Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα των άρθρων -Τα δημοσιεύματα στην ιστοσελίδα μας εκφράζουν τους συγγραφείς.

Φεβρουαρίου 03, 2019

Δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει δικαιοσύνη στον κόσμο

Γράφει η Ειρήνη Κομνηνού*

Δεν υπήρξε και δεν θα υπάρξει δικαιοσύνη στον κόσμο, εiπε ο μεγάλος
στρατηγός Μάρκος Λικίνιος Κράσσος (Marcus Licinius Crassus), ο οποίος 21 αιώνες μετα δικαιώνεται.


Τι γνωριζε ο Μάρκος Λικίνιος Κράσσος, καi το ειπε μεγάλης βεβαιότητος ;



Γιατί ενώ ήρθε ὁ Χριστὸς δεν τον ακολουθησαν όλοι οι άνθρωποι ;



Γιατί δεν θα σταματήσουν ποτέ οι αδικίες και οι πόλεμοιεις βάρος της
Ελλάδας ;




Μια από τiς βασικές αιτίες παρακμής της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, ήταν ο θεσμός της δουλείας.




Αυτός ο θεσμός εμπόδισε την εξέλιξη της οικονομίας, καθώς λειτούργησε ανασταλτικά στην ανάπτυξη νέων παραγωγικών σχέσεων,




Η πτώση της αυτοκρατορίας ήταν πλέον αναπόφευκτη.




Οι απλοί ρωμαίοι στην πλεοψηφία τους ηταν πλέον άνεργοι.


Ηταν ένας εξαθλιωμένος όχλος, μία παρασιτική- υποταγμένη τάξη , που το μόνον που ζητούσε ήταν άρτο και θεάματα.


Η τοκογλυφία είχε γίνει μiα τεράστια κοινωνική μάστιγα.


Οι φόροι κατέστρεφαν όσους είχαν ακόμη εργασiα, δημιουργώντας νέους ανέργους. Επiσης οδηγούσαν τους δανειολήπτες που αδυνατούσαν να αποπληρώσουν τα δάνειά τους, στο καθεστώς της δουλείας.


Η απόγνωση των εξαθλιωμένων τους οδήγησε αρκετές φορές σε επαναστατικά κινήματα.



Η διοικητική παραλυσία, η κοινωνική διαφθορά και ο ηθικός ξεπεσμός δεν είχαν προηγούμενο στην παγκόσμια ιστορία.


Η ηθική με την πνευματική κατάπτωση επέφεραν την απελπισία καi την αδράνεια .


Ο χρόνος πλέον κυλούσε αντίστροφα για την πανίσχυρη Ρωμαική αυτοκρατορία.


Η ηθική κατρακύλα ήταν εμφανέστατη στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα, στην αριστοκρατία της Ρωμαϊκής κοινωνίας.


Αρχηγοi στην διαφθορά ήταν οi Ρωμαiοι αυτοκράτορες.


Ο ένδοξος στρατηγός και αυτοκράτορας Ιούλιος Καίσαρ, και στενός συνεργάτης του Μάρκου Λικiνιου Κράσσου διατηρούσε χαρέμια γυναικών στο παλάτι του.


Πριν να γίνει αυτοκράτορας διατηρούσε ερωτικές σχέσεις με τον βασιλιά της Βυθινίας Νικόδημο. Η αριστοκρατία ακολουθούσε κατά πόδας τους αυτοκράτορες. Οι ακολασίες τους και τα όργια τους έμειναν στην ιστορία. Οι προστυχες δεν βρίσκονταν μόνον στα παλάτια των αυτοκρατόρων αλλά σχεδόν σε όλα τα σπiτια των ευγενών-αξιοματούχων Ρωμαiων.




Ακόμη ο Ιούλιος Καίσαρ σοδομiστηκε απο τον Τιβέριο, ο οποίος ήταν γiος του Μάρκου Κράσσου.

Η αιτία του σοδομισμού ήταν η διεκδίκηση της δεύτερης θέσης στην στρατιωτική ιεραρχία στiς Ρωμαϊκές λεγεώνες του Κράσσου.


Οι αρχαiοι Ρωμαίοι επιδιδόταν με πάθος σε κάθε είδους σεξουαλική ανωμαλiα. Ταυτόχρονα διατηρούσαν χαρέμια από όμορφες σκλάβες.




Τα έκφυλα όργια επάνω στα αγορασμένα κορμιά των δυστυχισμένων γυναικών ήταν απερiγραπτα. Οι σκλάβοι δεν ήταν άνθρωποι, ούτε καν ζώα, ήταν res, (πράγματα), και τα αφεντικά τους μπορούσαν να τους κάνουν ό,τι ήθελαν.





Άλλωστε για μία μεγάλη περίοδο ήταν σέ θέση να βρουν πολλούς άλλους καινούριους σκλάβους και σκλάβες, σε πολύ χαμηλή τιμή. Όταν ήθελαν να προσφέρουν θυσίες στους θεούς προτιμούσαν να θυσιάζουν δούλους και όχι ζωα γιατί τα αυτά κόστιζαν περισσότερο από τους δούλους.






)





Εξαντλημένοι μετά από τόσες παραλυσίες έπεφταν σε βαριά μελαγχολiα. Πολλοί Ρωμαiοι αηδιασμένοι από τέτοιου είδους απολάυσεις και απο τον τρόπο ζωής αυτοκτονούσαν. Άλλοι ηταν σωματικά-ψυχικά ράκη, και περιμεναν, μία καινούρια ζωή.




Φυσικά υπήρχαν ορισμένοι Ρωμαiοι που ένιωθαν ντροπή για όσα γίνονταν γύρω τους, ακόμη και για τους σκλάβους αισθάνονταν οίκτο. Δυστυχώς όμως αυτοί, , ήταν πολύ λίγοι για να επηρεάσουν τις εξελiξεις.




Ο ηθικός ξεπεσμός, δεν περιορίζονταν μόνον στις ανώτερες κοινωνικές τάξεις, καθώς εφτανε ως τά κατώτερα στρώματα της κοινωνίας. Οι κατώτερες τάξεις με την σειρά τους έκαναν ό,τι μπορούσαν, ς, προκειμένου και αυτές να αναριχηθούν στην κλίμακα της ανηθικότητας-εκφυλισμού.




Ο θεσμός του γάμου είχε εξευτελισθεί, οι οικογένειες είχαν διαλυθεί, η κοινογαμία είχε γενικευθεί, οι άνδρες και οι γυναίκες το είχαν ρίξει στην πορνεία, η οποία είχε πάρει ανεξέλεγκτες διαστάσεις .




Η ανηθικότητα και τα όργια, όμως, έχουν κι αυτά τα όριά τους. Αηδιασμένοι και αυτοί απ’ αυτόν τον αδιέξοδο Ρωμαiκο τρόπο ζωής, εναπόθεσαν τις ελπίδες τους για μία άλλη, διαφορετική ζωή σε μία στον Σωτήρα – Λυτρωτή, τον Ιήσου Χριστό.






Ενδεικτικό ηταν το πολύ άσχημο τέλος που εiχε 'η εξαδέλφη του Μάρκου Κράσσου η Λικίνια, η οποία συμμετείχε σε σεξουαλικά όργια, με αποτέλεσμα να χάσει την ζωή της.
Spartacus Blood and Sand S01E01 - video dailymotion



https://www.dailymotion.com/video/x64x12q



Spartacus FR s02e01 - video dailymotion

https://www.dailymotion.com/video/x5hiz1h


ΠΑΓΑΝΙΣΜΟΣ


Η αρχαιοελληνική παγανιστική θρησκεία ήταν μiα ανάξια θρησκεία για τους προγόνους μας.


Οι ίδιοι οi "Αρχαίοι Έλληνες φιλόσοφοι καταδiκαζαν το δωδεκάθεο, για αυτο και εiχαν υποστεί διώξεις.




Η αρχαiα Ελληνική κοινωνία δεινοπαθούσε και συνθλίβονταν από τις συμπληγάδες του παγανισμού .






Το αρχαίο θρησκευτικό μόρφωμα, ήταν η θανατηφόρα μαστιγα του Ελληνισμού, η οποία τον σκότωνε αργά και σταθερά.

Ο αρχαίος Ελληνικός κοσμος ξεψυχούσε μαζί με την θρησκεία του. Είναι ολοφάνερο πως η αρχαία θρησκεία παρέσυρε στον ολεθρο της και τον Ελληνισμό πολιτισμό.


Είναι επίσης ιστορικα αποδεδειγμένο πως ο ετοιμοθανατος Ελληνισμός διασώθηκε από τον Χριστιανισμό.


Αναστήθηκε στην κυριολεξία ο Ελληνισμός , ενώ παραλληλα η αρχαία θρησκεία εξέπνευσε στα πρωτα χριστιανικά χρόνια, κάτω από το βάρος των αισχρων εγκλημάτων της.


Όσο και αν προσπαθούν κάποιοι να την παρουσιάσουν ως το απογειο τού "πολιτισμού", ως την αιτία του πολιτιστικού "θαύματος" της αρχαίας Ελλάδος είναι αδύνατον να αποσιωπήσουν τον εμφανή πρωτογονισμό της, την απίστευτη δεισιδαιμονία, και τα αμετρητα εγκλήματά κατά των Ελλήνων.


Με φαιδρούς τρόπους προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα εκατομμύρια εγκλήματα, κατά των σοφών και των επιστημόνων από τα ιερατεία, σε όλη την διάρκεια της αρχαιότητας, με αποκορύφωμα τις τρομερές διώξεις των σοφών και των επιστημόνων στην Αθήνα, με δίκες-καταδίκες «περί αθεΐας» και την θανάτωση πολλων φιλοσόφων, επιστημόνων, πολιτικών, ποιητών, σοφιστων, κλπ.


Όμως, όπως είναι γνωστό, απο το 1519 π. Χ. εισέβαλλαν στην Ελλαδα οι ορδές των αλλοδαπων απο την Αiγυτπο τους οποίους κάποιοι τους ονόμασαν "Ελληνες".


Αυτοi oi αλλοδαποι κατέκτησαν τους γηγενείς Ελληνες με άγριες σφαγές και συστηματική γενοκτονία. Τους πηραν τα υπάρχοντά τους και τους μετέβαλαν σε δούλους οπως ηταν οι είλωτες στην Λακωνiα.


Τους επέβαλαν την θρησκεία τους, το δωδεκάθεο, και άρπαξαν τα «ιερά» τους, τα οποία χρησιμοποίησαν πλέον για τη λειτουργία της δικής τους θρησκείας.


Μεταξύ των αρχαiων «ιερών» που άλλαξαν ονομα και "θεοτητα" ήταν και οι Δελφοί.


Η θεά Γη παραμερίστηκε και την θέση της πήρε η Φοίβη, που αργότερα έγινε ο Φοίβος Απολλων.


Εκεί εγκαταστάθηκε το μαντείο, το οποιο, έσπερνε στις απίστευτη δεισιδαιμονία και φόβο για τους «θεούς».

ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΑΝΘΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ
Η μυθολογία-Ιστορία , διέσωσε αμέτρητες μαρτυρίες χρησμών του μαντείου για χιλιάδες φοβερές θυσίες στους μισάνθρωπους θεούς της αρχαίας θρησκείας!



Αμέτρητα αθώα θύματα, κυρίως νέες παρθένες και αγνοί νέοι, θυσιάστηκαν από τούς ιερείς δολοφόνους της αρχαίας θρησκείας κατ’ εντολήν του δελφικού ιερού, στους βωμούς των θεών.


Οι πόλεμοι των Ελλήνων, είτε οι κατά των βαρβάρων, είτε οι εμφύλιοι, ήταν η χαρά και η επιδίωξη της δελφικής ιερατικής συμμορiας.



Από κάθε πόλεμο απαιτούσαν , ως δήθεν θέληση του ανύπαρκτου θεού Απόλλωνα, τη δεκάτη από τα λάφυρα.



Είχαν το απύθμενο θράσος να ζητούν από τις πόλεις ποσοστά ακόμη και από αυτούς τους Περσικούς πολέμους.


Ολα αυτά την στιγμή που το μαντεiο ήταν με το μέρος των ηττημένων Περσών.

Οι τρεις φοβεροί μεσσηνιακοί πόλεμοι, οι οποίοι κατέστρεψαν την Πελοπόννησο, είχαν θρησκευτικό χαρακτήρα.


Εκεi έγιναν θυσίες Σπαρτιατών και Μεσσηνίων στους θεούς και δυστυχώς έλαβαν χώρα τρομερές ανθρωποθυσίες, όπως τα «εκατομφόνια».

Επίσης με υπόδειξη του μαντείου θυσιάστηκε η κόρη του βασιλιά των Μεσσηνίων Αριστομένη για να νικήσουν τους Σπαρτιάτες εισβολείς, χωρίς αποτέλεσμα.

Ακόμη γινόταν ακόμα αμέτρητες θυσίες αιχμαλώτων στο Ιθωμάτα Δία, κλπ.

Τελικά, ύστερα από τριακόσια χρόνια αγρίων πολέμων, απίστευτων κακουργηματικών πράξεων και ποταμούς αιμάτων, η Σπάρτη μετέβαλε τους Μεσσηνίους σε είλωτες.

Το 660 π.Χ. οι Κορίνθιοι με αρχηγό τον τύραννο Κύψελο κατάσφαξαν τους Κερκυραίους στην Ιλλυρική Επίδαμνο.

Η αποκορύφωση της κακουργίας και του εωσφορισμού ήταν η αποστολή 300 αγοριών αιχμαλώτων στις Σάρδεις να ευνουχιστούν προς τιμή της «θεάς» Κυβέλης!

Ο βασιλεύς της Σπάρτης Κλεομένης το 505 π.Χ. σε μια από τις πάμπολλες εκστρατείες του εναντίον των Αργείων, ανάγκασε τον πληθυσμό να καταφύγει στο «ιερό» άλσος.

Στην συνέχεια έβαλε φωτιά και κατάκαψε πέντε χιλιάδες περίπου άμαχους.

Μαζί με αυτούς απανθρακώθηκε-αφανίστηκε το άνθος των νέων του Άργους.

Η ιδιότητά τους ως ικέτες των κοινών «θεών» δεν τους έσωσε.Ο τρομερότερος όλων των εμφυλίων της αρχαίας Ελλάδος, ο Πελοποννησιακός πόλεμος (431-404 π. Χ.), ο οποίος ευθύνεται εν μέρη για την παρακμή στην αρχαiα εποχή, είχε θρησκευτική χροιά.

Πίσω από αυτή τη τρομερή γενοκτονία, βρισκόταν για πολλοστή φορα το δελφικό ιερό, το οποίο εξωθούσε τα δύο αντίθετα στρατόπεδα σε φονικότατες συγκρούσεις και ανείπωτες φρικαλεότητες με τους εκατέρωθεν χαλκευμένους χρησμούς του (Θουκιδiδης, Ιστ. Α΄,4).

Τα εκατέρωθεν σκοταδιστικά ιερατεία τελούσαν θυσίες μέσα και έξω από τα τείχη στους κοινούς «θεούς» και προέβαιναν σε ανείπωτες άλλες δεισιδαίμονες τελετουργίες για τη νίκη του δικού τους στρατοπέδου.

Μiα ακόμη γενοκτονία προκάλεσαν οι τέσσερις φοβεροί (ονομαζόμενοι από τους αρχαίους) «ιεροί πόλεμοι», (595-332 π. Χ.), οι οποίοι για τριακόσια περίπου χρόνια αποδεκάτισαν την Ελλάδα.

Ονομάστηκαν «ιεροί», διότι έγιναν για το χατίρι του μαντείου των Δελφών (Θουκ. Ιστ.Α΄3).

Οi πολεμοι έγιναν για να έχει την πολιτική και οικονομική ηγεμονία όλων των Ελλήνων η αδίστακτη και ιερατική σπεiρα.

Το 219 π. Χ. ο στρατηγός της Αιτωλικής Συμπολιτείας Σκόπας, κυριεύει το Δίον την ιερή πόλη των Μακεδόνων και καταστρέφει τα πάντα.

Γκρεμίζει όλα τα κτίσματα, πυρπολεί και τους χώρους λατρείας.

Τα ίδια και στο ιερό της Δωδώνης από τον στρατηγό των Αιτωλών Δωρίμαχο.

Καταπάτησε κάθε ιερό και όσιο γράφει ο Πολύβιος»8.

Στην συνέχεια, ο Φίλιππος με τους Μακεδόνες του, σε αντίποινα, «πυρπόλησαν και κατεδάφισαν τα ιερά και ανέτρεψαν η κατέστρεψαν 2.000 ανδριάντες».

Ομως δεν περιορίστηκαν μόνο στην Αιτωλία, αλλά προχώρησαν και στην Αττική, το 200 π. Χ., όπως εξιστορεί ο Λίβιος, όπου «Κατέστρεψαν και τα μνημεία και ανέσκαψαν τους τάφους διασκορπίζοντας τα οστά των νεκρών.



Στο σημείο αυτό να περάσουμε να δούμε τι αναφέρει σχετικά ο κατά γενική ομολογία όλων των πατριωτών, κορυφαίος Έλληνας σε ηθική, παιδεία, θάρρος, αξιοπρεπεια, ευρηματικότητα-δημιουργικότητα, προσφορά την δεκαετία που διανύουμε ο Άγγελος Φ. Γιαννόπουλος :



ΜΑΡΚΟΣ ΛΙΚΙΝΙΟΣ ΚΡΑΣΣΟΣ


Στα χρονια της ακμης του Ρωμαικου κρατους με πρωτευουσα την αρχαια Ρωμη εζησε και ο Μαρκος Λικινιος Κρασσος.


Ο Mαρκος Κρασσος ηταν ο πλουσιοτερος Ρωμαιος της αυτοκρατοριας και ενας απο τους εξυπνοτερους.


Την περιουσια του την εκανε με αδικιες, βια, απειλες, εκβιασμους, αισχροκερδεια, δηλαδη με ολους τους γνωστους τροπους τους οποιους χρησιμοποιουν απο τα αρχαια χρονια μεχρι σημερα ολοι οσοι πιστευουν στον εωσφορο.


Εκεινη την εποχη οι σκλαβοι της ρωμαικης "δημοκρατιας" δεινοπαθουν παρα πολύ από τον Ρωμαικο ζυγο.




Μεταξυ ολων αυτων των ατυχων ανθρωπων είναι και ο Σπάρτακος.


Τους σκλαβους οι Ρωμαιοι τους χρησιμοποιουν για κάθε είδους σεξουαλικη ανωμαλια προς τιμην του Δια και των αλλων δαιμονων.

Επισης τους κακοποιουν-εκμεταλευονται με κάθε μεσο και τροπο.


Μεταξυ πολλων αλλων τους θυσιαζαν και στους δαιμονες του δωδεκαθεου.







Ο Ρωμαικος εωσφορικος ζυγος είναι αφορητος-αβασταχτος.


Ενας από τους τροπους με τους οποιους
χρησιμοποιουσαν οι Ρωμαιοι τους σκλαβους
ηταν για να τους εχουν ως μοναμαχους στις αρενες της ρωμαικης αυτοκρατοριας, για την διασκεδαση των "ευγενών " και του λαου.




Καποια στιγμη μερικοι μονομαχοι με αρχηγο τον Σπαρτακο θα επιτυχουν να απελευθερωθουν από τα Ρωμαικα εωσφορικα δεσμα της δουλειας.



Ένα από τα ενδεικτικα χαρακτηριστικα ολων των εωσφοριστων είναι παντοτε η αλαζονεια και η υπεροψια.


Για αυτό και οι αρχαιοι Ρωμαιοι υποτιμουν τους επαναστατημένους διοτι όχι μονον δεν τους θεωρουν ανθρώπους αλλα δεν τους υπολογιζουν ουτε ως κτηνη.


Την αλαζονικη-εωσφορικη τους συμπεριφορα θα την πληρωσουν παρα πολύ ασχημα χανωντας πραίτορες, υπατους, στρατηγους, αξιωματικούς και αρκετες χιλιαδες Ρωμαιων στρατιωτών κατά τις μαχες που ακολουθησαν.


Για την αποτελεσματικη αντιμετωπιση των επαναστατών σταλθηκε ο Μαρκος Λικινιος Κρασσος.




Ο Κρασσος ηταν ενας παρα πολύ φιλόδοξος και εξυπνος ανθρωπος, ο οποιος ηθελε να φτασει παρα πολύ ψηλα.


Ο Κρασσος επεδειξε πολυ μεγαλες αρετες.






Δεν υποτιμουσε ποτε κανεναν από τους
αντιπαλους του στα πεδια των μαχων.


Επισης ο Κρασσος ηξερε ότι για να επιτυχεις πολύ μεγαλους στοχους επρεπε να εχει υπομονη-ψυχραιμια,παρατηρητικοτητα και πολυ
ισχυρους συμμαχους.


Γνωριζε ο Κρασσος ότι στην πολιτικη και στον πολεμο χωρις ισχυρούς και ικανους συμμαχους δεν είναι δυνατον να επιβιώσεις και να διακριθείς.



Στα πλασια ολων αυτων των στοχων εκανε συμμαχια με τον ανερχομενο τοτε Γιαο Ιουλιο Καισαρα, και τον Πομπηιο.





O Kρασσος ως μεγαλος πολιτικος εδωσε στον Γναιο Πομπηιο το δικαιωμα τελειως αδικα να
καρπωθει την νικη επι των επαναστατηνενων
σκλαβων και να τελεσει θριαμβο στην Ρωμη.



Αυτή η νικη εγινε καθαρα από τις λεγεώνες του Μαρκου Λικινιου Κρασσου.





Ο Μαρκος Λικινιος Κρασσος γνωριζε πολυ καλα οτι την εξουσια στην ανθρωποτητα ασκουσαν οι Φοινικες δωδεκαθειστες.











Αυτο ειναι κατι το οποιο συμβαινει και στην εποχη μας.




Ο Μαρκος Κρασσος ως ενας πολυ εξυπνος ανθρωπος καταλαβε οτι οσο θα υπαρχουν παγανιστες σε αυτον τον πλανητη δεν θα υπαρξει ποτε δικαιοσυνη, ειρηνη, αγαπη, λογικη και ταξη σε ολοκληρη την ανθρωποτητα










.



Αυτο διοτι το εωσφορικο δωδεκαθεο ειναι η θρησκεια της ανομιας, της αταξιας, της αδικιας, τους μισους, της καταστροφης και πασης φυσεως ανωμαλιας.




Για να επιβιωσει το Ελληνικο εθνος και ολοκληρη η ανθρωποτητα πρεπει να εξαφανσιτει δια παντος το Φοινικικο δωδεκαθεο μαζι με την νεα ταξη.





Η Θρησκεια του Χριστιανισμου μας δινει τα παντα ειρηνη, αγαπη, δικαιοσυνη, αλληλεγγυη, παιδεια, ηθικη, θετικη δημιουργια στις επιστημες, στις τεχνες.





Ο χριστιανισμος σε εξευγενιζει, σε ισορροπει,
διοτι
ηρεμει, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγαπη για τον συνάνθρωπο, την ζωη και κάθε τι ωραίο.





Η ταξη του Χριστου ειναι το αλφα και το
ωμεγα για την εθνικη και την ατομικη μας επιβιωση.




Τις εποχες που ηταν ντυμενες οι Ελληνιδες το Ελληνικο εθνος μεγαλουργουσε και ηταν στην κορυφη του κοσμου.





Εξαιτιας των χρηστων ηθων, του χριστιανισμου και της αρχαιοελληνικης παιδειας, οι προγονοι μας οι Ελληνες του μεσαιωνα από σκλαβοι του Ρωμαικου κρατους,
















εγιναν διοικητες του , χωρις να χρειαστεί να πολεμησουν ουτε ένα δευτερολεπτο**.





Όλα αυτά διοτι ειχαν θρησκεια τον Χριστιανισμο (στην πραξη) και πολιτισμο τους αρχαιους Ελληνες φιλοσοφους, σοφιστες, ρήτορες, κλπ.





Ο συνδυασμος αυτων των δυο εφερε τα χρηστα ηθη ζωης, χωρις καθολου σεξουαλικη διαφθορα.





Η αμοιβη ηταν η ελευθερια της Ελλαδος τον μεσαιωνα, χωρις να γινει κανενας απολυτος πολεμος.


Ο ΚΡΑΣΣΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΠΟΤΕ ΝΑ
ΥΠΟΧΩΡΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ 
ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ. 
 
ΑΥΤΟ OXI MONON ΓΙΑ ΝΑ EΠΙΒΙΩΣΕΙ 
ΠΟΛΙΤΙΚΑ-ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ
ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΕΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ 
ΚΑΙ ΣΠΟΥΔΑΙΟΤΕΡΑ 
ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟ 
ΜΕΛΛΟΝ.
 
 
Ο ΜΑΡΚΟΣ ΚΡΑΣΣΟΣ ΔΙΔΑΞΕ ΜΕ ΤΗΝ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ ΠΩΣ ΘΥΣΙΑΣΕ ΤΑ ΛΙΓΟΤΕΡΑ 
ΓΙΑ ΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.
 
 
 
ΕΠΙΣΗΣ ΔΙΔΑΞΕ ΤΟ ΠΟΣΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ 
ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΥΠΟΜΟΝΗ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ, ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΗΝ 
ΖΩΗ.

ΧΩΡΙΣ ΣΥΜΜΑΧΟΥΣ ΔΕΝ ΦΤΑΝΕΙΣ 
ΠΟΥΘΕΝΑ ΔΕΝ ΠΕΤΥΧΑΙΝΕΙΣ 
ΤΙΠΟΤΑ. 
 
 
ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΔΟΞΑ ΤΗΣ ΝΙΚΗΣ 
ΕΠΙ ΤΟΥ ΣΠΑΡΤΑΚΟΥ ΣΤΟΝ ΠΟΜΠΗΙΟ.
 

 
  Η Ειρήνη Κομνηνού ειναι γυμνάστρια-Personal Trainer καi απόφοιτη της Παιδαγωγικής Ακαδημίας.    


ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΤΗΤΑ ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ
ΡΑΤΣΙΣΜΟ.



ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΜΝΗΝΟΥ-ΑΡΘΡΑ

ΕΙΡΗΝΗ ΚΟΜΝΗΝΟΥ



















ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΔΕΝ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΤΡΑΓΙΚΟ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟ ΤΕΛΟΣ ΕΙΧΑΝ ΟΙ ΗΡΩΕΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΑΡΧΗΓΟΙ ΤΩΝ ΠΕΡΣΙΚΩΝ ΠΟΛΕΜΩΝ (ΜΙΛΤΙΑΔΗΣ, ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΗΣ, ΠΑΥΣΑΝΝΙΑΣ) ΕΞΑΙΤΙΑΣ ΤΟΥ ΜΑΝΤΕΙΟΥ.








** Του Ρ
ωμαικου κρατους.





















Κρείττων γαρ επαινετός πόλεμος ειρήνης χωριζούσης Θεού

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου