Πώς θα ήταν οι διακοπές μας μακριά από θάλασσα;
Πώς θα ήταν να μην είχε καθόλου θάλασσα η χώρα μας;
Το σκέφτομαι πολλές φορές.
Θα μου πεις ότι θα συνηθίζαμε...
Και επειδή συνήθισα τόσο, επειδή η αλμύρα της είναι στο αίμα μας αδυνατώ να φανταστώ πώς θα έκανα διακοπές χωρίς να χαθώ στην αγκαλιά της, χωρίς να παίξω με τα κύματα, χωρίς να απολαύσω τα χάδια της!
Αύγουστος!
Ο μήνας των διακοπών!
Ο μήνας που οι άλλοι 11, ζουν για να προετοιμάσουν την έλευση του.
Ο μήνας που όνειρα για ταξίδια γίνονται πραγματικότητα, ο μήνας που τα άγχη της καθημερινότητας πνίγονται, για τα καλά, στα βαθιά γαλάζια νερά. Ο μήνας που κάθε εργαζόμενος αναμένει με λαχτάρα!
Τον Αύγουστο τα παιδιά ανταμώνουν με γονείς. Παππούδες γιαγιάδες δίνουν τη σκυτάλη για να ξαποστάσουν και εκείνοι λίγο στην αγκαλιά της θάλασσας, ξέγνοιαστοι!
Μπορεί τα μελτέμια να μας κρατούν μακριά από την ανταριασμένη θάλασσα, μπορεί να είναι ήπια και να παίζουμε σαν παιδιά με τα κύματα, αλλά δεν είναι ικανά να μας κρατήσουν μακριά της.
Ακόμη κι αν ο Αύγουστος δεν σου προσφέρει ό,τι σχεδίασες, πάντα σου χαρίζει τρόπους για να αναζωογονηθείς!
Και όταν θα έλθει ο Σεπτέμβρης, όταν μετράς αντίστροφα για την επιστροφή, όταν τα πρόσωπα γίνονται μελαγχολικά, πάλι μπορείς να απολαύσεις στιγμές ξεγνοιασιάς και ηρεμίας στην πιο ήρεμη και γαλήνια θάλασσα όλου του καλοκαιριού. Στιγμές χαλάρωσης και απόλαυσης χαρίζει και ο πρώτος μήνας του φθινοπώρου.
Οι έρημες παραλίες μπορεί να προκαλούν μελαγχολία πολλές φορές, αλλά προσφέρουν ηρεμία και άλλο είδος ξέγνοιαστων στιγμών.
Τα σχολεία άνοιξαν...καιρός για το σπίτι. Η αλλαγή στις συνήθειες είναι απαραίτητη για να μη χάνει κάθε τι που αγαπάμε την αίγλη του.
Κι όταν ο ουρανός μελαγχολεί και φωνάζει ότι το φθινόπωρο ήλθε, μπορούμε και τότε να απολαμβάνουμε τις στιγμές μια και κάθε αλλαγή σηματοδοτεί νέες μικρές αρχές στη ζωή μας.
Σκέψεις και Εικόνες # 6 της Μαρίας Νικολάου από το ''Μια ματιά στον ήλιο με γιορτινά''
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου