Την οδήγηση την λατρεύω. Όχι μόνο γιατί είναι από τα λίγα πράγματα που με ηρεμούν ούτε γιατί επιτέλους μπορώ να ακούω τσίτα τον derti 98.6 μαζί με τον μπουζουξή και την μπάσα άχνα της καψούρας, αλλά κυρίως γιατί παρακολούθησα 45 ολόκληρα μαθήματα και την νιώθω σαν παιδί
μου, που την έκανα με 27 ώρες διαστολή γιατί κατέβαινε ανάποδα! Αυτή την πουτάνα την οπισθογωνία να μην μπορώ να την κάνω με τίποτα, όλο πάνω σε κάτι πεζοδρόμια και σε κάτι ζαρντινιέρες έπεφτα και όλος ο Χολαργός είχε μάθει τις μέρες και τις ώρες που πήγαινα και κρυβόταν, με τον δάσκαλο να χαμογελάει συγκαταβατικά-τί-να-κάνω-το-μεροκάματο-να-βγαίνει, καθώς έκλειναν οι πόρτες στο διάβα μας. Αύγουστο του 2000 ξεκίνησα και το ρημάδι το δίπλωμα το πήρα Χριστούγεννα ευτυχώς του ίδιου έτους-σταθμός για τους κατοίκους του Χολαργού, που επιτέλους έβγαιναν στους δρόμους ανενόχλητοι χωρίς την μουρλή να τους πατάει με την όπισθεν!
Κι εκεί που νόμιζαν όλοι ότι "η μικρή ξεκάβ...σε και θα μας αφήσει ήσυχους" ανακοίνωσα ότι θα πάρω αυτοκίνητο! Κι όταν ζητάς την γνώμη των αντρών της οικογένειας-παρέας-whatever, την βλέπουν όλοι Μαστρο-Θανάσης κι αρχίζει ο καθένας το μακρύ του (λεβιές) και το κοντό του (χειρόφρενο). Το τί μαλακίες άκουσα ανάμεσα σε περιοδικά με τίτλους "Τέσσερις τροχοί" "Εφτά ζαντολάστιχα" και "Σαράντα οκτώ μπουλόνια" δεν περιγράφεται!
Μάκης: Μεταχειρισμένο να πάρεις να μην ξοδευτείς.
Λεωνίδας: Τί λες ρε που θα πάρει μεταχειρισμένο να πληρώνει ζημιές; Καινούριο θα πάρει να το φτιάξει εκείνη όπως θέλει.
Μπαμπάς: Τί λες ρε που θα πάρει καινούριο; Να το γεμίσει γρατζουνιές; (το είχαν και σίγουρο ότι θα το έγδερνα) κ.ο.κ. για να μην πω για τον διχασμό της μάρκας που πήγε σύννεφο.
Μάκης: Opel να πάρεις.
Λεωνίδας: Τί;;; Opel; Δεν είσαι καλά βγάζουν προβλήματα στην τρόμπα βενζίνης, δεν το συζητώ Fiat θα πάρεις.
Μπαμπάς: Τί;;;;!! Fiat που καίνε φλάντζα κάθε τρείς και λίγο; Seat θα αγοράσεις τέλος!
Κίρκη: Άμα όλα τα αμάξια βγάζουν προβλήματα, αφήστε το ρε παιδιά θα πάρω βέσπα....
μέχρι και κρούσματα real estate είχαμε:
Γιάννης: Κίρκη πουλάνε ένα αμάξι 1.000 ευρώ τσάμπα σου λέω.
Κίρκη: Τί παίρνεις ρε Γιάννη σήμερα με 1.000 ευρώ, mountain bike;
Γιάννης: Όχι ρε χαζό, ο γαμπρός της αδερφής της ανιψιάς του γαμπρού μου, πουλάει ένα Seat Marbella σε τέλεια κατάσταση μόνο 589.230 χιλιόμετρα έχει κάνει, ΕΥ-ΚΑΙ-ΡΙ-Α!
Κίρκη: Να μπαίνεις στο αμάξι με τους μυς νερομπούλι και να φτάνεις με Μελισσανίδειο τρικέφαλο απ το ζμπρώξιμο, τρελλή ευκαιρία (για γράμμωση!).
Μέχρι που το είδα και το ερωτεύτηκα. Ένα μεταχειρισμένο μπλε Opel Corsa. Φέραμε και μηχανικό να το ελέγξει αλλά εκείνος είπε να μην το πάρω γιατί δεν φαίνεται καλό κι εγώ επέμενα γιατί μου άρεσε το χρώμα (ξανθιά ή κριθαράκι;).
Μπαμπάς: Κοριτσάκι μου, μπλούζα θα πάρεις και κοιτάς το χρώμα; Αφού μας είπε ο άνθρωπος είναι πάρα πολύ μεταχειρισμένο.
Κίρκη: Ναι καλά βλακείες λέει (ενώ εγώ δεν έλεγα!), εμένα μ' αρέσει που είναι μπλε και θα το πάρω.
Μπαμπάς: Βρε δεν κόβεις και τον λαιμό σου;
Και τον έκοψα. Γιατί από τα τέσσερα χρόνια που το είχα, τα τρισήμισι έκλαιγα πίσω από έναν γερανό με το Corsa να έχει αποδειχτεί Crossia τα νεύρα μου! Πότε καιγόταν η πλακέτα, πότε η τρόμπα βενζίνης, πότε ο εγκέφαλος ο δικός του, πότε ο δικός μου, πότε το κορδελιό, πότε η Καλαμαριά, άλλη μια που μου έκλεψαν όλα τα μπουλόνια, ακόμη μια που μου έκλεψαν τους καθρέφτες, μετά χάλασε το τσοκ-τσόπστικ-πώς το λένε και δως του οι οδηγοί στην Γαλατσίου να με μουτζώνουν και να με καταριούνται-ουουου-μωρή-καριόλαααααα-θες-κι-αμάξιιιιι (λες και έφταιγα που για γραφείο ξεκινούσα, σε συνεργείο κατέληγα!) και δως του να κατεβαίνω μες στην μέση του δρόμου δήθεν μου τάχα ν' ανοίξω το καπώ για να κάνω διάγνωση και να βλέπω σκονισμένα καλώδια και μαρκούτσια και να μην καταλαβαίνω και να τα κουνάω πέρα δώθε μήπως πάρει μπροστά, λες και ήταν πέος μελάτο σε απέλπιδα προσπάθεια να σφίξει!
Πάντως δεν μπορώ να πω έζησα και καλές στιγμές. Το τί φάσωμα-σεξ είδε αυτό το αμάξι, η χαρά του ματάκια (που παραλίγο να καταλήξει σε τραγωδία αφού μια φορά λύθηκε το χειρόφρενο και κοντέψαμε να φύγουμε απ' τον γκρεμό της Πεντέλης, σφιχταγκαλιασμένοι σαν Σουλιώτισσες!). Την στιγμή που με έναν πρόχειρο υπολογισμό κατάλαβα ότι είχα δώσει δυο φορές την αξία του για τις κωλοζημιές που έβγαζε, μπήκα σε μια αντιπροσωπεία, πήρα δάνειο και αγόρασα ολοκαίνουριο του κουτιού με την συμφωνία να δώσω μαζί και το "Crossia τα νεύρα μου".Έλα μου όμως που την ημέρα που το παρέδιδα βρήκε πάλι να χαλάσει και το επιστρέψαμε, με τον πατέρα μου να το έχει δέσει με καραβόσκοινα στο αμάξι του σαν ρυμουλκούμενο στον Σκαραμαγκά, με εμένα από πίσω να κουνάω το τιμόνι μην τυχόν και μας φύγει και με όλη την Μεσογείων να μας βλέπει και να γελάει...τροχότσιρκο!
Από τότε ησύχασε το κεφάλι μου. Το καινούριο μου αμαξάκι πέντε χρόνια τώρα όχι μόνο είναι θηρίο, όχι μόνο έχει γυρίσει όλη την Ελλάδα καβαλώντας πεζοδρόμια-μαντρότοιχους-αετοράχες αλλά μια φορά θυμήθηκα ότι δεν του έχω αλλάξει λάδια για κανα χρόνο κι αντί να μου γίνει ο κινητήρας, Marfin, μιλιά δεν έβγαλε το καημένο! Το μόνο άσχημο είναι ότι έχει τον κουτσουλομαγνήτη γιατί η γειτονιά μπορεί να έχει χιλιάδες αυτοκίνητα αλλά όοοοοοχι πάνω στο δικό μου θέλει η κουρούνα να κάνει την τουαλέτα της, για να μην περιγράψω τί υπάρχει μέσα...από πολύσπορο σουσάμι μέχρι βατραχοπέδιλα και νερά ληγμένα! Εννοείται βέβαια πως όποιος σκέφτεται να αγοράσει αυτοκίνητο, του συνιστώ ανεπιφύλακτα να πάρει οποιαδήποτε άλλη μάρκα εκτός από Opel γιατί έχουν ελαττωματική τρόμπα, Fiat γιατί καίνε φλάντζα και Suzuki γιατί τα έχουν χεσμένα!
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου