Μαγισσα Κιρκη
Σήμερα είχα στο facebook μία διαφωνία, από αυτές που ο συνομιλητής σου (νομίζει ότι) τα ξέρει όλα αλλά σε προσβάλλει με το γάντι κι εσύ τον μπλοκάρεις με τον γάντζο για να μην του βρίσεις τη μάνα και τον πατέρα. Κι αν κάτι κατάλαβα όχι μόνο από τη συγκεκριμένη «συζήτηση» αλλά και από όλες αυτές τις συζητήσεις, είναι ότι ορισμένοι μόλις φεύγετε από την Ελλάδα, διακατέχεστε από μία νέα πάθηση που ονομάζεται "μεταναστευτικό κόμπλεξ" το οποίο τροφοδοτείτε μια χαρά ξερνώντας όλη σας τη χολή απέναντι σε έναν λαό (που αυτή τη στιγμή μένει άστεγος ή αυτοκτονεί) μέρος του οποίου (ξεχνάτε ότι) είστε τόσο οι ίδιοι όσο και οι οικογένειες που αφήνετε πίσω. Κάτι σαν το τζετ λάγκ αλλά με περισσότερες μαλακίες, για τον πόνο του άλλου.
Η έπαρση και το μίσος με το οποίο μιλάτε για ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες ορισμένοι Έλληνες που μεταναστεύσατε πρόσφατα, είναι ασύλληπτα. Προφανώς έχετε δίκιο σε πολλά, προφανώς υπήρξαν/υπάρχουν άνθρωποι που μπήκαν/μπαίνουν στο δημόσιο με ρουσφέτια, που έχτισαν/χτίζουν αυθαίρετα, που έπαιρναν/παίρνουν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται, που έλεγαν/λένε καλημέρα στις 14.00 και ξύνονταν/νται αλλά αυτό είναι το 1/3 της αλήθειας. Τα 2/3 είναι ότι πολύ πιθανόν στους βολεμένους χαραμοφάηδες με τα ρουσφέτια να ανήκουν και οι γονείς ή οι παππούδες σας, πολύ πιθανόν και εσείς ίδιοι, τότε που μπαίνατε στις ΠΑΣΠ-ΔΑΠ-ΣΚΑΤΑΠ για να περνάτε τις εξεταστικές στα πάλαι ποτέ φοιτητικά σας χρόνια. Τα 3/3 είναι ότι το να αφορίζετε κρυμμένοι πίσω από την ασφάλεια του «γενικά μιλάω» είναι η δική σας αλήθεια για να δικαιολογήσετε τους λόγους που φύγατε (και καλά κάνατε). Προσωπικά δεν ξέρω μόνο την πλευρά που αναδεικνύετε. Ξέρω φίλους γνωστούς και συγγενείς που διπλώνουν μπλουζάκια με τρία μεταπτυχιακά, που δεν επιστρέφουν σπίτια τους πρίν τις 19.00 και που παρακαλάνε να κουβαλήσουν καφάσια στην λαχαναγορά αλλά προτιμώνται -όπως πάντα- οι Αλβανοί κι οι Πακιστανοί που τους συμφέρει να πάνε με 5 ευρώ καθώς δεν πληρώνουν ούτε τέλη ούτε χαράτσια. Η πλάκα είναι που για όλα τα παραπάνω επιχειρηματολογείτε και σε δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού, τύπου «Εσείς που δεν δουλεύεΤΕ» ή «Εσείς που τόσα χρόνια κλέβαΤΕ» λες και τα τελευταία τριάντα χρόνια ζούσατε αλλού, κάτι σαν τον άπιστο που νομίζει πως σε ξένο έδαφος, το κέρατο δεν πιάνεται!
Οι μετανάστες λοιπόν που νιώθετε λιγότερο Έλληνες και περισσότερο έντιμοι, από τα λεφτά των χαραμοφάηδων ζούσατε τόσα χρόνια, απ’ τα λεφτά των χαραμοφάηδων σπουδάσατε και απ’ τα λεφτά των χαραμοφάηδων μαζεύατε για να φύγετε έξω, διότι κακά τα ψέμματα οι εποχές που πήγαινες με 10 δολλάρια στην Αμερική ξεκινούσες να πλένεις πιάτα και κατέληγες εστιάτορας, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Λατρεύω τους τολμηρούς ανθρώπους, έχω γνωρίσει αξιοπρεπέστατους Έλληνες του εξωτερικού και είμαι ευτυχής γι’ αυτό, έχω συγγενείς και φίλους μετανάστες στη Γερμανία και στην Αυστραλία και χάρηκα πολύ που βρήκαν μια καλύτερη ζωή, με τη διαφορά ότι δεν ξεχνάνε πού μεγάλωσαν κι από πού ξεκίνησαν. Ορισμένοι, μου θυμίζετε κάτι τύπισσες που ενώ πάνω στη λύσσα τους να βρούν γκόμενο παίρνουν όλη την Αθήνα, μόλις κάνουν οικογένεια λοβοτομούνται δηλαδή κόβουν από όλους παριστάνοντας ότι τις φύτρωσε ο υμένας. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους που προκόβουν.Το να τρίβεις όμως τις " προκοπές" σου στη μούρη κάποιων που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δε φεύγουν και υπομένουν την ανεργία, τη μιζέρια κι όλα τα άλλα και να τους λες κι απο πάνω "είστε χαζοί που κάθεστε ακόμη εκεί!" το θεωρώ το ίδιο ανήθικο με το να τρως κρουασάν μπροστά σε πεινασμένο.Πάρ' το Molto σου και βάρα με!
Καταλαβαίνω τον πόνο όσων έφυγαν και μάλιστα άρων-άρων, όσων αναγκάστηκαν μετά από χρόνια δουλειάς και σπουδών να ξεπουλήσουν τα πάντα και να αποχωριστούν τους αγαπημένους τους για να πάνε στην άλλη άκρη και άγνωστοι μεταξύ αγνώστων να αποδείξουν (απ’ ότι φαίνεται, πρώτα στους εαυτούς τους) ότι δεν είναι οι βολεμένοι χαραμοφάηδες. Αυτό όμως δεν τους κάνει περισσότερο έντιμους ή καλύτερους από όσους αναγκάζονται να μένουν εδώ άνεργοι ή να εργάζονται 12ωρα με τρείς κι εξήντα στον ιδιωτικό τομέα κάνοντας κάτι εντελώς άσχετο με το πτυχίο τους για να πληρώνουν έξι διαφορετικούς φόρους, ή να επιβιώνουν χωρίς ρουσφέτια, μαύρα λεφτά και χλιδάτα ακίνητα ή να προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα κράτος που τα βάζει τεκμήριο κι από πάνω-εκτός απ’ το μαντήλι- να τους κουνάνε και το δάχτυλο όσοι απλώς είχαν έξι χιλιάρικα να κάνουν ένα βήμα παραπέρα. Για εμάς τους Έλληνες λοιπόν, της γενιάς μας και πίσω, που μένουμε εδώ μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε πτυχίο ή χρήματα άρα και καμία άλλη επιλογή, το θεωρώ τρομερά προσβλητικό να μπαίνουμε στο ίδιο τσουβάλι επειδή κάποιοι θέλουν να κατευνάσουν τις ενοχές τους.
Υ.γ. Ευχαριστώ τη Στέλλα για τον τίτλο αυτού του κειμένουκαι τη φίλη Ελένη, για την άδειά της να δημοσιεύσω το πολύ εύστοχο επιχείρημα που βλέπετε με underline στο συγκεκριμένο κειμένο!
Η έπαρση και το μίσος με το οποίο μιλάτε για ΟΛΟΥΣ τους Έλληνες ορισμένοι Έλληνες που μεταναστεύσατε πρόσφατα, είναι ασύλληπτα. Προφανώς έχετε δίκιο σε πολλά, προφανώς υπήρξαν/υπάρχουν άνθρωποι που μπήκαν/μπαίνουν στο δημόσιο με ρουσφέτια, που έχτισαν/χτίζουν αυθαίρετα, που έπαιρναν/παίρνουν επιδόματα χωρίς να τα δικαιούνται, που έλεγαν/λένε καλημέρα στις 14.00 και ξύνονταν/νται αλλά αυτό είναι το 1/3 της αλήθειας. Τα 2/3 είναι ότι πολύ πιθανόν στους βολεμένους χαραμοφάηδες με τα ρουσφέτια να ανήκουν και οι γονείς ή οι παππούδες σας, πολύ πιθανόν και εσείς ίδιοι, τότε που μπαίνατε στις ΠΑΣΠ-ΔΑΠ-ΣΚΑΤΑΠ για να περνάτε τις εξεταστικές στα πάλαι ποτέ φοιτητικά σας χρόνια. Τα 3/3 είναι ότι το να αφορίζετε κρυμμένοι πίσω από την ασφάλεια του «γενικά μιλάω» είναι η δική σας αλήθεια για να δικαιολογήσετε τους λόγους που φύγατε (και καλά κάνατε). Προσωπικά δεν ξέρω μόνο την πλευρά που αναδεικνύετε. Ξέρω φίλους γνωστούς και συγγενείς που διπλώνουν μπλουζάκια με τρία μεταπτυχιακά, που δεν επιστρέφουν σπίτια τους πρίν τις 19.00 και που παρακαλάνε να κουβαλήσουν καφάσια στην λαχαναγορά αλλά προτιμώνται -όπως πάντα- οι Αλβανοί κι οι Πακιστανοί που τους συμφέρει να πάνε με 5 ευρώ καθώς δεν πληρώνουν ούτε τέλη ούτε χαράτσια. Η πλάκα είναι που για όλα τα παραπάνω επιχειρηματολογείτε και σε δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού, τύπου «Εσείς που δεν δουλεύεΤΕ» ή «Εσείς που τόσα χρόνια κλέβαΤΕ» λες και τα τελευταία τριάντα χρόνια ζούσατε αλλού, κάτι σαν τον άπιστο που νομίζει πως σε ξένο έδαφος, το κέρατο δεν πιάνεται!
Οι μετανάστες λοιπόν που νιώθετε λιγότερο Έλληνες και περισσότερο έντιμοι, από τα λεφτά των χαραμοφάηδων ζούσατε τόσα χρόνια, απ’ τα λεφτά των χαραμοφάηδων σπουδάσατε και απ’ τα λεφτά των χαραμοφάηδων μαζεύατε για να φύγετε έξω, διότι κακά τα ψέμματα οι εποχές που πήγαινες με 10 δολλάρια στην Αμερική ξεκινούσες να πλένεις πιάτα και κατέληγες εστιάτορας, έχουν περάσει ανεπιστρεπτί. Λατρεύω τους τολμηρούς ανθρώπους, έχω γνωρίσει αξιοπρεπέστατους Έλληνες του εξωτερικού και είμαι ευτυχής γι’ αυτό, έχω συγγενείς και φίλους μετανάστες στη Γερμανία και στην Αυστραλία και χάρηκα πολύ που βρήκαν μια καλύτερη ζωή, με τη διαφορά ότι δεν ξεχνάνε πού μεγάλωσαν κι από πού ξεκίνησαν. Ορισμένοι, μου θυμίζετε κάτι τύπισσες που ενώ πάνω στη λύσσα τους να βρούν γκόμενο παίρνουν όλη την Αθήνα, μόλις κάνουν οικογένεια λοβοτομούνται δηλαδή κόβουν από όλους παριστάνοντας ότι τις φύτρωσε ο υμένας. Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους ανθρώπους που προκόβουν.Το να τρίβεις όμως τις " προκοπές" σου στη μούρη κάποιων που για τον ένα ή τον άλλο λόγο δε φεύγουν και υπομένουν την ανεργία, τη μιζέρια κι όλα τα άλλα και να τους λες κι απο πάνω "είστε χαζοί που κάθεστε ακόμη εκεί!" το θεωρώ το ίδιο ανήθικο με το να τρως κρουασάν μπροστά σε πεινασμένο.Πάρ' το Molto σου και βάρα με!
Καταλαβαίνω τον πόνο όσων έφυγαν και μάλιστα άρων-άρων, όσων αναγκάστηκαν μετά από χρόνια δουλειάς και σπουδών να ξεπουλήσουν τα πάντα και να αποχωριστούν τους αγαπημένους τους για να πάνε στην άλλη άκρη και άγνωστοι μεταξύ αγνώστων να αποδείξουν (απ’ ότι φαίνεται, πρώτα στους εαυτούς τους) ότι δεν είναι οι βολεμένοι χαραμοφάηδες. Αυτό όμως δεν τους κάνει περισσότερο έντιμους ή καλύτερους από όσους αναγκάζονται να μένουν εδώ άνεργοι ή να εργάζονται 12ωρα με τρείς κι εξήντα στον ιδιωτικό τομέα κάνοντας κάτι εντελώς άσχετο με το πτυχίο τους για να πληρώνουν έξι διαφορετικούς φόρους, ή να επιβιώνουν χωρίς ρουσφέτια, μαύρα λεφτά και χλιδάτα ακίνητα ή να προσπαθούν να μεγαλώσουν τα παιδιά τους σε ένα κράτος που τα βάζει τεκμήριο κι από πάνω-εκτός απ’ το μαντήλι- να τους κουνάνε και το δάχτυλο όσοι απλώς είχαν έξι χιλιάρικα να κάνουν ένα βήμα παραπέρα. Για εμάς τους Έλληνες λοιπόν, της γενιάς μας και πίσω, που μένουμε εδώ μόνο και μόνο επειδή δεν έχουμε πτυχίο ή χρήματα άρα και καμία άλλη επιλογή, το θεωρώ τρομερά προσβλητικό να μπαίνουμε στο ίδιο τσουβάλι επειδή κάποιοι θέλουν να κατευνάσουν τις ενοχές τους.
Υ.γ. Ευχαριστώ τη Στέλλα για τον τίτλο αυτού του κειμένουκαι τη φίλη Ελένη, για την άδειά της να δημοσιεύσω το πολύ εύστοχο επιχείρημα που βλέπετε με underline στο συγκεκριμένο κειμένο!
Απντέιτ: Μάλλον έχει γίνει κάποια παρανόηση. Δεν έχω απολύτως κανένα πρόβλημα με όσους φεύγουν, πολύ καλά κάνουν κι εγώ μπορεί να φύγω αύριο. Τίθεται θέμα επιβίωσης και ο καθένας μας θα προσπαθήσει να το λύσει όπως και όπου μπορεί, δεν το συζητάμε.Αλλά με το να καταδεικνύει κανείς μόνο τη μία πλευρά ή να υπερβάλλει για να δικαιολογήσει την απόφασή του-που με την υπάρχουσα κατάσταση δεν χρειάζεται καμία δικαιολογία, είναι προφανής ο λόγος που φεύγουν όλοι αυτοί οι άνθρωποι-θυμώνω.Θυμώνω όταν έρχεται ο άλλος και μου λέει "εσείς που μένετε με τους γονείς σας μέχρι τα 40" όταν μέχρι πρότινος κι αυτός ο 35άρης, 700 ευρώ έπαιρνε κι έμενε με τη μάνα του διότι δεν έβγαινε οικονομικά να μείνει μόνος του. Την μετανάστευση τη δέχομαι. Τη λοβοτομή όχι! :)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου