Γράφει η Ειρήνη Κομνηνού* Μια από τiς βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της δουλείας.
Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της οικονομίας, καθώς λειτούργησε ανασταλτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων,
Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον αναπόφευκτη.
Οι απλοί ρωμαίοι στην πλεοψηφία τους ηταν πλέον άνεργοι.
Ηταν ένας εξαθλιωμένος όχλος, μία παρασιτική- υποταγμένη τάξη , που το μόνον που ζητούσε ήταν άρτο και θεάματα.
Η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.
Οι φόροι κατέστρεφαν όσους είχαν ακόμη εργασiα, δημιουργώντας νέους ανέργους. Επiσης οδηγούσαν τους δανειολήπτες που αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, στο καθεστώς της δουλείας.
Η απόγνωση των εξαθλιωμένων τους οδήγησε αρκετές φορές σε επαναστατικά κινήματα.
Τα κινήματα αυτά δεν είχαν σκοπό την ανατροπή του καθεστώτος αλλά περισσότερο, ήταν μια μορφή πίεσης επάνω στην άνωτατη Ρωμαική τάξη προκειμένου να δώσει μiα μικρή οικονομική ανάσα .
Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός δεν είχαν προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία.
Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την απελπισία καi την αδράνεια .
Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη Ρωμαική αυτοκρατορία.
Η ηθική κατρακύλα ήταν εμφανέστατη στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας.
Αρχηγοi στην διαφθορά ήταν οi Ρωμαiοι αυτοκράτορες.
Ο ένδοξος στρατηγός και αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρ, και στενός συνεργάτης του Μάρκου Λικiνιου Κράσσου διατηρούσε χαρέμια γυναικών στο παλάτι του.
Πριν να γίνει αυτοκράτορας διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον βασιλιά της Βυθινίας Νικόδημο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα όργια τους έμειναν στην ιστορία. Οι προστυχες δεν βρίσκονταν μόνον στα παλάτια των αυτοκρατόρων αλλά σχεδόν σε όλα τα σπiτια των ευγενών-αξιοματούχων Ρωμαiων.
Ακόμη ο Ιούλιος Καίσαρ σοδομiστηκε απο τον Τιβέριο, ο οποίος ήταν γiος του Μάρκου Κράσσου.
Η αιτία του σοδομισμού ήταν η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης στην στρατιωτική ιεραρχία στiς Ρωμαϊκές λεγεώνες του Κράσσου.
Οι αρχαiοι Ρωμαίοι επιδιδόταν με πάθος σε κάθε είδους σεξουαλική ανωμαλiα. Ταυτόχρονα διατηρούσαν χαρέμια από όμορφες σκλάβες.
Τα έκφυλα όργια επάνω στα αγορασμένα κορμιά των δυστυχισμένων γυναικών ήταν απερiγραπτα. Οι σκλάβοι δεν ήταν άνθρωποι, ούτε καν ζώα, ήταν res, (πράγματα), και τα αφεντικά τους μπορούσαν να τους κάνουν ό,τι ήθελαν.
Άλλωστε για μία μεγάλη περίοδο ήταν σέ θέση να βρουν πολλούς άλλους καινούριους σκλάβους και σκλάβες, σε πολύ χαμηλή τιμή. Όταν ήθελαν να προσφέρουν θυσίες στους θεούς προτιμούσαν να θυσιάζουν δούλους και όχι ζωα γιατί τα αυτά κόστιζαν περισσότερο από τους δούλους.
Ο Οκτάβιος διέταξε να σφάξουν στον βωμό του Καίσαρα 300 δούλους (Σουετώνιος, Οκτάβιος 15). Ο Πομπήιος έδωσε εντοή διέταξε να ρίξουν στη θάλασσα πολλούς δούλους για θυσία στον Ποσειδώνα (Δίων Κάσσιος 48). Η έκφυλη άρχουσα Ρωμαiκη τάξη στις θρησκευτικές τελετές έκανε τρομερά όργια.
Εξαντλημένοι μετά από τόσες παραλυσίες έπεφταν σε βαριά μελαγχολiα. Πολλοί Ρωμαiοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους απολάυσεις και απο τον τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ηταν σωματικά-ψυχικά ράκη, και περιμεναν, μία καινούρια ζωή.
Φυσικά υπήρχαν ορισμένοι Ρωμαiοι που ένιωθαν ντροπή για όσα γίνονταν γύρω τους, ακόμη και για τους σκλάβους αισθάνονταν οίκτο. Δυστυχώς όμως αυτοί, , ήταν πολύ λίγοι για να επηρεάσουν τις εξελiξεις.
Ο ηθικός ξεπεσμός, δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς εφτανε ως τά κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους έκαναν ό,τι μπορούσαν, ς, προκειμένου και αυτές να αναριχηθούν στην κλίμακα της ανηθικότητας-εκφυλισμού.
Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες το είχαν ρίξει στην πορνεία, η οποία είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις .
Η ανηθικότητα και τα όργια, όμως, έχουν κι αυτά τα όριά τους. Αηδιασμένοι και αυτοί απ’ αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαiκο τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία άλλη, διαφορετική ζωή σε μία στον Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιήσου Χριστό.
Ενδεικτικό ηταν το πολύ άσχημο τέλος που εiχε 'η εξαδέλφη του Μάρκου Κράσσου η Λικίνια, η οποία συμμετείχε σε σεξουαλικά όργια, με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή της.
Spartacus Blood and Sand S01E01 - video dailymotion
https://www.dailymotion.com/video/x64x12q
Spartacus FR s02e01 - video dailymotion
https://www.dailymotion.com/video/x5hiz1h
Μητέρα μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα Mερος A
Μητέρα μεγαλόψυχη στον πόνο και στην δόξα Mερος B
Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τι αναφέρει σχετικά ο κατά γενική ομολογία όλων των πατριωτών, κορυφαίος Έλληνας σε ηθική, παιδεία, θάρρος, αξιοπρεπεια, ευρηματικότητα-δημιουργικότητα, προσφορά την δεκαετία που διανύουμε ο Άγγελος Φ. Γιαννόπουλος :
Σε αυτήν την εποχή έζησε καi o Μάρκος Λικίνιος Κράσσος (Marcus Licinius Crassus).
ΜΑΡΚΟΣ ΛΙΚΙΝΙΟΣ ΚΡΑΣΣΟΣ
Στα χρονια της ακμης του Ρωμαικου κρατους με πρωτευουσα την αρχαια Ρωμη εζησε και ο Μαρκος Λικινιος Κρασσος.
Ο Mαρκος Κρασσος ηταν ο πλουσιοτερος Ρωμαιος της αυτοκρατοριας και ενας απο τους εξυπνοτερους.
Την περιουσια του την εκανε με αδικιες, βια, απειλες, εκβιασμους, αισχροκερδεια, δηλαδη με ολους τους γνωστους τροπους τους οποιους χρησιμοποιουν απο τα αρχαια χρονια μεχρι σημερα ολοι οσοι πιστευουν στον εωσφορο.
Εκεινη την εποχη οι σκλαβοι της ρωμαικης "δημοκρατιας" δεινοπαθουν παρα πολύ από τον Ρωμαικο ζυγο.
Μεταξυ ολων αυτων των ατυχων ανθρωπων είναι και ο Σπάρτακος.
Τους σκλαβους οι Ρωμαιοι τους χρησιμοποιουν για κάθε είδους σεξουαλικη ανωμαλια προς τιμην του Δια και των αλλων δαιμονων.
Επισης τους κακοποιουν-εκμεταλευονται με κάθε μεσο και τροπο.
Μεταξυ πολλων αλλων τους θυσιαζαν και στους δαιμονες του δωδεκαθεου.
H εξέγερση των σκλάβων μεταξύ του 73-71 π.X. μας δειχνει τις μεγάλες κοινωνικες αναταραχες που αντιμετωπιζε η Ρωμαικη "δημοκρατια".
Εκεινες της εποχές ο ρωμαικος " δημοκρατικος" στρατος των εωσφοριστων νεοταξιτων Ρωμαιων κατελαβε την Μεσογειο και επεκταθηκε σε ολη την Ευρώπη.
Ολοι οι Ρωμαιοι συγκλητικοι ελεγαν οτι η ρωμη ειναι η νεα πορνη Βαβυλωνα και οτι φερνουν μια νεα ταξη πραγματων στον κοσμο.
Αυτές οι συνεχεις και αυξανομενες κατακτησεις εφεραν έναν μεγαλο αριθμο σκλαβων στην Ιταλικη υπαιθρο για την χρησιμοποίησή τους στις αγροτικες εργασιες (latifumdia), αλλα και για την ψυχαγωγια των ρωμαιων.
Καθε εβδομαδα οι δουλεμποροι μετεφεραν ανθρωπους απο την Αφρικη, την Γαλατια, την Γερμανια, τον Δουναβη, την Ρωσια, την Ασια και την Ελλάδα στα λιμάνια της Ιταλιας.
Παρα πολυ συχνες ηταν οι πωλησεις χιλιαδων σκλαβων.
Ενδεικτικα μεσα σε μια μονον ημερα πουληθηκαν 10.000 σκλαβοι στην Δήλο, κατά την διαρκεια της ρωμαικης εβραικης Εωσφορικης "δημοκρατιας".
Μέσα στο 177 π.Χ. 40.000 ανθρωποι από τις Σάρδεις και το 167 π.Χ. 150.000 Ηπειρωτες αιχμαλωτιστηκαν από τα ρωμαικά στρατευματα και πουληθηκαν σαν δουλοι.
Οι Ηπειρωτες μαλιστα πουληθηκαν ενατνι πινακίου φακης.
Ο Ρωμαικος εωσφορικος ζυγος είναι αφορητος-αβασταχτος.
Ενας από τους τροπους με τους οποιους
χρησιμοποιουσαν οι Ρωμαιοι τους σκλαβους
ηταν για να τους εχουν ως μοναμαχους στις αρενες της ρωμαικης αυτοκρατοριας, για την διασκεδαση των "ευγενών " και του λαου.
Καποια στιγμη μερικοι μονομαχοι με αρχηγο τον Σπαρτακο θα επιτυχουν να απελευθερωθουν από τα Ρωμαικα εωσφορικα δεσμα της δουλειας.
Στην συνεχεια μετα την απελευθερωση τους σχηματισαν έναν αξιομαχο επαναστατικο στρατο.
Κατα μηκος της πορειας επαιρναν μαζι τους, δουλους από κτηματα.
Ολο ενα και περισσοτεροι δουλοι απο τα γυρω αγροκτηματα δραπετευαν και συντασσονταν με τον Σπαρτακο.
Ο Σπάρτακος ηταν ανδρας με υψηλο φρόνημα με γενναιοτητα με κατανοηση, ένα πραγμα το οποιο μας δειχνει το γιατι εγινε ηγέτης των επαναστατών.
Ηταν ένα πολύ ισχυρο μυαλο ενω ηταν ενας γεναιος μαχητης-πολεμιστης και γνωστης των στρατιωτικών ρωμαικων τακτικών.
Συνδυαζε ότι απαιτουσαν οι περιστάσεις εκεινη την στιγμη.
Μεσα απο της μεγαλες ηγετικες του ικανότητες επετυχε κατι πολύ βασικο για να ενωθουν οι τοσοι πολλοι ανθρωποι απο αρκετα διαφορετικα εθνη και με διαφορετικες πολιτιστικες καταβολες και να εχουν συνεργασια - αλληλεγγυη μεταξυ τους.
Ένα από τα ενδεικτικα χαρακτηριστικα ολων των εωσφοριστων είναι παντοτε η αλαζονεια και η υπεροψια.
Για αυτό και οι αρχαιοι Ρωμαιοι υποτιμουν τους επαναστατημένους διοτι όχι μονον δεν τους θεωρουν ανθρώπους αλλα δεν τους υπολογιζουν ουτε ως κτηνη.
Την αλαζονικη-εωσφορικη τους συμπεριφορα θα την πληρωσουν παρα πολύ ασχημα χανωντας πραίτορες, υπατους, στρατηγους, αξιωματικούς και αρκετες χιλιαδες Ρωμαιων στρατιωτών κατά τις μαχες που ακολουθησαν.
Τοτε μετα από ολες αυτές τις μαχες αρχισαν να αντιλαμβάνονται οτι δεν ειναι τα πραγματα όπως ακριβως τα νομιζαν.
Για την αποτελεσματικη αντιμετωπιση των επαναστατών σταλθηκε ο Μαρκος Λικινιος Κρασσος.
Ο Κρασσος ηταν ενας παρα πολύ φιλόδοξος και εξυπνος ανθρωπος, ο οποιος ηθελε να φτασει παρα πολύ ψηλα.
Ο Κρασσος επεδειξε πολυ μεγαλες αρετες.
Δεν υποτιμουσε ποτε κανεναν από τους
αντιπαλους του στα πεδια των μαχων.
Επισης ο Κρασσος ηξερε παρα ότι για να επιτυχεις πολύ μεγαλους στοχους επρεπε να εχεις υπομονη-ψυχραιμια παρατηρητικοτητα
και πολυ ισχυρους συμμαχους.
Γνωριζε ο Κρασσος ότι στην πολιτικη και στον πολεμο χωρις ισχυρούς και ικανους συμμαχους δεν είναι δυνατον να επιβιώσεις και να διακριθείς.
Στα πλασια ολων αυτων των στοχων εκανε συμμαχια με τον ανερχομενο τοτε Γιαο Ιουλιο Καισαρα, και τον Πομπηιο.
O Kρασσος ως μεγαλος πολιτικος εδωσε στον Γναιο Πομπηιο το δικαιωμα τελειως αδικα να
καρπωθει την νικη επι των επαναστατηνενων
σκλαβων και να τελεσει θριαμβο στην Ρωμη.
Αυτή η νικη εγινε καθαρα από τις λεγεώνες του Μαρκου Λικινιου Κρασσου.
Ενδεικτικο για το ποσο εξυπνος ηταν με το να μην υποτιμησει τον Σπαρτακο και τους επαναστατημένους.
ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΤΕ ΝΑ ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ.
ΑΥΤΟ OXI MONON ΓΙΑ ΝΑ EΠΙΒΙΩΣΕΙ
ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ
ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟ
ΜΕΛΛΟΝ.
Ο ΜΑΡΚΟΣ ΚΡΑΣΣΟΣ ΔΙΔΑΞΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΠΩΣ ΘΥΣΙΑΣΕ ΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ
ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.
ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΔΑΞΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ
ΖΩΗ.
ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙΣ
ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙΣ
ΤΙΠΟΤΑ.
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ
ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΜΠΗΙΟ.
Η Ειρήνη Κομνηνού ειναι γυμνάστρια-Personal Trainer καi απόφοιτη της Παιδαγωγικής Ακαδημίας.
ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ
ΡΑΤΣΙΣΜΟ.
ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΜΝΗΝΟΥ-ΑΡΘΡΑ
Κρείττων γαρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου