Χειμώνας, 1941-42. Η Ελλάδα βρίσκεται υπό ναζιστική κατοχή και η πείνα αποδεκατίζει τον πληθυσμό των ελληνικών πόλεων, όταν ένας νεαρός αρχιμηχανικός της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου έρχεται σε επαφή με την τοπική οργάνωση του ΕΑΜ και σχεδιάζει μαζί τους μια παράτολμη πράξη που θα σώσει την πόλη: την παραγωγή ασημιού, κάτω από τη μύτη των κατακτητών. Μαζί με λίγους πιστούς εργάτες βάζουν σε εφαρμογή το σχέδιο και τα καταφέρνουν. Το ασήμι πωλείται στη μαύρη αγορά έναντι τροφίμων με τη μεσολάβηση του Ερυθρού Σταυρού και με τη βοήθεια του ΕΑΜ στήνονται μυστικά συσσίτια, με αποτέλεσμα να διακοπεί ο κύκλος του θανάτου στο Λαύριο. Ο νεαρός αρχιμηχανικός ήταν ο μετέπειτα καθηγητής και πρύτανης του ΕΜΠ, υπουργός Βιομηχανίας στην πρώτη κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Καραμανλή, Κωνσταντίνος Κονοφάγος.
Αυτή η άγνωστη ιστορία της ηρωικής ομάδας που με κίνδυνο της ζωής της έσωσε το Λαύριο από την πείνα κατά τη διάρκεια της Κατοχής έρχεται στο φως 81 χρόνια μετά, καθώς για πρώτη φορά το ΕΜΠ, το Τεχνολογικό Πάρκο Λαυρίου και άλλοι φορείς προκηρύσσουν πανελλήνιο νεανικό καλλιτεχνικό διαγωνισμό ιδεών για τη φιλοτέχνηση ενός μνημείου – γλυπτού που θα τιμήσει τον αγώνα εκείνων των ανθρώπων.
Αποστολή
Η ομάδα που έφερε εις πέρας την αποστολή αποτελούνταν από τον Κωνσταντίνο Κονοφάγο, δρα χημικό μηχανικό, αρχιμηχανικό έργων επιφανείας της Γαλλικής Εταιρείας Μεταλλείων Λαυρίου (CFML), ο οποίος ρίχτηκε με πάθος στην έρευνα κατορθώνοντας, με λίγα διαθέσιμα μέσα, να ανακαλύψει μια νέα τεχνολογική μέθοδο που έβγαζε ασήμι, τον Παναγιώτη Δρίβα, φοιτητή Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών και γραμματέα του ΕΑΜ Λαυρίου, ο οποίος εργαζόταν στην CFML, τον Βέλγο Maurice Bremmer, γενικό διευθυντή της CFML και μέλος της Γαλλικής Αντίστασης, τον Ιωάννη Χατζηπανάγο, εργοδηγό καμινείας στην εταιρεία, τον Ευστάθιο Γεροδήμο, επιστάτη καμινείας, τον Δημήτριο Αποστόλου και τον Ιωάννη Κουτούζο που ήταν εργατοτεχνίτες καμινείας της CFML, δύο εργάτες της καμινείας της CFML και μέλη του ΕΑΜ αγνώστου ονόματος, τον Ιταλό Orpheo Morelli, διευθυντή Οικονομικών Υπηρεσιών της CFML, και τον Ευθύμιο Αυγέρη, πρόεδρο του Σωματείου Εργαζομένων Μεταλλείων Πλάκας και μέλος του ΕΑΜ.
Το κατόρθωμά τους συντελέστηκε υπό πολύ δύσκολες συνθήκες: η Γαλλική Εταιρεία Μεταλλείων Λαυρίου, στην οποία εργαζόταν την εποχή εκείνη μεγάλο τμήμα του τοπικού πληθυσμού, ήταν ήδη επιταγμένη από τις δυνάμεις Κατοχής, ενώ ο λαός ήταν τσακισμένος: πάνω από το ένα δέκατο των κατοίκων της εργατούπολης έχασε τη ζωή του από πείνα μέχρι το καλοκαίρι του 1942.


Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου