Η σημερινή μέρα στο γραφείο ήταν πένθιμα βουβή αλλά κατά βάθος, χαρούμενη. Χαρούμενη γιατί μπορεί να πέρασαν 24 ολόκληρες ώρες αλλά ευτυχώς ήμασταν όλοι παρόντες, να ανταλλάξουμε την πρώτη καλημέρα. Με τον πρωινό καφέ μπήκαμε στο ίντερνετ να δούμε τις ειδήσεις, ανταλλάξαμε μερικές απόψεις, πήρα αγκαλιά έναν πυροσβεστήρα, κάναμε λίγη πλάκα να σβήσει η "φωτιά" και καμία επαγγελματική διαφορά δεν είχε
σημασία μπροστά στο γεγονός ότι ήμασταν όλοι εκεί. Κάποιοι άλλοι συνάδελφοί μας δεν είχαν την τύχη να ανταμώσουν σήμερα...σήμερα που διασύρονται στο facebook μέσω ανούσιων ομάδων από εκτροφείς "εγώ" φρικιό. Σήμερα που βεβηλώνονται σε χιλιάδες ιστολόγια με την ωμή φωτογραφία του άψυχου κορμιού τους, να κάνει τον γύρο όλων των αιμοδιψασμένων bloggers. Σήμερα που καλούμαστε να σβήσουμε τα φώτα, τάχα ως ένδειξη διαμαρτυρίας, λες κι αν γυρίσουμε τον διακόπτη θα κάνουν τα πτώματα φαντασμαγορικό come back. Σήμερα που το να κλείσουν όλες οι τράπεζες, είχε λιγότερο κόστος από χθες που εκείνη, η μία δεν έπρεπε να κλείσει.
Είμαστε χωρίς αμφιβολία ένας λαός ψυχάκιας που πρώτα καταστρέφει και μετά πάει και κλαίει πάνω απ τα συντρίμμια του. Είμαστε ένας λαός τόσο ηχηρός όσο χρειάζεται για να κάνει τα φωνητικά σε όσους παίρνουν το μικρόφωνο. Είμαστε ένας λαός ψευτοκουλτουριάρης και Φανφάρας που δήθεν εξυμνεί τη δύναμη ψυχής δένοντας σφιχτά τα λάστιχα μην του πέσει η μάσκα κι όμως...για την Αγγελική, την Παρασκευή, τον Νώντα και το μωρό, μέσα σε τόσες χιλιάδες μάσκες, καμία δεν έδινε οξυγόνο. Ας φορέσουμε λοιπόν όλοι τα χάρτινα προσωπεία μας κι ας παραστήσουμε τους περίλυπους, τους θλιμμένους, τους αξιοπρεπείς, τους μετανιωμένους, τους σοφούς. Ας ανοίξουμε καμια δεκαριά ακόμη γκρουπς στο facebook για τον Νώντα, την μάνα του και όλο του το σόι. Μην αρκεστούμε στο να σβήσουμε τα φώτα, όχι. Να βγάλουμε απ' την πρίζα και την τοστιέρα και το πιστολάκι αλλά ας αφήσουμε αναμμένη την Plasma σε λίγο θα παίξει την κηδεία και πρέπει να τραβήξουμε νεκρές νύφες και γαμπρούς να ντύσουμε τα μπλογκς μας. Κι αν αύριο πιάσει φωτιά από βραχυκύκλωμα καμια άλλη επιχείρηση χωρίς πυρασφάλεια και προδιαγραφές, μην ξεχάσουμε να ρίξουμε το φταίξιμο στα καλώδια (που δεν βγήκαν απ' την πρίζα για να διαμαρτυρηθούν). Ελπίζω όταν μας απαξιώσουν μέχρι και οι ίδιες μας οι μάσκες, να αναγνωρίζουμε τους εαυτούς μας.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου