Βρισκόμαστε κοινώς σε ένα σταυροδρόμι, σε μία διχάλα ορθότερα, όπου όλοι καλούμαστε να επιλέξουμε το δρόμο που με τις σκέψεις, τις πράξεις και τα έργα μας βαδίζουμε.

Ναι, όσο κι αν μοιάζει άσχετη η κάθε μας επιλογή, αρθροιστικά δημιουργεί ένα σύνολο από βήματα που πραγματοποιούν και φέρνουν σε υλοποίηση ένα συγκεκριμένο σενάριο ζωής που βιώνουμε τελικά ως κοινή πραγματικότητα. Ας πούμε ο μέσος όρος των επιλογών όλων τον ανθρώπων γίνεται η πραγματικότητα. Άρα οι πολλοί λόγω αριθμού, σαν μάζα, παίζουν σημαντικό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη και διαμόρφωση της επικρατούσας πραγματικότητας. Οι αφυπνισμένοι, ενσυνείδητοι λίγοι, έχουν τη δύναμη να προκαλούν και να επηρεάζουν γεωμετρικά με μεγαλύτερη ισχύ τα δρώμενα. δημιουργούν ας το πούμε, με μια δόση υπερβολής, χωροχρονικές στρεβλώσεις, που αλλάζουν την επίδραση των ασυνείδητων, αλλά ως ένα βαθμό μόνον.
Ποτέ δεν είναι μονόδρομος η ζωή σε ένα οικοσύστημα. Πάντα έχουμε επιλογές. Και κανένα μελλοντικό δυναμικό δεν είναι κλειδωμένο.... Το θέμα όμως είναι να εννοήσουμε τι προωθούν συστηματικά, και να μπορέσουμε να δούμε το στόχο που επιδιώκουν και τα αποτελέσματα που αυτό θα έχει στην ανθρωπότητα.
Ας γίνω λίγο πιο συγκεκριμένη.
Μολονότι όπως προείπα οι επιλογές είναι πάντοτε πολλές, όλες τους μπορούν να χωρέσουν σε δυο βασικές υποκατηγορίες και άρα έχουμε δύο βασικές επιλογές:
Η μία τάση περνά από την αναθεώρηση του πολιτισμού και απαιτεί νέα παραδείγματα που να σέβονται πραγματικά τη φύση, να επανασυνδέουν ουσιαστικά τον άνθρωπο με το αληθινό του περιβάλλον, να σέβονται την ελευθερία του ατόμου, αλλά και τη συλλογική, κοινωνική ζωή, ως δημιουργικό έργο ατόμων που συν/δημιουργούν...
Κάποιοι άλλοι επιστρέφουν από το μέλλον και μας δίνουν συγκεκριμένες πληροφορίες...
που χτυπούν το καμπανάκι και προσπαθούν να μας δώσουν να καταλάβουμε τι ακριβώς διακυβεύεται: ο ίδιος ο Άνθρωπος. Αυτή ακριβώς τη στιγμή που ζούμε γράφουμε το σενάριο που θα επικρατήσει. Αυτή τη στιγμή έχουμε τη δύναμη να συμβάλλουμε ενεργά στη διατήρηση του είδους Άνθρωπος ως τρισυπόστατη ύπαρξη ή από άγνοια και αδιαφορία ή ακόμη και από βόλεμμα να στηρίξουμε την ίδια την εξαφάνιση μας.
Φανταστείτε ο τύπος αυτός να είναι ένα δείγμα του "λαμπρού" μας μέλλοντος. Ενός μέλλοντος με άπειρη τεχνολογία, που όμως έχει πάψει να διέπεται από κάλος, αρμονία, ομορφιά, αίσθηση του Ωραίου και Αγαθού ή άλλες αξίες και ιδιότητες ανθρώπινες...
Φανταστείτε... ο "εξελιγμένος" μας αυτός "απόγονος" να ήρθε πίσω στο παρελθόν για να δει που ακριβώς πήραμε λάθος δρόμο και να ήθελε να συνετήσει τους μακρινούς προγόνους του... να τους πει πως κατάντησαν τα εγγόνια μας... Πως εκφυλίστηκαν τόσο... κι έγιναν αγνώριστοι... που μοιάζουν με εξωγήινοι... Πλάσματα άφυλα, δίχως συναισθήματα... αλλά με άπειρη τεχνολογία... Αποτέλεσμα πολλαπλών κλωνοποιήσεων, προσθέσεων και αφαιρέσεων σε γυάλες και εργαστήρια "μαστόρων" της γενετικής... τερατογένεσης... Άνθρωποι μηχανές, cyborgs, robocops και μηχανάματα που διαβάζουν τη σκέψη... ένα κοκτέιλ εκκρηκτικο... με τον εκφυλισμό του ωραίου... και την ισοπέδωση του στην ανυπαρξία...
*Δώστε παρακαλώ την ψήφο σας και στην εν λόγω στήλη ψηφοφορίας πάνω δεξιά στη σελίδα του Τοξότη.*
Και κάντε μια χάρη στον εαυτό σας από σήμερα κιόλας... δείτε κάθε σας σκέψη και επιλογή σαν ένα νόμισμα που καταθέτεται στην εικονική ζυγαριά που κρίνει τη νίκη του ενός ή του άλλου σεναρίου...
Δείτε κάθε σας πράξη και επένδυση σαν ένα βήμα στο δρόμο που οδηγεί στην απο-ανθρωποποίηση ή στην αποθέωση του ανθρώπου. Βιορομπότ ή άνθρωπος με πνεύμα και ψυχή;
Ιδού η ρόδος, ιδού και το πήδημα...
Μην ξεχνάς τι έλεγε ο παππούς μας ο λατρεμένος Καζαντζάκης:
'Ν' αγαπάς την ευθύνη.
Να λες: Εγώ,
εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τη γης.
Αν δε σωθεί, εγώ φταίω.'
Έτσι κι εγώ θα κλείσω σήμερα με μια μικρή αλλαγή της φράσης του,
με την οποία θαρρώ θα συμφωνούσε εάν ήταν ακόμη κοντά μας:
"Να αγαπάς τη συνειδητή επιλογή:
Να λες: Εγώ,
εγώ μονάχος μου έχω χρέος να σώσω τον Άνθρωπο,
αν δε σωθεί εγώ θα φταίω."
Αγάπη και Δύναμη
Βίκυ Χρυσού














Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου