Στην Πύλη του Βραδεμβούργου για τον Τζούλιαν Ασάνζ...

Αν ενα πράγμα μου έμεινε από την αποψινή εκδήλωση στην Πύλη του Βραδεμβούργου για τον Τζούλιαν Ασάνζ, αυτό ήταν η παρουσία του πατέρα του. Δεν μου έμειναν ούτε τα λόγια παρηγοριάς, ούτε τα λόγια πίστης στο... λειτούργημα της ερευνητικής δημοσιογραφίας που ειπώθηκαν από τους διοργανωτές και τους επίσημους παρευρισκόμενους. Εκείνη η γλυκειά ψηλόλιγνη φιγούρα που τόσο μοιάζει στον Τζούλιαν Ασάνζ, ελαφρώς γυρμενη από το χρόνο και με ένα ήπιο αλλά και πονεμένο χαμόγελο που κρύβει την αγωνία ενός πατέρα για την τύχη του παιδιού του, όποιο κι αν είναι αυτό, ό,τι κι αν έχει κάνει. 

Εκείνο μου αποτυπώθηκε έντονα στην ψυχή μου. Κοντά ογδόντα χρονών ο πατέρας του Ασάνζ, τρέχει από την Αυστραλία αφενός στο Λονδίνο για να συναντήσει το γιο του δύο φορές το μήνα που του επιτρέπεται να δέχεται ολιγοωρες επισκέψεις στη φυλακή, και αφετέρου περιοδεύει στις διεθνείς πρωτεύουσες για να αναζωογονήσει το ενδιαφέρον των πολιτών του κόσμου για τα δίκαια αιτήματα του παιδιού του, ενός ανθρώπου που ούτε σκότωσε, ούτε βίασε, ούτε καν συκοφάντησε κανέναν. Το δίκαιο αίτημα για δίκαιη δίκη ενός σύγχρονου Προμηθέα του 21ου αιώνα, που δεν δίστασε να καταστήσει την διεθνή κοινότητα κοινωνό της αλήθειας που της αποκρύπτουν οι κυβερνήσεις των πανίσχυρων κρατών του κόσμου. 

Αυτός ο άνθρωπος διώκεται απλά και μόνο γιατί τόλμησε να ξεσκεπάσει ηγέτες που έλεγαν ψέμματα στους λαούς τους, τόσο για πολέμους, όσο και για βρώμικο χρήμα και φαύλη διαχείριση. Κι όπως ο Προμηθέας δεσμώτης στα βουνά του Καυκάσου, έτσι κι ο Τζούλιαν έγκλειστος πρώτα στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο και τώρα στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Λονδίνου κατατρωγεται από τις άθλιες συνθήκες κράτησης του, την 23ωρη απομόνωση του, κάτι πρωτόγνωρο για κρατούμενο που αναμένει εξέταση της έφεσης του για μη έκδοση στις ΗΠΑ. Οι "θεοί" δεν συγχωρούν το θράσος του σύγχρονου Προμηθέα να τους κατεβάσει στα μάτια των μαζών από το βάθρο της υπεράνω πάσης υποψίας ηθικής όπου είχαν ανεβεί μέσα από ενα σάπιο διεθνές σύστημα δημοσιότητας πλήρως ελεγχόμενο από αυτούς.
Πέρα όμως από όλα αυτά τα γνωστά ήδη εκ προοιμίου, αυτό που συνειδητοποίησα ήταν πόσο σημαντικό είναι να έχει κανείς οικογένεια, να έχεις δικούς σου ανθρώπους που σε αγαπάνε στ'αληθεια, να σε αγαπάνε δυνατά και σε υπερασπίζονται πάσει θυσία, ακόμα και με το αίμα τους, και πασχίζουν με κάθε τρόπο να σε βοηθήσουν να σταθείς όρθιος και να βγεις νικητής ακόμα και στις πιο δύσκολες στιγμές της ζωής σου. Αυτό είναι οικογένεια. Εσύ γι'αυτούς κι αυτοί για σένα, ό,τι κι αν γίνει, όσο κι αν κρατήσει η περιπέτεια, μέχρι το τέλος. Αυτή η δύναμη που αντλεί κανείς σε κάτι τέτοιες δύσκολες στιγμές όπου νιώθει την παρουσία της οικογένειας του δίπλα του, αυτή η δύναμη βοηθάει ανθρώπους σαν και τον Ασάνζ να παραμένουν ζωντανοί, μαχητικοί, αγωνιστικοί και να μη δειλιάζουν, να μη λυγίζουν, μετά από τόσα χρόνια αγώνα.
Εύχομαι στον Τζούλιαν Ασάνζ υγεία, δύναμη κι ελευθερία στον ίδιο, αλλά και κάθε καλό και στην οικογένειά του που αποδεικνύει το μεγαλείο της ανθρώπινης υπόστασης καθημερινά μέσα από τους δικούς της αγώνες για τον Τζούλιαν.

Elina Skarpathioti