Τυρί του τοστ μεγάλης Ελληνικής γαλακτοβιομηχανίας ανακλήθηκε από σουπερμάρκετ του εξωτερικού (φωτογραφία) – Φταίει ο παραγωγός ή η αλυσίδα;

Πού χάλασε το ελληνικό τυρί που εντοπίστηκε με μούχλα; Στην Ελλάδα

ή στο ράφι της Ευρωπαϊκής χώρα όπου το εντόπισαν οι Αρχές;

Σε έλεγχο που πραγματοποιήθηκε από τη Κρατική Γεωργική και Τροφίμων Επιθεώρηση της Τσεχίας (SZPI), εντοπίστηκε μη συμμορφούμενο προϊόν σε κατάστημα της αλυσίδας DELMART, εταιρεία που λειτουργεί κυρίως ως premium supermarket / delicatessen, δηλαδή καταστήματα με έμφαση σε ποιοτικά τρόφιμα, έτοιμα γεύματα, γκουρμέ προϊόντα και εισαγόμενες τροφές. Το προϊόν αφορά ελληνικό προϊόν με την εμπορική ονομασία «KOLIOS Ελληνικό τυρί σε φέτες». Κατά τον έλεγχο, διαπιστώθηκε σοβαρή αλλοίωση του προϊόντος, καθώς στο εσωτερικό της συσκευασίας, και συγκεκριμένα στην επιφάνεια του τυριού, παρατηρήθηκε ανάπτυξη αποικιών μούχλας πράσινου και λευκού χρώματος, ορατών ακόμη και δια γυμνού οφθαλμού μέσα από τη συσκευασία. Η παρουσία μούχλας σε τέτοιο βαθμό αποτελεί ένδειξη αλλοίωσης και υποδηλώνει ότι το προϊόν δεν πληροί τις προδιαγραφές ασφάλειας τροφίμων.

Η SZPI κατέταξε το συγκεκριμένο προϊόν στην κατηγορία των μη ασφαλών τροφίμων, επισημαίνοντας ότι ένα τρόφιμο δεν θεωρείται κατάλληλο για κατανάλωση όταν παρουσιάζει εμφανή σημάδια αλλοίωσης ή σήψης, ανεξαρτήτως της αναγραφόμενης ημερομηνίας λήξης. Σύμφωνα με τα στοιχεία της επίσημης αναφοράς, πρόκειται για συσκευασία βάρους 0,18 κιλών, με αριθμό παρτίδας LOT:764421016 και ημερομηνία ανάλωσης κατά προτίμηση την 21η Ιουλίου 2026.

Το τυρί του τοστ παρουσίαζε ορατά σημάδια αλλοίωσης – Πηγή φωτογραφίας: Επίσημος ιστότοπος Κρατικής Επιθεώρησης Γεωργίας και Τροφίμων Τσεχίας

 Φταίει η εταιρεία παραγωγής ή η αλυσίδα λιανικής για την αλλοίωση;

Η εμφάνιση ορατής μούχλας σε ένα συσκευασμένο εισαγόμενο τυρί, συνήθως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι το πρόβλημα συνέβη στη χώρα παραγωγής. Στην πράξη, τέτοιες αλλοιώσεις μπορούν να προκύψουν σε διάφορα στάδια της αλυσίδας διακίνησης. Μία συχνή αιτία είναι η διακοπή της ψυκτικής αλυσίδας. Τα τυριά όπως το συγκεκριμένο απαιτούν σταθερή χαμηλή θερμοκρασία σε όλη τη μεταφορά και αποθήκευση. Αν υπάρξει έστω και προσωρινή έκθεση σε υψηλότερες θερμοκρασίες, ακόμη και αν το προϊόν ξαναμπεί στο ψυγείο, μπορεί να δημιουργηθούν συνθήκες ανάπτυξης μικροοργανισμών, όπως μύκητες.

Επίσης, η μόλυνση μπορεί να προέλθει από επιμόλυνση κατά τη διανομή ή την αποθήκευση στο σημείο πώλησης. Κατά τη μεταφορά (πίεση, θερμοκρασιακές μεταβολές), η συσκευασία μπορεί να “στρεσαριστεί” και να χάσει τη στεγανότητά της χωρίς να φαίνεται εύκολα. Αν για παράδειγμα τα προϊόντα αποθηκευτούν κοντά σε ήδη αλλοιωμένα τρόφιμα ή σε περιβάλλον με αυξημένη υγρασία και ανεπαρκή καθαριότητα, οι σπόροι μούχλας μπορούν να μεταφερθούν και να αναπτυχθούν ακόμη και πριν την ημερομηνία λήξης.

Πώς οι αστοχίες στη λιανική μπορούν να εκθέσουν μεγάλες εταιρείες τροφίμων

Ακόμη και όταν ένα τρόφιμο παράγεται από μια μεγάλη, οργανωμένη και πιστοποιημένη εταιρεία, η τελική του ασφάλεια δεν εξαρτάται αποκλειστικά από το εργοστάσιο. Αντίθετα, αποτελεί αποτέλεσμα μιας συνεχούς αλυσίδας ευθύνης που περιλαμβάνει μεταφορά, αποθήκευση, διανομή και λιανική πώληση. Σε αυτό το πλαίσιο, μια αστοχία σε οποιοδήποτε ενδιάμεσο στάδιο μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα που τελικά “χρεώνονται” δημόσια στον παραγωγό.

Ένα από τα πιο κρίσιμα σημεία είναι η διατήρηση της ψυκτικής αλυσίδας. Προϊόντα όπως τα τυριά, τα γαλακτοκομικά και τα αλλαντικά απαιτούν σταθερή θερμοκρασία σε όλα τα στάδια. Μικρές ή επαναλαμβανόμενες αποκλίσεις κατά τη μεταφορά ή στην αποθήκευση ενός καταστήματος μπορούν να επιταχύνουν μικροβιακές αλλοιώσεις, ακόμη και αν το προϊόν είναι απολύτως ασφαλές κατά την έξοδο από τη μονάδα παραγωγής.

Εξίσου σημαντικός είναι ο παράγοντας της κατάστασης αποθήκευσης στο λιανεμπόριο. Σε ένα κατάστημα, η υπερφόρτωση ψυγείων, η κακή κυκλοφορία αέρα, η συχνή ανοιγοκλεινόμενη πόρτα ή η ανάμειξη παλαιών και νέων παρτίδων μπορούν να δημιουργήσουν μικροπεριβάλλοντα που ευνοούν την αλλοίωση προϊόντων. Σε τέτοιες περιπτώσεις, η εικόνα του προβλήματος αποδίδεται συχνά στον παρασκευαστή, παρότι η αιτία μπορεί να βρίσκεται αποκλειστικά στο σημείο πώλησης.

Ένας ακόμη κρίσιμος παράγοντας είναι οι αστοχίες στη συσκευασία που δεν εντοπίζονται άμεσα. Μικροελαττώματα στο σφράγισμα ή φθορές κατά τη διανομή μπορούν να επιτρέψουν την είσοδο οξυγόνου ή υγρασίας. Αυτά τα προβλήματα δεν είναι πάντα ορατά κατά την παραλαβή από το κατάστημα, αλλά εκδηλώνονται αργότερα ως αλλοιώσεις, όπως ανάπτυξη μούχλας.

Τέλος, η διαχείριση των επιστροφών και των κοντινών σε λήξη προϊόντων παίζει σημαντικό ρόλο. Λανθασμένοι χειρισμοί, όπως παρατεταμένη παραμονή προϊόντων εκτός ψύξης κατά την αναδιάταξη ή ανεπαρκής έλεγχος ροής αποθεμάτων, μπορούν να οδηγήσουν σε τοπικές αλλοιώσεις που εμφανίζονται “ξαφνικά” στον καταναλωτή ή στους ελεγκτικούς μηχανισμούς.