«Δόθηκε επίσημη απάντηση από το Υπουργείο Γεωργίας ότι δεν μπορούν να κυκλοφορούν νόμιμα ως εδώδιμα (και σε αυτή την έννοια περιλαμβάνεται η κάθε είδους εσωτερική λήψη, για θεραπευτικούς λόγους ή ως τρόφιμα) τα εξής βότανα:
– Κιστός (Cistus Ladanifera)
– Φύλλα ελιάς και αγρελιάς (Olea Europaea)
– Ινούλα (ή κόνυζα) (Inula Viscosa)
– Σπαθόχορτο (Hypericum perforatum)
και κάποια ακόμα.
Το μοναδικό, αυθαίρετο κριτήριο είναι η συμπερίληψη ή όχι του φυτού στον ευρωπαϊκό κατάλογο http://ec.europa.eu/…/nov…/catalogue/search/public/index.cfm.
Λογική συνέπεια της πιο πάνω απάντησης είναι ότι κηρύσσονται παράνομα όλα τα σκευάσματα/εκχυλίσματα αυτών των βοτάνων ή τα ίδια τα βότανα αποξηραμένα και συσκευασμένα για τσάι που κυκλοφορούν στην αγορά.
Πρόκειται για άθλια απόφαση, η οποία διαγράφει μια παράδοση αιώνων που θέλει αυτά τα βότανα να αποτελούν πρώτης γραμμής ιάματα για μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών. Πρέπει να ακυρωθεί»!
Η απόφαση δεν αφορά μόνο το σκέλος της πιστοποίησης κάποιων βοτάνων ως βιολογικών. Αυτή στηρίχτηκε στην άρνηση να θεωρηθούν κατάλληλα για εσωτερική λήψη!
Η διαδικασία ξεκίνησε από το αίτημα μου για πιστοποίηση κάποιων μειγμάτων αποξηραμένων βοτάνων από τη ΔΗΩ ως βιολογικών. Η απάντηση, μετά από 5-6 μέρες (σήμερα) ήταν αρνητική, γιατί μέσα στις συνταγές υπήρχαν και κάποια βότανα που απουσιάζουν από τη λίστα αποδεκτών τροφίμων της ΕΕ, οπότε η ΔΗΩ δεν μπορούσε να πιστοποιήσει σύμφωνα με τον κανονισμό 834 (ως τρόφιμα δηλαδή). Αλλά, στη λίστα αυτή υπήρχαν πολλά άλλα βότανα, όπως το χαμομήλι, ο ζαμπούκος, το πεντάνευρο, η εχινάκεια, η λεβάντα, που δεν έχουν μαγειρική, αλλά ιαματική χρήση και τα οποία έγινα δεκτά ως εδώδιμα / κατάλληλα για εσωτερική λήψη και πιστοποιήθηκαν.
Επομένως, θεωρώ ότι ο διαχωρισμός αυτός είναι τελείως αυθαίρετος και κηρύσσει παράνομα βότανα με ισχυρότατες ιαματικές παραδόσεις, όπως το σπαθόχορτο, ο κιστός και η ινούλα!
Υπάρχει και η περίπτωση να πρόκειται για γραφειοκρατική στενοκεφαλιά και όχι για σοβαρή πολιτική επιλογή.
Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να αποσυρθεί!
– Κιστός (Cistus Ladanifera)
– Φύλλα ελιάς και αγρελιάς (Olea Europaea)
– Ινούλα (ή κόνυζα) (Inula Viscosa)
– Σπαθόχορτο (Hypericum perforatum)
και κάποια ακόμα.
Το μοναδικό, αυθαίρετο κριτήριο είναι η συμπερίληψη ή όχι του φυτού στον ευρωπαϊκό κατάλογο http://ec.europa.eu/…/nov…/catalogue/search/public/index.cfm.
Ότι δεν περιλαμβάνεται σε αυτόν, απαγορεύεται. Τόσο απλά!!!
Βαλσαμόχορτο Σπαθόχορτο (Hypericum perforatum)
Κίστος – Λαδανιά -Κουνούκλα -Cistusincanus
Φύλλα ελιάς και αγρελιάς (Olea Europaea)
Ινούλα (ή κόνυζα) (Inula Viscosa
Λογική συνέπεια της πιο πάνω απάντησης είναι ότι κηρύσσονται παράνομα όλα τα σκευάσματα/εκχυλίσματα αυτών των βοτάνων ή τα ίδια τα βότανα αποξηραμένα και συσκευασμένα για τσάι που κυκλοφορούν στην αγορά.
Πρόκειται για άθλια απόφαση, η οποία διαγράφει μια παράδοση αιώνων που θέλει αυτά τα βότανα να αποτελούν πρώτης γραμμής ιάματα για μια μεγάλη ποικιλία ασθενειών. Πρέπει να ακυρωθεί»!
Η απόφαση δεν αφορά μόνο το σκέλος της πιστοποίησης κάποιων βοτάνων ως βιολογικών. Αυτή στηρίχτηκε στην άρνηση να θεωρηθούν κατάλληλα για εσωτερική λήψη!
Η διαδικασία ξεκίνησε από το αίτημα μου για πιστοποίηση κάποιων μειγμάτων αποξηραμένων βοτάνων από τη ΔΗΩ ως βιολογικών. Η απάντηση, μετά από 5-6 μέρες (σήμερα) ήταν αρνητική, γιατί μέσα στις συνταγές υπήρχαν και κάποια βότανα που απουσιάζουν από τη λίστα αποδεκτών τροφίμων της ΕΕ, οπότε η ΔΗΩ δεν μπορούσε να πιστοποιήσει σύμφωνα με τον κανονισμό 834 (ως τρόφιμα δηλαδή). Αλλά, στη λίστα αυτή υπήρχαν πολλά άλλα βότανα, όπως το χαμομήλι, ο ζαμπούκος, το πεντάνευρο, η εχινάκεια, η λεβάντα, που δεν έχουν μαγειρική, αλλά ιαματική χρήση και τα οποία έγινα δεκτά ως εδώδιμα / κατάλληλα για εσωτερική λήψη και πιστοποιήθηκαν.
Επομένως, θεωρώ ότι ο διαχωρισμός αυτός είναι τελείως αυθαίρετος και κηρύσσει παράνομα βότανα με ισχυρότατες ιαματικές παραδόσεις, όπως το σπαθόχορτο, ο κιστός και η ινούλα!
Υπάρχει και η περίπτωση να πρόκειται για γραφειοκρατική στενοκεφαλιά και όχι για σοβαρή πολιτική επιλογή.
Σε κάθε περίπτωση όμως πρέπει να αποσυρθεί!
Πηγές:
Με όλο το σεβασμό σταματήστε να διαδίδεται αυτή την είδηση.Για το κείμενο αυτό και τα συμφραζόμενα γύρω από αυτό,που κρύβει αγανάκτηση αλλά και έλλειψη γνώσεων από τον αγανακτούντα, αγανακτώ εγώ. Διότι πρώτα πρώτα λέει τον Κίστο Κιστό και είναι λάθος. Δεύτερο, άλλος ο κίστος ladanifera που σημειώνεται στις οδηγίες και άλλος ο Κίστος incanus. Στο 'αρθρο υπάρχει η φωτογραφία του incanus. Τα υπέργεια μέρη του φυτού Cistus ladanifera περιέχoυν αιθέριο έλαιο, του οποίου η κατάποση μπορεί να προκαλέσει κίνδυνο για την υγεία. Τρίτον, λάθος στη συλλογή της Ινούλας , αν συλλεγεί δηλαδή η graveolens,μπορεί να προκληθεί σοβαρή μη αναστρέψιμη βλάβη των νεφρών. Τέταρτον, οι σοβαρές επιπτώσεις του βαλσαμόχορτου στην υγεία λόγω αλληλεπίδρασης με φάρμακα και η φωτοευαισθησία που προκαλεί είναι ένας καλός λόγος να απαγορεύεται. Πέμπτον, για τα φύλλα της ελιάς μπορώ να πω μόνο πως με τόσο ψέκασμα που τρώνε με ευρωπαϊκή οδηγία, πολύ δύσκολο να βρείς αψέκαστη ελιά. Ξαναδιαβάστε το άρθρο προσεκτικά λέξη προς λέξη και το σχόλιό μου επίσης. Αν διαβάσετε προσεκτικά, θα σας φύγει το σοκ από την είδηση, γιατί θα καταλάβετε ότι όλα είναι εντάξει. Ένα είδος επικίνδυνου κίστου ο ladaniferus, ένα φυτό επίσης κοντά στην επικινδυνότητα η Ινούλα και ένα επίσης μη ελεγχόμενο για τις παρενέργειές του βότανο, το βαλσαμόχορτο δεν επιτρέπετε να μπούν σε μίγμα τσαγιού και να διανεμηθούν σαν ρόφημα! Όποιος θέλει να το πίνει ας είναι προετοιμασμένος για τις παρενέργειες. Δημιουργούνται λάθος εντυπώσεις στους καταναλωτές για τη δράση των βοτάνων και αυτό είναι αν μη τι άλλο αντιδεοντολογικό. Τα βότανα δεν χρειάζονται την γκρίζα διαφήμισή μας αλλά τον σεβασμό μας σε αυτά και τον συνάνθρωπο. Χρυσούλα Ανέστη.
ΑπάντησηΔιαγραφή