Το κουτάλι Του...

Ηταν ότι είχε από αυτόν…


Δεν είχε άλλο να της δώσει..

Πέντε φορές αντάμωσαν.. αυτός με τη στρατιωτική στολή φερμένος από τα «πέρατα» που έλεγε.. την Αμερική..

Που μιλούσαν άλλη γλώσσα .. αλλά η καρδιά τους ένωσε.. στο σταυροδρόμι των αναταράξεων.. Τότε μετά την κατοχή..

Πέντε φορές…Μόνο..

Σε κανένα δεν το μαρτυρούσε...





Το είχε μαζί της στη Γυάρο, στον Αη Στράτη.. ΠΑΝΤΑ..

Σκάλιζε και φύτευε γεράνια στο μπαλκόνι της αργότερα, σαν έβγαινε έξω..

Και ξανάμπαινε…

Σ΄ ένα «διάλειμμα» με βάφτισε.. μου έδωσε το όνομα της.

Τυλιγμένο το έδωσε στη μάνα μου.. έτσι και έμεινε από τη νύφη της..

Της κοινώνησε το μυστικό.. λίγο πριν πεθάνει στα τριάντα της..

Μόνο οι κόλες του τυλίγματος άλλαζαν..

Ενός έρωτα που είχε πέντε λεπτά διορία..

Ένα κόκκινο γεράνι και το κουτάλι, μάρτυρες μιας ασυμβίβαστης λαχτάρας
 
http://giagia-antigonh.blogspot.com/