Ο μοναδικός οδηγός που θα χρειαστείς για ήρεμες (κι όμως!) διακοπές στο Νησί των Ανέμων.
Kανένα υπονοούμενο δεν θέλω να διακρίνεις στον τίτλο μου. Αν θες να ζήσεις τα κλισέ της Μυκόνου, το ατελείωτο clubbing, τους πανάκριβους καταλόγους και τα πατημένα από κόσμο σοκάκια, με την ευχή μου. Για κάποιον λόγο είναι κλισέ. Η Μύκονος τα προσφέρει απλόχερα και εσύ μία ζωή την έχεις. Εκμεταλλεύσου τις world-class υπηρεσίες και το ζωντανό vibe της μέχρι τελικής πτώσης. Επειδή όμως κάθε φορά που μιλάω για την άλλη πλευρά της Μυκόνου, όπως είμαι σίγουρη θα σου πουν και πολλοί άλλοι που κατάγονται από το νησί, αντιλαμβάνομαι πως ο μέσος άνθρωπος το φαντάζεται σαν μία μπάρα που απλά έχει γύρω-γύρω θάλασσα. Eίμαι εδώ, λοιπόν, για να σε βοηθήσω να ανακαλύψεις την ήρεμη εκδοχή της. Ναι, είναι υπαρκτή. Όχι, δεν θα κοπιάσεις για να τη βρεις.
Με τα εισιτήρια στην τσέπη λοιπόν, το μαγιό στη βαλίτσα, ένα ζευγάρι φλατ πέδιλα και ένα ζευγάρι κλειστά παπούτσια (άκουσέ με και μην πάρεις τακούνια) και τη διάθεση να αδειάσει το κεφάλι σου, θα είσαι έτοιμος για τα παρακάτω:
Βουτιές
Άγιος Σώστης όνομα και πράγμα. Λαμπερή αμμουδιά, μεγάλη έκταση που δεν πνίγεται ποτέ από τον κόσμο, ένας μικρότερος κολπίσκος για όσους τους προτιμούν και, γενικώς, κατάσταση ζεν.
Προτείνω το απογευματινό μπάνιο (ή και το ολοήμερο) για να δεις το ηλιοβασίλεμα. Στο πήγαινε ή στο έλα θα διαλέξεις και βραχιολάκια που συνήθως πωλούνται κοντά στον κολπίσκο. Η παραλία είναι ανοργάνωτη και πάντα ήσυχη.
(Ο απογευματινός Άγιος Σώστης είναι ο καλύτερος Άγιος Σώστης).
Ανοργάνωτες, εξίσου ή/και πιο ήρεμες είναι επίσης ο σχεδόν ερημικός Φωκός με το κίτρινο σκηνικό της Άγριας Δύσης, η Μυρσίνη ή Μερσίνη που θα βρεις πολύ κοντά του μαζί με μια έκπληξη για εντελώς πριβέ βουτιές, η απομονωμένη Μερχιά με τα αρμυρίκια της, η μυστική Τραγόμαντρα ακριβώς δίπλα, η Κάπαρητων λίγων και φανατικών με θέα τη Δήλο και ο μικρός, αξιολάτρευτος Λούλος με τα γαλαζοπράσινα νερά, λίγο μακρύτερα από τη βοή του διάσημου Καλού Λιβαδιού.
Έχε τα κλειστά σου παπούτσια μαζί για καλό και για κακό - η ανοχή για χωματόδρομους και βράχια διαφέρει από άνθρωπο σε άνθρωπο - αλλά αν νιώθεις περιπετειώδης, φόρεσέ τα σίγουρα και για τη Φραγκιά. Τα τιρκουάζ νερά της είναι λαχταριστά, η πρόσβασή της όχι και τόσο. Γι’ αυτό και παρότι είναι μία από τις πιο όμορφες παραλίες του νησιού, παραμένει η πιο αθόρυβη.
(
Αν, τώρα, προτιμάς οργάνωση χωρίς τη φασαρία, προτίμησε την Αγία Άννα στην Παράγκα, το Αγράρι, το Γλυφάδι και τη Λιά. Δοκίμασε και τον αγαπημένο μου, μη τουριστικό πλην όμως οικογενειακό Άγιο Στέφανο, έχοντας υπόψιν ότι εκεί θα έχεις να αντιμετωπίσεις κουβαδάκια και το κύμα που σηκώνουν πού και πού τα πλοία της γραμμής που τον πλησιάζουν. Σε σχέση με όλες τις παραπάνω, είναι η πιο κοντινή στον πολιτισμό.
Για σένα που αγαπάς το Instagram, κάνε μια στάση και από τα Χουλάκια. Η παραλία έχει πάρει το όνομά της από τα προϊστορικά βότσαλα που υψώνονται εντός και εκτός της θάλασσας, γι’ αυτό και δεν θα καταφέρεις να κολυμπήσεις. Θα πάρεις όμως την πιο τέλεια φωτογραφία ερημιάς έβερ. (Μην πάρεις ωστόσο κάποιο από τα χουλάκια, να χαρείς. Προστατεύονται και είναι παράνομο).
Έναν κατάλογο, παρακαλώ
Στη Μύκονο θα φας και θα πει κι ένα τραγούδι το στομάχι σου. Και ναι, θα πιεις ήρεμα και το ποτό σου χωρίς ανελέητο σφυροκόπημα. Για την ακρίβεια, από εκεί θα σε ξεκινήσω.
Περιπλανήσου στη Μικρή Βενετία και είναι σίγουρο ότι ακόμα και τον Δεκαπενταύγουστο, θα βρεις κάποιο μπαρ να κάτσεις χωρίς πολλά-πολλά. Πολύ πιθανόν, και με θέα. Δεν θα είσαι μόνος σου, δεν θα είσαι και στριμωγμένος. Το Kastro’s που θα βρεις παρακάτω και για το φαγητό του, είναι σούπερ επιλογή.
Αγαπημένο μου εναλλακτικό, funky μαγαζί όμως είναι το Notorious στην Αγία Κυριακή. Οι τιμές είναι λογικότατες, ο barman από άλλη δεκαετία, η μουσική πολύ συχνά live, ο κόσμος εκλεκτός, οι μπουκαμβίλιες έξω πάντα ανθισμένες και οι γάτες οι πιο φιλικές στο νησί.
(Ο εικονιζόμενος είναι ο Βασίλης που δεν στρογγυλοκάθεται πάνω μας πια, αλλά οι αντικαταστάτες του είναι εξίσου αγαπησιάρηδες).
Στις Μπαλωθιές για κρητικό μενού, στο Απόμερο για το κλασικό μενού ταβέρνας with a twist, στο Απάγγειο για θαλασσινά εδέσματα. Στο Στέκι του Προέδρου θα πας και για το φαγητό και για την περιοχή της Άνω Μεράς. Ο οικισμός μοιάζει περισσότερο με ορεινό χωριό και θα σε βγάλει από το παραθαλάσσιο περιβάλλον της Μυκόνου. Η φιλοξενία της όμως θα σου υπενθυμίσει πού βρίσκεσαι και γιατί το νησί έγινε αυτό που έγινε.
Στον Μαθιό θα φας χαλαρό πρωινό, χαλαρό brunch, χαλαρό μεσημεριανό, χαλαρό δείπνο. Όλα χαλαρά κι ας είναι απέναντι από το Νέο Λιμάνι. Στο La Rosticceria θα χορτάσεις ιταλικό και το Kiki’s θα είναι η στάση σου πριν ή μετά το μπάνιο στον Άγιο Σώστη για ψητό στα κάρβουνα. Το Kiki’s είναι μικρό και έτσι η ουρά του αναγκαστικά μεγάλη. Μπορείς να πας κατά τις 11.30 για να πάρεις θέση ή απλώς να κάνεις λίγη υπομονή με την παρέα σου και το κρασί που θα σας κεράσουν. Μπορεί αρχικά να σου φανεί τσιμπημένο, αλλά όταν πάθεις συγκοπή από τις μερίδες που θα φτάσουν στο τραπέζι, θα καταλάβεις.
Αν έχεις ωστόσο υπόψη σου να ανοίξεις την τσέπη ούτως ή άλλως, στο Kastro’sπου ανέφερα πριν λίγο θα φας εξαιρετικά δίπλα στο κύμα με θέα τους Μύλους και θα αποφύγεις τη φασαρία, παρά το γεγονός ότι η περιοχή της κουκλίστικης Μικρής Βενετίας έχει πάντα κόσμο. Το ίδιο θα κάνεις και στον Ναυτίλο στη Λάκκα. Το εστιατόριο έχει μοναδικές πρώτες ύλες και ένα μελωμένο κριθαρώτο που θα απολαύσεις σε μίνιμαλ σκηνικό.
Μιας που θα είσαι στη Λάκκα, μπες στον φούρνο του Γιώρα. Η ταπεινή του πόρτα δεν τον προδίδει, τον προδίδουν όμως οι μυρωδιές του. Μετράει από τον 17ο αιώνα και είναι ο παλαιότερος του νησιού. Για το χέρι μπορείς να πάρεις σουβλάκι από το Sakis Grill. Είναι στη συνωστισμένη Χώρα μεν, αλλά σε σημείο που δεν μπορεί να πήξει εύκολα. Καλαθάκια και κυρίως αμυγδαλωτά θα προμηθευτείς από το Κυκλάμινο, λούζα από τον Μαδούπα για να την τηγανίσεις με αυγά, και κοπανιστή από το Τυροκομείο Μυκόνου.
Ευχή και κατάρα σου δίνω όμως. Μη φύγεις από το νησί χωρίς μια κρέπα από το Bougazi. Το μαγαζάκι είναι στην είσοδο της Χώρας και, παρότι περατζάδα, δεν θα σε κάνει ποτέ να νιώσεις ασφυκτικά. Θα κάτσεις στο πεζούλι, θα περιμένεις να ετοιμαστεί η κρέπα σου (άκου με και πάρε τη Νο.10) και θα περάσεις σε άλλη διάσταση απ’ την πρωτοδεύτερη δαγκωνιά.
Στη Δήλο, αδελφές μου
Ήξερες ότι οι Κυκλάδες ονομάστηκαν έτσι επειδή κυκλώνουν τη Δήλο;
Το ακατοίκητο νησί του Απόλλωνα φωτίζει το Αιγαίο, προστατεύεται από την UNESCO και φιλοξενεί την πιο καλοδιατηρημένη αρχαία πόλη στην Ελλάδα. Εκτός από θρησκευτικό και εμπορικό κέντρο, η ιερότητα της Δήλου λογιζόταν τέτοια στην αρχαιότητα, που η γέννηση και ο θάνατος στο νησί απαγορεύονταν. Οι ετοιμόγεννες και οι ετοιμοθάνατοι μεταφέρονταν στη γειτονική Ρήνεια.
Credit: 123RF
Θα πας κι εσύ στη Ρήνεια, ευτυχώς όχι για να πεθάνεις. Στο επίσης ακατοίκητο νησί έχει σταματήσει ο χρόνος. Όπως και στην αρχαιότητα, χωρικοί καλλιεργούν εκεί τις παρτίδες τους και αλωνίζουν ακόμα με άλογα. Θα περάσεις με κρουαζιερόπλοιο για να κάνεις μπάνιο στις παραλίες της κοντά στο ξωκλήσι της Αγίας Τριάδας. Μαζί με τη Δήλο, οι Μυκονιάτες τις λέμε ‘Δήλες’. Διπλή δόση αντηλιακού εδώ στις βουτιές σου. Όταν στη Μύκονο καίει ο ήλιος, στη Ρήνεια η θερμοκρασία σκαρφαλώνει ακόμη ψηλότερα.
Τρίτη σου εξόρμηση θα είναι το Τραγονήσι. Η προστατευόμενη βραχονησίδα είναι καταφύγιο της φώκιας Μονάχους Μονάχους και φιλοξενεί ένα φανταστικό σύστημα σπηλαίων. Προφανώς και θα βουτήξεις από το καραβάκι, αλλά αν θες να το πας στο επόμενο επίπεδο, θα πας οργανωμένα με την εταιρεία καταδύσεων που δραστηριοποιείται στη Μύκονο. Ετοιμάσου για υφάλους, αρχαίους αμφορείς και, ενίοτε, και κάποια Μονάχους Μονάχους.
Δεν θα χρειαστείς καραβάκι για να δεις την αγορά στον Άγιο Νικόλα της Καδένας στον γιαλό της Μυκόνου, λίγο μετά τα ξημερώματα. Είναι μπροστά στο Δημαρχείο, αλλά ούτως ή άλλως δεν γίνεται να τη χάσεις. Τη βλέπουν μονάχα οι τέρμα ξενύχτηδες και όσοι αγαπούν το πολύ πρωινό ξύπνημα. Εκεί απλώνονται ψάρια και λαχανικά από τους εμπόρους. Εναλλακτικά και υπέροχα θα περάσεις και στον επισκέψιμο Αμπελώνα Βίωμα στη Μαού. Wine tasting, μέλι, παραδοσιακά προϊόντα και τα ζώα του αγροκτήματος, με τη γαϊδουρίτσα Μαρίκα ως επίσημη βασίλισσα της οικογένειας.
Θα πας και στο Cine Manto. Γεμίζει αλλά είναι το πιο άνετο θερινό που έχω πατήσει το πόδι μου. Με υπέροχο κήπο, εστιατόριο, δεξαμενή με χρυσόψαρα και κρίνα, και έτοιμο πρόγραμμα για το καλοκαίρι.
Για το Λαογραφικό Μουσείο θα κάνεις τρεις στάσεις στην πραγματικότητα. Στο Κτίριο του Κάστρου με τις επτά αίθουσες με το αντίγραφο της φορεσιάς της Μαντώς Μαυρογένους και το πηγάδι του πειρατή Μερμελέχα, του Ρομπέν των Δασών του νησιού, στο Σπίτι της Λένας με την αναπαράσταση της ζωής τον 19ο αιώνα και στον Μύλο του Μπόνη. Έναν από τους διάσημους μύλους που λειτουργεί ως το μοναδικό υπαίθριο μουσείο του Αιγαίου. Τα τρία αυτά σημεία βρίσκονται σε τουριστικές περιοχές οπότε δεν θα αποφύγεις τον κόσμο, αλλά θα αποζημιωθείς.
Για τελευταίο στοπ σου άφησα το μυστικό μας. Τον Αρμενιστή. Ο ανενεργός φάρος της Μυκόνου χτίστηκε το 1890 και φωτίστηκε με το τότε ολοκαίνουριο και μόλις βραβευμένο στη διεθνή έκθεση του Παρισιού σύστημα ηλεκτροδότησης. Βρίσκεται σε ένα από τα ψηλότερα σημεία του νησιού και τον φτάνεις από τον Άγιο Στέφανο. Στο ηλιοβασίλεμα θα είσαι εσύ, το άγριο γύρω τοπίο και το απέραντο γαλάζιο στα πόδια σου.
Αφού τα κάνεις όλα αυτά, κάνε μου και μία χάρη. Την επόμενη φορά που θα ακούσεις για τα κλισέ της Μυκόνου, άνοιξε το καλοκαιρινό σου Ίνσταγκραμ από τις διακοπές που πέρασαν και βάλε πλάτη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου