Θα σου διηγηθώ κυρία Νούλα, μια προσωπική μου εμπειρία σε απάντηση του: Ναταλία 30 ετών: " Δεν θέλω να κάνω Πάσχα με τη χωριάτισσα πεθερά μου! Πως θα την παρουσιάσω στους"...
Κάποτε επισκέφθηκα ένα καθηγητή Ιατρικής στο γραφείο του [αναγνωρισμένος ευρωπαϊκά για το επιστημονικό του έργο]
Μπαίνοντας στο γραφείο του κ πάνω απ' αυτό, αντικρίζω την εικόνα της Παναγίας και δίπλα μια φωτογραφία με μια γερόντισσα μαυροφορεμένη με μαντήλι και στα στόμα της ίσα που διέκρινες ένα δόντι.
Το βλέμμα μου δεν ξεκολλούσε ο δε καθηγητής αφού με άφησε λίγη ώρα μου λέει'' τι κοιτάτε κυρία μου; την γερόντισσα;'' ''ναί'' Αυτή είναι η μητέρα μου η θέση της είναι δίπλα στη Παναγία και συνεχίζει, ξενόπλενε, καθάριζε σκάλες, με μεγάλωσε, με σπούδασε επείνασε για μένα το λιγότερο που έχω να κάνω είναι αυτό που βλέπετε.
''Πήρατε ένα μάθημα ίσως κάποτε σας χρειασθεί'. Τα μάτια μου δακρύσανε, και όταν ερχότανε η πεθερά μου την έβαζα και καθότανε δίπλα στο γιο της τιμητικά όπως της άξιζε.
Αν σας αφαιρέσει κάποιος το νεοπλουτισμό και την εικονική πραγματικότητα που ζείτε, είσθε μια ΝΟΥΛΑ!
Αναγνώστρια
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου