Γράφει η Αντωνέλλα-Ειρήνη Δούκα*
Ου Νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς
τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.
Αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν( Ιλιάς Γ’ 156).
Αυτή ήταν η φράση θαυμασμού από τους Τρώες, όταν είδαν την Ωραία Ελένη και ανεφώνησαν το ιστορικό «ου νέμεσις» που σημαiνει «χαλάλι, για τέτοια γυναικάρα». Το ίδιο ειπώθηκε και για άλλες ωραίες Ελληνίδες. Το «Ου Νέμεσις» αποτελεi παροιμιώδη και διαχρονική, αναφορά θαυμασμού των γυναικών. Στα μεσαιωνικά χρόνια, των μεγάλων κοινωνικών αντιθέσεων, υπήρξαν πολύ σπουδαίες Ελληνίδες, οι οποίες ξέφυγαν, από τα κοινωνικά στερεότυπα.
Υπατία, Άννα Κομνηνή, Αγία Ευδοκία, Αγία Θεοδώρα, Αυγούστα Ειρήνη η Αθηναία, Αγία θεοφανώ, η βασίλισσα Ευδοκία Μακρεμβολίτισα, η Αγία Ελένη, η Αγία Υπομονή, και πολλές άλλες.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-
ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
Το ενδιαφέρον για τις γυναίκες του Βυζαντίου ήταν περιορισμένο. Οι ιστορικoi ήταν στην πλειοψηφία τους άνδρες, οι οποiοι απέφευγαν να καταστήσουν τις γυναίκες, μέρος των ιστορικών εργασιών τους. Η στάση τους απέναντί μας, υπήρξε εξευτελιστική.
Ωστόσο το καθεστώς αυτό άλλαξε τις τελευταίες δεκαετίες, και το ενδιαφέρον των νεότερων μελετητών για τις γυναίκες του μεσαiωνα, αυξήθηκε αισθητά.
Οι γυναίκες πλέον αποτελούν το επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος, και η αλλαγή αυτή οφείλεται στο γεγονός, ότι η πλειοψηφία των βυζαντινολόγων που ασχολούνται με το θέμα είναι πλέον γυναίκες. Με την αλλαγή νοοτροπiας δόθηκε η δυνατότητα να μελετηθούν θέματα, όπως η θέση των γυναικών, ο δημόσιος, κοινωνικός-οικονομικός ρόλος τον οποiο διαδραμάτισαν.
Ακόμη ερευνάτε ο μοναστικός βίος, καθώς και η σχέση με την τέχνη των γυναικών του μεσαίωνα. Επιπλέον δόθηκε έμφαση στην σημασία που έχει η έννοια του φύλου στην Ελληνική-Ρωμαϊκή κοινωνία.
Ο σημαντικότερος ρόλος των θηλυκών, σύμφωνα με τους περισσότερους άνδρες, ήταν να κυοφορήσουν παιδιά, και οι συχνότεροι έπαινοι που λάμβαναν αφορούσαν τον μητρικό ρόλο. Τις γυναίκες βάρυνε αδiκως, και συνεχώς η υποψία πως ήταν φορείς σεξουαλικού πειρασμού, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται από
κάποιους με αρνητικό τρόπο.
Διότι οι γυναίκες θεωρούνταν φορείς της αμαρτίας, απο αρκετούς, έπρεπε να ζουν περιορισμένες στο σπίτι και μακριά από τον δημόσιο βίο.
Ένα ακόμη αρνητικό το οποiο προσέδιδαν στους γυναικείους χαρακτήρες, ήταν ο "αδύναμος" χαρακτήρας, με αποτέλεσμα να τις αντιμετωπίζουν ως κατώτερες των ανδρών. Για αυτό τις εντάσσουν στην ίδια κατηγορία με τα παιδιά, ως αιώνια ανήλικες, που είχαν ανάγκη από διαρκή προστασία. Επίσης μας θεωρούσαν εύπιστες-ανυπόληπτες έχοντας ευμετάβολο χαρακτήρα, και ως τέτοιες μας αντιμετώπιζαν .
Οι σεξιστικές αντιλήψεις διαμόρφωσαν την θέση της γυναίκας στην Ελληνική -Ρωμαϊκή κοινωνία, περιορίζοντάς τις πιο πολλές εντός των οικιών.
Όταν εξερχόταν της οικίας, οι γυναίκες, έπρεπε να συμπεριφέρονται με τρόπο που να μην προκαλούν τους άνδρες, να περπατύν σεμνά, να έχουν χαμηλωμένο το βλέμμα, να έχουν καλυμμένα τα πρόσωπα και να συνοδεύεται.
Οι περιορισμοί αυτοί βέβαια, υφίστανται κυρiως για τις γυναίκες των μεσαίων και των κατώτερων κοινωνικών τάξεων.
Η Ελληνική-Ρωμαϊκή διοiκηση, κατα πλειοψηφiα διέπεται αρνητικά, στην άσκηση εξουσίας από τις γυναίκες, καθώς εκείνες εξαιτίας της φύσης τους και του αδύναμου χαρακτήρα τους θεωρούνταν ανεπαρκείς. Εντούτοις υπήρξαν γυναίκες του αυτοκρατορικού κύκλου που διαδραμάτισαν σημαντικότατους ρόλους, θεσμικά-εξωθεσμικά καθώς ξεπέρασαν τις σεξιστικές κοινωνικές απαγορεύσεις, που επέβαλε το καθεστός. Στο πέρασμα τών αιώνων εiναι εμφανέστατη η γυναικεία επιθυμία για εξουσία.
Το ιστορικό αυτό γεγονός αποδεικνύεται από έναν αριθμό γυναικών που βρίσκονταν κοντά στον αυτοκράτορα ως ήταν μητέρες, αδελφές, κόρες, ακόμη και ως ερωμένες.
Η ΑΛΛΑΓΗ (ΕΝ ΜΕΡΗ) ΤΗΣ KOINΩΝΙΚΗΣ
ΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ;
Η Ορθοδοξία είναι πρωτοπόρος σε κάθε πτυχή τῆς ζωῆς μας.
Ο Άγιος Γρηγόριος υπήρξε μέγας θεολόγος, απαράμιλλος ποιητής αρχαϊκών στίχων, ρήτορας και φιλόσοφος. Εiναι ο δεύτερος κατά σειρά θεολόγος τής Ορθοδοξiας, μετά τον Αγιο Απόστολο Ιωάννη, τόν μαθητή τού Χριστού.
Ο Στυλοβάτης της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, άνοιξε τον δρόμο στις Ελληνiδες του μεσαίωνα να πάρουν σημαντικές θέσεις στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ενδεκτικό εiναι ότι 1700 χρόνια, πριν από την εμφάνιση του φεμινισμού, αναφέρεται ο Άγιος Γρηγόριος στην ανισότητα ανδρών και γυναικών, τους τότε νόμους που προκλητικά ευνοούσαν τους άνδρες.
"Δεν δέχομαι αυτήν την νομοθεσία” έλεγε. "Άνδρες ήταν οι νομοθέτες γι’ αυτό ενομοθέτησαν κατά των γυναικών. Ουκ ένι άρσεν ή θήλυ είπεν ο Κύριος." Έκτοτε απέκτησαν οι γυναίκες αρκετές εξέχουσες θέσεις, με βάση τις ικανότητες τους και την εμφάνιση τους.
Για να έπαιρνε μiα γυναίκα αξιόλογες θέσεις εκείνους τους αιώνες, έπρεπε να εiναι ηθική, μονογαμική, εμφανiσιμη και με υψηλή παιδεία.
Εδω και χρόνια επικρατούσε η άποψη πως ο ρόλος της γυναίκας, στον Βυζαντινό κόσμο, ήταν τελείως αφανής, καi προσβλητικός. Μεταξύ άλλων αισχρών συκοφαντιών, ισχυρiζονται οτι οι γυναίκες της υψηλής αριστοκρατίας, ήταν όλες ανεξαιρέτως φόνισσες, πόρνες, μεγαλομανείς, διεφθαρμένες, στριμμένες, κλπ.
Όμως οi αντικειμενικές έρευνες με βάση τiς πιο αξιόπιστες ιστορικές πηγές, έχουν αποδείξει πως όλες αυτές οι απόψεις δεν ευσταθούν, για τις γυναίκες της Βυζαντινής κοινωνiας. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ένα μέρος των γυναικών στο Βυζάντιο, κατείχαν ξεχωριστές-αξιοσημείωτες θέσεις στον οικογενειακό, φιλανθρωπικό, νοσηλευτικό και στον επαγγελματικό τομέα.
Επίσης είχαν πολύ σημαντικές θέσεις στον κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό-μουσικό ακόμη και στον στρατιωτικό τομέα. Ευτυχώς στην σύγχρονη εποχή, τα πράγματα, είναι εντελώς διαφορετικά. Είμαστε κυρίαρχες.
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ
Η μόνη σωτηρία για τον πλανήτη, είναι οι δυναμικές γυναίκες, και η επέλαση της νέας παγκόσμιας μητριαρχίας. Η νέα μητριαρχία ως μια αδιαμφισβήτητη κοινωνική πραγματικότητα, ήρθε με την σειρά του, να την τεκμηριώσει μεταξύ άλλων και το βιβλίο "Women Αfter Αll – Sex, Evolution, and the End of Male Supremacy" (εκδόσεις Norton) του Αμερικανο καθηγητή Ανθρωπολογίας Μέλβιν Κόνερ, από το Πανεπιστήμιο του Εμορι στην Ατλάντα των ΗΠΑ. Εκεί αναφέρει ότι η «Wall Street Journal», είναι η πρώτη που συνδυάζει ταυτόχρονα την φεμινιστική θεωρία και τα δικαιώματα των γυναικών, με την εξελικτική βιολογία. Ο κ. Κόνερ δεν αρκείται στο να μιλήσει με βιολογικούς όρους για την κατάρρευση της αρρενωπότητας, όπως έκανε προ ετών ο Βρετανός γενετιστής Στιβ Τζόουνς, διαβόητος για την περισυλλογή ατράνταχτων βιολογικών αποδείξεων για την ελεύθερη πτώση του ανδρικού χρωμοσώματος Υ. Ο Αμερικανός ανθρωπολόγος αντιθέτως απέδειξε ότι οι δυναμικές γυναίκες, είμαστε ανώτερες από τους άνδρες σε όλα σχεδόν, τα καίρια πεδία, και ότι αυτή η ανωτερότητα γίνεται επιτέλους αντιληπτή στις σύγχρονες κοινωνίες.
Για να στηρίξει την επιχειρηματολογία του ο Κόνερ μετέρχεται επιστημονικά μέσα, από την εξελικτική βιολογία, την ηθολογία, τη νευροβιολογία και την εμβρυολογία, μέχρι την ανθρωπολογία και την ιστορία, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι εκτενείς αναφορές στον ρόλο μας στην οικονομία και την πολιτική. Στο «Women Αfter Αll» άρχει, μεταξύ άλλων, η υπενθύμιση ότι οι άνδρες είναι οι βασικοί υπαίτιοι για τους πολέμους, την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών και τη σεξουαλική παραβατικότητα παγκοσμίως. Επίσης, γίνεται σαφές ότι η ζωή στον πλανήτη δεν απειλείται από τα δάκρυα των γυναικών και ότι αν εξαλείφαμε την βία που ασκείται από τους "άνδρες", θα εiχαμε εναν τελειο κοσμο. Σημειωτέον ότι από τις 80 μαζικές δολοφονίες με τη χρήση όπλου που έλαβαν χώρα στις ΗΠΑ μεταξύ 1984 και 2014, οι 78 διαπράχθηκαν από άνδρες. Ο Κόνερ αναφερει : «Στην ανωτερότητα των γυναικών ως προς την ικανότητα ορθής εκτίμησης γεγονότων και καταστάσεων προστίθενται η φερεγγυότητα, η αξιοπιστία και η εντιμότητά τους, η ικανότητά τους για αγαστή συνεργασία στη δουλειά και στο παιχνίδι, η σχετική ελευθερία τους από τις διασπαστικές για την προσοχή σεξουαλικές παρορμήσεις και τα χαμηλότερα επίπεδα προκατάληψης, θρησκοληψίας και βίας που τις καθιστούν βιολογικά ανώτερες.
Εμείς οι γυναίκες ζούμε περισσότερο, έχουμε χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σε όλες τις ηλικίες, είμαστε πιο ανθεκτικές απέναντι στις περισσότερες ασθένειες και έχουμε πολύ λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουμε εγκεφαλικές διαταραχές που οδηγούν σε αντικανονική, ακόμη και σε επιθετική, συμπεριφορά. Βέβαια, το πλέον θεμελιώδες, είναι ότι είμαστε ικανές να φέρουμε στον κόσμο νέα ζωή μέσα από το ίδιο μας το σώμα, ένα στρεσογόνο και δαπανηρό με βιολογικούς όρους καθήκον, στο οποίο οι άνδρες συνεισφέρουν κυριολεκτικά ελάχιστα με την βιολογική συμβολή, η οποία στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον είναι πιθανό να καταργηθεί παντελώς. Ακόμη και τα τρωτά για τον μεταφεμινισμό σημεία μετατρέπονται τώρα σε θηλυκά assets. Σήμερα, ακόμη και οι ισχυρές, οι ανερυθρίαστα power hungry γυναίκες της Σίλικον Βάλεϊ, του Χόλιγουντ, του Λευκού Οίκου, του Ελληνικού Κοινοβουλίου κλπ. δεν διστάζουν να προβάλουν αλλά και να εξαργυρώσουν επικοινωνιακά την ευθραυστότητα τους. Για να αποδείξουν στην συνέχεια ότι είναι «natural born survivors» (γεννημένες να επιζούν). Η νέα μητριαρχία είναι τελικά η λύση γιά την σωτηρiα του πλανητη. Όχι για να καταργηθεί διά παντός το ασθενές-θηλυπρεπες ανδρικο χρωμόσωμα Υ, αλλά για να διασωθεί. Ακόμη και στο προαναφερθέν «Women Αfter Αll», ο δόκτωρ Κόνερ δεν προαναγγέλλει ούτε ευαγγελίζεται το τέλος των ανδρών. Όμως θεωρεί ότι, βελτιώνοντας την θέση των γυναικών, ο κόσμος θα γίνει πιο βιώσιμος και για τους ίδιους τους "άνδρες" που θα σταματήσουν και αυτοί να υφίστανται την καταδυνάστευση από το δικό τους φύλο.Ο Αμερικανός ανθρωπολόγος ατενίζει το μέλλον με ελπίδα: «Καθώς οι γυναίκες κερδίζουν σε επιρροή», υπογραμμίζει, «ο κόσμος θα γίνει πολύ πιο δημοκρατικός, πολύ πιο κοινωνικά συμπονετικός, με ίσες ευκαιρίες, με λιγότερες διακρίσεις, λιγότερο σεξουαλικά ελευθεριάζων και λιγότερο πορνογραφικός». Οι σημερινοί άνδρες, είναι δειλοί και αιδοιόδουλοι, κατά γενική παραδοχή. Εδώ και χρόνια, έφτασαν να το παραδέχονται και οι ίδιοι δημοσίως. Εκτελούν πάντοτε κάθε μας εντολή, χωρίς αντιρρήσεις, ακόμη και από μη εφμανίσιμες γυναίκες.
* Η Αντωνέλλα-Ειρήνη Δούκα, είναι δασκάλα-γυμνάστρια.
Ου Νέμεσις Τρώας και ευκνήμιδας Αχαιούς
τοιήδ' αμφί γυναικί πολύν χρόνον άλγεα πάσχειν.
Αινώς αθανάτησι θεής εις ώπα έοικεν( Ιλιάς Γ’ 156).
Αυτή ήταν η φράση θαυμασμού από τους Τρώες, όταν είδαν την Ωραία Ελένη και ανεφώνησαν το ιστορικό «ου νέμεσις» που σημαiνει «χαλάλι, για τέτοια γυναικάρα». Το ίδιο ειπώθηκε και για άλλες ωραίες Ελληνίδες. Το «Ου Νέμεσις» αποτελεi παροιμιώδη και διαχρονική, αναφορά θαυμασμού των γυναικών. Στα μεσαιωνικά χρόνια, των μεγάλων κοινωνικών αντιθέσεων, υπήρξαν πολύ σπουδαίες Ελληνίδες, οι οποίες ξέφυγαν, από τα κοινωνικά στερεότυπα.
Υπατία, Άννα Κομνηνή, Αγία Ευδοκία, Αγία Θεοδώρα, Αυγούστα Ειρήνη η Αθηναία, Αγία θεοφανώ, η βασίλισσα Ευδοκία Μακρεμβολίτισα, η Αγία Ελένη, η Αγία Υπομονή, και πολλές άλλες.
ΟΙ ΜΕΓΑΛΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ-
ΡΩΜΑΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ.
Το ενδιαφέρον για τις γυναίκες του Βυζαντίου ήταν περιορισμένο. Οι ιστορικoi ήταν στην πλειοψηφία τους άνδρες, οι οποiοι απέφευγαν να καταστήσουν τις γυναίκες, μέρος των ιστορικών εργασιών τους. Η στάση τους απέναντί μας, υπήρξε εξευτελιστική.
Ωστόσο το καθεστώς αυτό άλλαξε τις τελευταίες δεκαετίες, και το ενδιαφέρον των νεότερων μελετητών για τις γυναίκες του μεσαiωνα, αυξήθηκε αισθητά.
Οι γυναίκες πλέον αποτελούν το επίκεντρο του επιστημονικού ενδιαφέροντος, και η αλλαγή αυτή οφείλεται στο γεγονός, ότι η πλειοψηφία των βυζαντινολόγων που ασχολούνται με το θέμα είναι πλέον γυναίκες. Με την αλλαγή νοοτροπiας δόθηκε η δυνατότητα να μελετηθούν θέματα, όπως η θέση των γυναικών, ο δημόσιος, κοινωνικός-οικονομικός ρόλος τον οποiο διαδραμάτισαν.
Ακόμη ερευνάτε ο μοναστικός βίος, καθώς και η σχέση με την τέχνη των γυναικών του μεσαίωνα. Επιπλέον δόθηκε έμφαση στην σημασία που έχει η έννοια του φύλου στην Ελληνική-Ρωμαϊκή κοινωνία.
Ο σημαντικότερος ρόλος των θηλυκών, σύμφωνα με τους περισσότερους άνδρες, ήταν να κυοφορήσουν παιδιά, και οι συχνότεροι έπαινοι που λάμβαναν αφορούσαν τον μητρικό ρόλο. Τις γυναίκες βάρυνε αδiκως, και συνεχώς η υποψία πως ήταν φορείς σεξουαλικού πειρασμού, με αποτέλεσμα να αντιμετωπίζονται από
κάποιους με αρνητικό τρόπο.
Διότι οι γυναίκες θεωρούνταν φορείς της αμαρτίας, απο αρκετούς, έπρεπε να ζουν περιορισμένες στο σπίτι και μακριά από τον δημόσιο βίο.
Ένα ακόμη αρνητικό το οποiο προσέδιδαν στους γυναικείους χαρακτήρες, ήταν ο "αδύναμος" χαρακτήρας, με αποτέλεσμα να τις αντιμετωπίζουν ως κατώτερες των ανδρών. Για αυτό τις εντάσσουν στην ίδια κατηγορία με τα παιδιά, ως αιώνια ανήλικες, που είχαν ανάγκη από διαρκή προστασία. Επίσης μας θεωρούσαν εύπιστες-ανυπόληπτες έχοντας ευμετάβολο χαρακτήρα, και ως τέτοιες μας αντιμετώπιζαν .
Οι σεξιστικές αντιλήψεις διαμόρφωσαν την θέση της γυναίκας στην Ελληνική -Ρωμαϊκή κοινωνία, περιορίζοντάς τις πιο πολλές εντός των οικιών.
Όταν εξερχόταν της οικίας, οι γυναίκες, έπρεπε να συμπεριφέρονται με τρόπο που να μην προκαλούν τους άνδρες, να περπατύν σεμνά, να έχουν χαμηλωμένο το βλέμμα, να έχουν καλυμμένα τα πρόσωπα και να συνοδεύεται.
Οι περιορισμοί αυτοί βέβαια, υφίστανται κυρiως για τις γυναίκες των μεσαίων και των κατώτερων κοινωνικών τάξεων.
Η Ελληνική-Ρωμαϊκή διοiκηση, κατα πλειοψηφiα διέπεται αρνητικά, στην άσκηση εξουσίας από τις γυναίκες, καθώς εκείνες εξαιτίας της φύσης τους και του αδύναμου χαρακτήρα τους θεωρούνταν ανεπαρκείς. Εντούτοις υπήρξαν γυναίκες του αυτοκρατορικού κύκλου που διαδραμάτισαν σημαντικότατους ρόλους, θεσμικά-εξωθεσμικά καθώς ξεπέρασαν τις σεξιστικές κοινωνικές απαγορεύσεις, που επέβαλε το καθεστός. Στο πέρασμα τών αιώνων εiναι εμφανέστατη η γυναικεία επιθυμία για εξουσία.
Το ιστορικό αυτό γεγονός αποδεικνύεται από έναν αριθμό γυναικών που βρίσκονταν κοντά στον αυτοκράτορα ως ήταν μητέρες, αδελφές, κόρες, ακόμη και ως ερωμένες.
Η ΑΛΛΑΓΗ (ΕΝ ΜΕΡΗ) ΤΗΣ KOINΩΝΙΚΗΣ
ΘΕΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ
ΤΟΝ ΜΕΣΑΙΩΝΑ ΠΩΣ ΚΑΙ ΓΙΑΤΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕ ;
Η Ορθοδοξία είναι πρωτοπόρος σε κάθε πτυχή τῆς ζωῆς μας.
Ο Άγιος Γρηγόριος υπήρξε μέγας θεολόγος, απαράμιλλος ποιητής αρχαϊκών στίχων, ρήτορας και φιλόσοφος. Εiναι ο δεύτερος κατά σειρά θεολόγος τής Ορθοδοξiας, μετά τον Αγιο Απόστολο Ιωάννη, τόν μαθητή τού Χριστού.
Ο Στυλοβάτης της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, άνοιξε τον δρόμο στις Ελληνiδες του μεσαίωνα να πάρουν σημαντικές θέσεις στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. Ενδεκτικό εiναι ότι 1700 χρόνια, πριν από την εμφάνιση του φεμινισμού, αναφέρεται ο Άγιος Γρηγόριος στην ανισότητα ανδρών και γυναικών, τους τότε νόμους που προκλητικά ευνοούσαν τους άνδρες.
"Δεν δέχομαι αυτήν την νομοθεσία” έλεγε. "Άνδρες ήταν οι νομοθέτες γι’ αυτό ενομοθέτησαν κατά των γυναικών. Ουκ ένι άρσεν ή θήλυ είπεν ο Κύριος." Έκτοτε απέκτησαν οι γυναίκες αρκετές εξέχουσες θέσεις, με βάση τις ικανότητες τους και την εμφάνιση τους.
Για να έπαιρνε μiα γυναίκα αξιόλογες θέσεις εκείνους τους αιώνες, έπρεπε να εiναι ηθική, μονογαμική, εμφανiσιμη και με υψηλή παιδεία.
Εδω και χρόνια επικρατούσε η άποψη πως ο ρόλος της γυναίκας, στον Βυζαντινό κόσμο, ήταν τελείως αφανής, καi προσβλητικός. Μεταξύ άλλων αισχρών συκοφαντιών, ισχυρiζονται οτι οι γυναίκες της υψηλής αριστοκρατίας, ήταν όλες ανεξαιρέτως φόνισσες, πόρνες, μεγαλομανείς, διεφθαρμένες, στριμμένες, κλπ.
Όμως οi αντικειμενικές έρευνες με βάση τiς πιο αξιόπιστες ιστορικές πηγές, έχουν αποδείξει πως όλες αυτές οι απόψεις δεν ευσταθούν, για τις γυναίκες της Βυζαντινής κοινωνiας. Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο ότι ένα μέρος των γυναικών στο Βυζάντιο, κατείχαν ξεχωριστές-αξιοσημείωτες θέσεις στον οικογενειακό, φιλανθρωπικό, νοσηλευτικό και στον επαγγελματικό τομέα.
Επίσης είχαν πολύ σημαντικές θέσεις στον κοινωνικό, πολιτικό, οικονομικό, πολιτιστικό-μουσικό ακόμη και στον στρατιωτικό τομέα. Ευτυχώς στην σύγχρονη εποχή, τα πράγματα, είναι εντελώς διαφορετικά. Είμαστε κυρίαρχες.
Η ΕΠΕΛΑΣΗ ΤΗΣ ΝΕΑ ΜΗΤΡΙΑΡΧΙΑΣ
Η μόνη σωτηρία για τον πλανήτη, είναι οι δυναμικές γυναίκες, και η επέλαση της νέας παγκόσμιας μητριαρχίας. Η νέα μητριαρχία ως μια αδιαμφισβήτητη κοινωνική πραγματικότητα, ήρθε με την σειρά του, να την τεκμηριώσει μεταξύ άλλων και το βιβλίο "Women Αfter Αll – Sex, Evolution, and the End of Male Supremacy" (εκδόσεις Norton) του Αμερικανο καθηγητή Ανθρωπολογίας Μέλβιν Κόνερ, από το Πανεπιστήμιο του Εμορι στην Ατλάντα των ΗΠΑ. Εκεί αναφέρει ότι η «Wall Street Journal», είναι η πρώτη που συνδυάζει ταυτόχρονα την φεμινιστική θεωρία και τα δικαιώματα των γυναικών, με την εξελικτική βιολογία. Ο κ. Κόνερ δεν αρκείται στο να μιλήσει με βιολογικούς όρους για την κατάρρευση της αρρενωπότητας, όπως έκανε προ ετών ο Βρετανός γενετιστής Στιβ Τζόουνς, διαβόητος για την περισυλλογή ατράνταχτων βιολογικών αποδείξεων για την ελεύθερη πτώση του ανδρικού χρωμοσώματος Υ. Ο Αμερικανός ανθρωπολόγος αντιθέτως απέδειξε ότι οι δυναμικές γυναίκες, είμαστε ανώτερες από τους άνδρες σε όλα σχεδόν, τα καίρια πεδία, και ότι αυτή η ανωτερότητα γίνεται επιτέλους αντιληπτή στις σύγχρονες κοινωνίες.
Για να στηρίξει την επιχειρηματολογία του ο Κόνερ μετέρχεται επιστημονικά μέσα, από την εξελικτική βιολογία, την ηθολογία, τη νευροβιολογία και την εμβρυολογία, μέχρι την ανθρωπολογία και την ιστορία, χωρίς βέβαια να λείπουν και οι εκτενείς αναφορές στον ρόλο μας στην οικονομία και την πολιτική. Στο «Women Αfter Αll» άρχει, μεταξύ άλλων, η υπενθύμιση ότι οι άνδρες είναι οι βασικοί υπαίτιοι για τους πολέμους, την κατάχρηση ναρκωτικών ουσιών και τη σεξουαλική παραβατικότητα παγκοσμίως. Επίσης, γίνεται σαφές ότι η ζωή στον πλανήτη δεν απειλείται από τα δάκρυα των γυναικών και ότι αν εξαλείφαμε την βία που ασκείται από τους "άνδρες", θα εiχαμε εναν τελειο κοσμο. Σημειωτέον ότι από τις 80 μαζικές δολοφονίες με τη χρήση όπλου που έλαβαν χώρα στις ΗΠΑ μεταξύ 1984 και 2014, οι 78 διαπράχθηκαν από άνδρες. Ο Κόνερ αναφερει : «Στην ανωτερότητα των γυναικών ως προς την ικανότητα ορθής εκτίμησης γεγονότων και καταστάσεων προστίθενται η φερεγγυότητα, η αξιοπιστία και η εντιμότητά τους, η ικανότητά τους για αγαστή συνεργασία στη δουλειά και στο παιχνίδι, η σχετική ελευθερία τους από τις διασπαστικές για την προσοχή σεξουαλικές παρορμήσεις και τα χαμηλότερα επίπεδα προκατάληψης, θρησκοληψίας και βίας που τις καθιστούν βιολογικά ανώτερες.
Εμείς οι γυναίκες ζούμε περισσότερο, έχουμε χαμηλότερα ποσοστά θνησιμότητας σε όλες τις ηλικίες, είμαστε πιο ανθεκτικές απέναντι στις περισσότερες ασθένειες και έχουμε πολύ λιγότερες πιθανότητες να εκδηλώσουμε εγκεφαλικές διαταραχές που οδηγούν σε αντικανονική, ακόμη και σε επιθετική, συμπεριφορά. Βέβαια, το πλέον θεμελιώδες, είναι ότι είμαστε ικανές να φέρουμε στον κόσμο νέα ζωή μέσα από το ίδιο μας το σώμα, ένα στρεσογόνο και δαπανηρό με βιολογικούς όρους καθήκον, στο οποίο οι άνδρες συνεισφέρουν κυριολεκτικά ελάχιστα με την βιολογική συμβολή, η οποία στο όχι και τόσο μακρινό μέλλον είναι πιθανό να καταργηθεί παντελώς. Ακόμη και τα τρωτά για τον μεταφεμινισμό σημεία μετατρέπονται τώρα σε θηλυκά assets. Σήμερα, ακόμη και οι ισχυρές, οι ανερυθρίαστα power hungry γυναίκες της Σίλικον Βάλεϊ, του Χόλιγουντ, του Λευκού Οίκου, του Ελληνικού Κοινοβουλίου κλπ. δεν διστάζουν να προβάλουν αλλά και να εξαργυρώσουν επικοινωνιακά την ευθραυστότητα τους. Για να αποδείξουν στην συνέχεια ότι είναι «natural born survivors» (γεννημένες να επιζούν). Η νέα μητριαρχία είναι τελικά η λύση γιά την σωτηρiα του πλανητη. Όχι για να καταργηθεί διά παντός το ασθενές-θηλυπρεπες ανδρικο χρωμόσωμα Υ, αλλά για να διασωθεί. Ακόμη και στο προαναφερθέν «Women Αfter Αll», ο δόκτωρ Κόνερ δεν προαναγγέλλει ούτε ευαγγελίζεται το τέλος των ανδρών. Όμως θεωρεί ότι, βελτιώνοντας την θέση των γυναικών, ο κόσμος θα γίνει πιο βιώσιμος και για τους ίδιους τους "άνδρες" που θα σταματήσουν και αυτοί να υφίστανται την καταδυνάστευση από το δικό τους φύλο.Ο Αμερικανός ανθρωπολόγος ατενίζει το μέλλον με ελπίδα: «Καθώς οι γυναίκες κερδίζουν σε επιρροή», υπογραμμίζει, «ο κόσμος θα γίνει πολύ πιο δημοκρατικός, πολύ πιο κοινωνικά συμπονετικός, με ίσες ευκαιρίες, με λιγότερες διακρίσεις, λιγότερο σεξουαλικά ελευθεριάζων και λιγότερο πορνογραφικός». Οι σημερινοί άνδρες, είναι δειλοί και αιδοιόδουλοι, κατά γενική παραδοχή. Εδώ και χρόνια, έφτασαν να το παραδέχονται και οι ίδιοι δημοσίως. Εκτελούν πάντοτε κάθε μας εντολή, χωρίς αντιρρήσεις, ακόμη και από μη εφμανίσιμες γυναίκες.
* Η Αντωνέλλα-Ειρήνη Δούκα, είναι δασκάλα-γυμνάστρια.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου