“Ελλάς, Ελλήνων Χριστιανών, καθολικώς διαμαρτυρόμενων”. Φράση που εκστόμισε ο Γεώργιος Παπανδρέου, ο πρεσβύτερος, η οποία- ασυναίσθητα- έγινε γραμμή πλεύσης για δεκαετίες.
Οι Έλληνες πάντοτε, ακόμα και σε καταστάσεις ευημερίας, έβρησκαν τον τρόπο να διαμαρτυρηθούν για τον οποιονδήποτε λόγο, απλώς επειδή μπορούσαν.
Οι απαιτήσεις φτάσαν στο ζενίθ, με την, ταυτόχρονα, ανύπαρκτη συναίσθηση της υποχρέωσης και του καθήκοντος απέναντι στο ίδιο τους το σπίτι, την πολιτεία και την κοινωνία δηλαδή. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε πως είναι η επιτομή της γενικότερης νοοτροπίας που καλλιεργήθηκε με την πάροδο των χρόνων, με ιδιαίτερη επιμέλεια. Μιας νοοτροπίας η οποία, κανείς πλέον δεν το αρνείται, πως έπαιξε και συνεχίζει να παίζει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των γενικότερων καταστάσεων. Είναι η λεγόμενη “κουλτούρα του νεοέλληνα” που τον οδήγησε, μεταξύ άλλων, στην εποχή των “παχιών αγελάδων” πριν 20 χρόνια και κατ’ επέκταση στην σταδιακή καταστρατήγηση της οικονομικής μας κυριαρχίας. Το ερώτημα, ωστόσο, που διακατέχει τους πάντες είναι αυτό: “Πως δημιουργήθηκε αυτή η νοοτροπία”
Σίγουρα δεν δημιουργήθηκε εν μια νυκτί, ούτε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον λαό. Άλλωστε, πιστεύω ακράδαντα,πως πάντοτε ο ζυγός της ευθύνης γέρνει αξιοπρόσεχτα περισσότερο προς την μεριά των κυβερνώντων. Κυβερνώντες, που ο Έλληνας πολίτης, όσο και αν το αρνιέται, τους εξέλεξε εν πλήρη συνειδήσει. Τους στήριξε και τους ενθάρρυνε με την παθητικότητά του- ως έναν βαθμό δικαιολογημένη- να συνεχίσουν να κάνουν, κυρίως, αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σε μια ομιλία του στη Βουλή, δηλαδή να “καταναλίσκομαι δανειζόμενοι”.
Το θέμα λοιπόν είναι αυτό: η εκπληκτική και κατ’ εμέ μοναδική στον κόσμο ευπείθια η οποία διακατείχε και, δυστυχώς, συνεχίζει να διακατέχει τους Έλληνες. Ποτέ δεν έψαξαν, ποτέ δεν ρώτησαν πριν ψηφίσουν, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους. Τους αρκούσε το “μέλωμα” που δημιουργούσαν με επικοινωνιακά τεχνάσματα, σημαντικότατοι άνθρωποι της πολιτικής.
Είναι επόμενο, αυτή η έλλειψη ενημέρωσης και γνώσης να οδηγήσει σε αυτό τον απέραντο “οικονομικό αρμαγεδώνα”, ο οποίος απλώνει τα πλοκάμια του και στην πολιτική, αλλά κυρίως στην κοινωνία. Ο πληθυσμός που αποτελεί τους εκλογείς και όχι τους εκλεγόμενους είναι αυτός που βγαίνει χαμένος απο το γενικότερο κομφούζιο.
Είναι,λοιπόν, η απάντηση σε όσους ακόμα, προσπαθούν αλλά και θέλουν πραγματικά να καταλάβουν τα αίτια της σημερινής κατάληξης. Η μόνη πένα ικανή να γράψει και συγχρόνως να ανατρέχει την ρότα της ιστορίας, είναι αυτή του λαού. Αν αυτό γίνει αντιληπτό, τότε και μόνο θα γίνουν πραγματικότητα οι ριζοσπαστικές αλλαγές που όλοι θέλουμε για την οικοδόμηση του κόσμου, εκ θεμελίων.
“Η ψήφος είναι πιο ισχυρή από τη σφαίρα. Η σφαίρα μπορεί να καταστρέψει τη ζωή ενός ανθρώπου, ενώ η ψήφος να καταστρέψει το μέλον ολόκληρων γενεών” Αβραάμ Λίνκολν
Σίγουρα δεν δημιουργήθηκε εν μια νυκτί, ούτε εξ ολοκλήρου από τον ίδιο τον λαό. Άλλωστε, πιστεύω ακράδαντα,πως πάντοτε ο ζυγός της ευθύνης γέρνει αξιοπρόσεχτα περισσότερο προς την μεριά των κυβερνώντων. Κυβερνώντες, που ο Έλληνας πολίτης, όσο και αν το αρνιέται, τους εξέλεξε εν πλήρη συνειδήσει. Τους στήριξε και τους ενθάρρυνε με την παθητικότητά του- ως έναν βαθμό δικαιολογημένη- να συνεχίσουν να κάνουν, κυρίως, αυτό που είπε ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης σε μια ομιλία του στη Βουλή, δηλαδή να “καταναλίσκομαι δανειζόμενοι”.
Το θέμα λοιπόν είναι αυτό: η εκπληκτική και κατ’ εμέ μοναδική στον κόσμο ευπείθια η οποία διακατείχε και, δυστυχώς, συνεχίζει να διακατέχει τους Έλληνες. Ποτέ δεν έψαξαν, ποτέ δεν ρώτησαν πριν ψηφίσουν, τουλάχιστον στην πλειονότητά τους. Τους αρκούσε το “μέλωμα” που δημιουργούσαν με επικοινωνιακά τεχνάσματα, σημαντικότατοι άνθρωποι της πολιτικής.
Είναι επόμενο, αυτή η έλλειψη ενημέρωσης και γνώσης να οδηγήσει σε αυτό τον απέραντο “οικονομικό αρμαγεδώνα”, ο οποίος απλώνει τα πλοκάμια του και στην πολιτική, αλλά κυρίως στην κοινωνία. Ο πληθυσμός που αποτελεί τους εκλογείς και όχι τους εκλεγόμενους είναι αυτός που βγαίνει χαμένος απο το γενικότερο κομφούζιο.
Είναι,λοιπόν, η απάντηση σε όσους ακόμα, προσπαθούν αλλά και θέλουν πραγματικά να καταλάβουν τα αίτια της σημερινής κατάληξης. Η μόνη πένα ικανή να γράψει και συγχρόνως να ανατρέχει την ρότα της ιστορίας, είναι αυτή του λαού. Αν αυτό γίνει αντιληπτό, τότε και μόνο θα γίνουν πραγματικότητα οι ριζοσπαστικές αλλαγές που όλοι θέλουμε για την οικοδόμηση του κόσμου, εκ θεμελίων.
“Η ψήφος είναι πιο ισχυρή από τη σφαίρα. Η σφαίρα μπορεί να καταστρέψει τη ζωή ενός ανθρώπου, ενώ η ψήφος να καταστρέψει το μέλον ολόκληρων γενεών” Αβραάμ Λίνκολν
αγαπητε/η συντακτη/ρια,
ΑπάντησηΔιαγραφήχωρις να θελω να επηρεασω την πορεια σου στον χωρο, θεωρω πως το συγκεκριμενο αρθρο ειναι αισχος χωρις ιστορικη υποσταση και αποδεικτικη ισχυη. ειναι αρκετα μονοδιαστατο και ενω φαινεται πως εχεις λιγες στοιχειωδεις πολιτικες γνωσεις επι του θεματος δεν μπορεις να τις αποδωσεις στο΄χαρτι'. δεδομενου του οτι με ενδιαφερουν παρομοια αρθρα που απτονται τετοιων θεματων θα σου προτεινα να λαβεις σοβαρα την γνωμη μου και να περιορισεις τις τοσες αλληγοριες που χρησιμοποιεις.γενικοτερα ισως θα πρεπει να αφησεις τα πολιτικοκοινωνικα ζητηματα γιατι δεν το εχεις ...