…

Επικοινωνίας με το Θείο και παράκληση;

Δύναμη, ε;

Γιατί στις δύσκολες στιγμές που περνούμε…

Μπάαα;

Περνάει δύσκολα κι ο Πρωθυπουργός;

Πόσο δύσκολα, δηλαδή..

Όσο ο μπάρμπα Γιάννης ο συνταξιούχος της ελασματουργίας με 40 χρόνια στη φάμπρικα που παίρνει εξακόσια το μήνα και ζει στο υπόγειο της πολυκατοικίας

πενήντα χρόνια τώρα , θυμίζοντας το στίχο του Λευτέρη Παπαδόπουλου;

Όχι,ε;

Α, λέει για τα δύσκολα της κυβερνητικής …

Εμ…

«Ήθελές τα και παθές τα», πρόεδρε…

Το ντόπια και τα όξω έχουν τις δυσκολίες τους, τις μεγάλες , τις τεράστιες, ακόμα…

Αλλά , μην γελιόμαστε τα δύσκολότερα αφορούν , είναι οι σκοτούρες της απαξίωσης από τον κόσμο της ψήφου…

« Είπατε τω Βασιλεί χαμαί πεσε δαίδαλος αυλά…..»

Και η πηγή που ανάβλυσε το 41τακατό πάει , στερεύει επικίνδυνα….

ΚΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΦΥΓΕΙΝ …

Και το ξέρει , το κατάλαβε και καταφεύγει στις επικλήσεις της ανώτερης αρχής

μπας και σωθεί η κατάσταση, αλλά που….

Και για να ρωτήσω και κάτι:

Έτσι, λέω έτσι, και σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και ο Άδωνις ματαπατήσει τον σεπτόν του πόδα στο Υγείας,ο Κυριάκος, θα θυμηθεί τον όσιο Αιμιλιανό;

Μακάρι,αλλά, χλωμό το βλέπω..

Εσείς;

Αυτά!!!

Θ.Κ

10/10/26