Από την εποχή του Κωνστάντιου εώς την εποχή του αυτοκράτορα Θεοδόσιου του Β, έζησαν οι 5 μεγαλύτεροι Έλληνες νεοπλατωνικοί φιλόσοφοι του μεσαίωνα.
Αυτοί ήταν ο Μέγας Βασίλειος, οι Άγιοι Ιωάννης (Χρυσόστομος), Γρηγόριος ο Θεολόγος η Ναζιανζηνός, ο Άγιος Γρηγόριος Νύσσης και η φιλοχριστιανή Υπατία.
Την εποχή εκείνη και οι πέντε νεοπλατωνικοί διδάσκουν τον Αριστοκλή, έχοντας πάντοτε την αμέριστη υποστήριξη των αυτοκρατόρων.
Την εποχή εκείνη και οι πέντε νεοπλατωνικοί διδάσκουν τον Αριστοκλή, έχοντας πάντοτε την αμέριστη υποστήριξη των αυτοκρατόρων.
Οι αυτοκράτορες γνωρίζουν προσωπικά τους μεγάλους φιλοσόφους - ρήτορες, τους Αγίους Ιεράρχες και τους στηρίζουν στο επιστημονικό τους έργο. Αυτό ήταν η ενσωμάτωση ολόκληρης της Πλατωνικής διδασκαλίας στον Χριστιανισμό. Με την ολοκλήρωση αυτού του μοναδικού στο είδος του φιλοσοφικού-πνευματικού έργου οι Ιεράρχες, μετέτρεψαν τον Ιουδαικό Χριστιανισμό σε καθαρά Ελληνικό, και τότε αμέσως ο Μέγας Θεοδόσιος τον Μαιο του 381 μ.χ. θα ανακηρύξει τον Χριστιανισμό σε επίσημη θρησκεία της Ρωμαικής αυτοκρατορίας. Εάν οι αυτοκράτορες ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, δεν θα επέτρεπαν πότε την ενσωμάτωση αυτούσιας της διδασκαλίας του Αριστοκλή-Πλάτωνα, στην Χριστιανική θρησκεία.
Ακόμη άμεσα οι αυτοκράτορες θα τιμωρούσαν τους Αγίους Ιεράρχες και θα τους αφαιρούσαν όλα τα εκκλησιαστικά τους αξιώματα.
Επίσης θα απαγόρευαν την διδασκαλία του Πλάτωνα στους Ιεράρχες, στην Υπατία καθώς και σε όλους τους υπόλοιπους φιλοσόφους.
Μεταξύ άλλων οι αυτοκράτορες θα έκλειναν και όλες τις φιλοσοφικές σχολές, με αποτέλεσμα να μην ήταν σε θέση να σπουδάσουν, οι Άγιοι, η Υπατία, και όλοι οι υπόλοιποι σοφοί της εποχής εκείνης. Αυτό όμως ήταν κάτι το οποίο δεν το έκανε ποτέ κανένας αυτοκράτορας, διότι όλοι οι φιλόσοφοι δίδασκαν ελεύθερα τον τον ύπατο των φιλοσόφων και όσοι το επιθυμούσαν, σπούδαζαν την αρχαία Ελληνική γραμματεία. Χωρίς την ένωση του Χριστιανισμού και του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, ήταν αδύνατον να γίνει το έθνος μας, παγκόσμια αυτοκρατορία και να φτάσει στην κορυφή του κόσμου.
Ο Ελληνικός πολιτισμός και ο Χριστιανισμός θα ενωθούν, ώστε να γίνει για μία και μοναδική φορά η Ελλάδα παγκόσμιο κρατικό μόρφωμα. Ο Χριστός και ο Πλάτωνας υπήρξαν τα θεμέλια της αυτοκρατορίας. Από εκεί ο Ελληνισμός θα πάρει αστείρευτες δυνάμεις για να μεγαλουργήσει και να επιβιώσει.
Οι Άγιοι πατέρες της Ορθοδοξλιας, κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα-Αριστοκλή και του Αριστοτέλη, ενώ παράλληλα χρησιμοποίησαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική.
Ο Ελληνικός πολιτισμός δεν ήταν αρκετός από μόνος του για να φτάσει στην κορυφή του κόσμου το έθνος.
Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία, ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαικής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαικής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη.
Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθειστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο. Μέσα από τα Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους.
Για αυτό και έπρεπε να ενωθεί ο Ελληνικός πολιτισμός με τον χριστιανισμό, για να φτάσει ο Ελληνισμός στο απόγειον της δυνάμεως του. Η πολιτιστική διαδρομή του αρχαίου Ελληνικού κόσμου ενώθηκε με την Ορθοδοξία, ως σώμα Χριστού, όταν οι Έλληνες θα αναλάβουν την ηγεσία της Ρωμαικής αυτοκρατορίας και της Αγίας Ορθόδοξης Εκκλησίας.
Ο μέγιστος εκφραστής της Αρχαιότητας ο Αριστοκλής μαζί με τους τρεις Ιεράρχες θα δημιουργήσουν της βάσεις για την οικουμενικότητα, την διαχρονικότητα του Ελληνισμού και της Χριστιανικής, Ελληνικής-Ρωμαικής αυτοκρατορίας. Τα περισσότερα στοιχεία του αθάνατου Ελληνικού πνεύματος θα είναι πλέον μέσα στην Ορθόδοξη πίστη.
Η εισαγωγή των διδασκαλιών του ύπατου των φιλοσόφων Πλάτωνα-Αριστοκλή από τους Αγίους Ιεράρχες είναι η μεγαλύτερη απόδειξη ότι οι Έλληνες φιλόσοφοι ήταν μονοθειστές και ότι δεν είχαν καμία απολύτως σχέση με το Φοινικικό δωδεκάθεο. Μέσα από τα Πλατωνικά διδάγματα και τα ηθικά αξιώματα, ο Χριστιανισμός έγινε πολύ ευκολότερα αποδεκτός από τους Έλληνες, καθώς τους φάνηκε από την αρχή, ότι η Ορθοδοξία είναι κάτι πολύ οικείο, προς εκείνους.
Το αποτέλεσμα ήταν με την εισαγωγή των διδαχών του Πλάτωνα, στον Χριστιανισμό, να έχουμε πολύ μεγάλη εξάπλωση, της νέας και ανερχόμενης θρησκείας στην αυτοκρατορία. Μόνον όσοι ήταν αγράμματοι δεν έγιναν Χριστιανοί, διότι δεν επέτυχαν να διεισδύσουν στα ουσιώδη νοήματα της Χριστιανικής διδασκαλίας.
Η αλλαγή του Χριστιανισμού από τον Εβραικό στον Ελληνικό πολιτισμό επέφερε την παγκοσμιότητα της Ορθοδοξίας, του Ευαγγελίου, του κλασικού πολιτισμού και της αυτοκρατορίας. Ο Χριστιανισμός μαζί με τον σωτήρα Ιησού Χριστό διαμόρφωσαν ηθικά και πνευματικά ολόκληρη την Ρωμαική αυτοκρατορία, διότι εξ αρχής ο Χριστιανισμός με τον Ελληνισμό, είχαν τα ίδια ηθικά αξιώματα, στους περισσότερους τομείς.
Ενδεικτικό περί αυτού ήταν ότι τρία από τα τέσσερα Ευαγγέλια γράφτηκαν απευθείας στην Ελληνική γλώσσα
, όπως επίσης οι πράξεις των Αποστόλων, οι επιστολές του Αποστόλου των εθνών Παύλου, καθώς και τα πρώτα άρθρα της Ορθόδοξης, Χριστιανικής θεολογίας.
Έξω από την Ελληνική Ορθοδοξία άφησαν οι άγιοι Ιεράρχες, μόνο το δωδεκάθεο, τον Φοινικικό παγανισμό
ως ανάξιο του αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού και της Ορθοδοξίας. Πρόσθεσαν στον Χριστιανισμό μόνον ότι καλό είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός μέσα από τα φιλοσοφικά αξιώματα του Αριστοκλή.
Οι πατέρες της Εκκλησίας διότι σπούδασαν στην αρχαία Αθήνα, καθώς και σε άλλα μέρη, ενώ υπήρξαν για λίγο διάστημα πρωτού να γίνουν ιερείς, επαγγελματίες ρήτορες-σοφιστές, αντιλήφθηκαν αμέσως την αξία του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος. Χρησιμοποίησαν τις αξίες και τα ιδανικά των φιλοσόφων και ειδικά του Αριστοκλή για να δημιουργήσουν την παγκόσμια, Χριστιανική, Ελληνορωμαική αυτοκρατορία.
Aξιοποίησαν στο έπακρο την Ελληνική γλώσσα για να γράψουν όλα τα υψηλού επιστημονικού, φιλοσοφικού και πνευματικού επιπέδου έργα τους.
Οι πατέρες της Εκκλησίας διότι σπούδασαν στην αρχαία Αθήνα, καθώς και σε άλλα μέρη, ενώ υπήρξαν για λίγο διάστημα πρωτού να γίνουν ιερείς, επαγγελματίες ρήτορες-σοφιστές, αντιλήφθηκαν αμέσως την αξία του αρχαίου Ελληνικού πνεύματος. Χρησιμοποίησαν τις αξίες και τα ιδανικά των φιλοσόφων και ειδικά του Αριστοκλή για να δημιουργήσουν την παγκόσμια, Χριστιανική, Ελληνορωμαική αυτοκρατορία.
Aξιοποίησαν στο έπακρο την Ελληνική γλώσσα για να γράψουν όλα τα υψηλού επιστημονικού, φιλοσοφικού και πνευματικού επιπέδου έργα τους.
Μέσα από την δυναμική και την πνευματικότητα της αρχαιοελληνικής αγωγής, δίδαξαν στους Έλληνες την
ελευθερία, την αγάπη, την ηθική ,την δικαιοσύνη, την γεναιότητα, την ομορφιά, και την πίστη στον Ιησού Χριστό.
Η ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ-ΑΘΗΝΑΙΣ
Την εποχή που ήταν αυτοκράτορας ο Θεοδόσιος ο μικρός, μια πολύ όμορφη Ελληνίδα από την Αθήνα, η Αθηναις θα πάει στην βασιλεύουσα να ζητήσει τα δικαιώματα της, επί της κληρονομιάς που της είχε αφήσει ο πατέρας της. Τα αδέλφια της, την είχαν αδικήσει. Όταν είδε η αυτοκράτειρα Πουλχερία, ότι ήταν
πολύ όμορφη, πνευματικά καλλιεργημένη και ηθική, αμέσως τις πρότεινε να γίνει σύζυγος του αδελφού της.
Η Αθηναις ως γνήσια νεοπλατωνική φιλόσοφος, δεν είχε καμία απολύτως συμμετοχή, σε όλες τις αισχρές σεξουαλικές ανωμαλίες πού έκαναν οι παγανιστές του δωδεκαθέου. Για αυτό και η Ελληνίδα κόρη αποδέχτηκε αμέσως την πρόταση, βαπτίστηκε, έγινε Χριστιανή και ονομάστηκε Ευδοκία. Εν συνεχεία παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον β. Ανέκαθεν όλοι οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και όχι μόνον, πάντοτε καταδίκαζαν δημόσια το ξενόφερτο και δωδεκάθεο.
Η Αθηναις ως γνήσια νεοπλατωνική φιλόσοφος, δεν είχε καμία απολύτως συμμετοχή, σε όλες τις αισχρές σεξουαλικές ανωμαλίες πού έκαναν οι παγανιστές του δωδεκαθέου. Για αυτό και η Ελληνίδα κόρη αποδέχτηκε αμέσως την πρόταση, βαπτίστηκε, έγινε Χριστιανή και ονομάστηκε Ευδοκία. Εν συνεχεία παντρεύτηκε τον Θεοδόσιο τον β. Ανέκαθεν όλοι οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και όχι μόνον, πάντοτε καταδίκαζαν δημόσια το ξενόφερτο και δωδεκάθεο.
Η ΑΓΙΑ ΕΥΔΟΚΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΗ ΕΛΛΗΝΙΔΑ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ-ΡΗΤΟΡΑΣ.
Η Αγία Ευδοκία ήταν η πρώτη Ελληνίδα Χριστιανή φιλόσοφος-ρήτορας και αποτελεί πρόδρομο της μεγάλης Άννας Κομνηνής. Η Αγία επιδόθηκε στην συγγραφή πολύ σημαντικών έργων.Δυστυχώς τα περισσότερα έργα της δεν έχουν διασωθεί.
Ελάχιστα είναι αυτά τα οποία σώθηκαν, μεταξύ αυτών οι στίχοι για την νίκη των Ελλήνων επί των Περσών και οι εργασίες της για τους προφήτες Δανιήλ και Ζαχαρία.
Ακόμη η Ευδοκία έγραψε την ιστορία του ευαγγελίου σε Ομηρικούς στίχους, ενώ δεν παρέλειψε να γράψει ενάντια στον μάγο του δωδεκαθέου τον Κυπριανό απο την Αντιόχεια. Η Αθηναιδα ήταν κόρη του ρήτορα Λεόντιου. Ο Λεόντιος δίδαξε στην κόρη του την αρχαία Ελληνική γραμματεία. Σπούδασε μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία και ρητορική. Σε περίπτωση που ήταν τα πράγματα όπως τα αναφέρουν οι μεγαλύτεροι εχθροί του Χριστού- Ελληνισμού, οι δωδεκαθειστές, δεν θα άνοιγε το 425 μ.Χ., με επιθυμία της Ευδοκίας-Αθηναιδος, η ανωτάτη φιλοσοφική πανεπιστημιακή σχολή στην Κωνσταντινούπολη.
Επίσης δεν θα είχε ούτε η ίδια η αυτοκράτειρα καμία ενασχόληση με την αρχαία Ελληνική γραμματεία.
Την ιδια εποχή με την μεγάλη νεοπλατωνική και φιλοχριστιανή Υπατία στην Αίγυπτο έζησε και η Ευδοκία-Αθηναις στην Κωνσταντινούπολη. Η Υπάτια είχε πολλούς Χριστιανούς μαθητές στην σχολή της. Εάν ο Χριστιανισμός ήταν ενάντια στον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, τότε η φιλόσοφος Υπατία, δεν θα δεχόταν, απολύτως κανέναν Χριστιανό, ως μαθητή, στην σχολή της. Η Αγία Ευδοκία, με πρότυπο την Αλεξανδρινή Υπατία, συνδύασε άριστα το αρχαίο Ελληνικό πνεύμα με την Χριστιανική πίστη.
Η ΑΝΩΤΑΤΗ ΦΙΛΟΣΟΦΙΚΗ ΣΧΟΛΗ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ THN ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΕΥΔΟΚΙΑΣ-ΑΘΗΝΑΙΣ.
Στην ανωτάτη σχολή διδασκόταν το μάθημα της φιλοσοφίας, ακριβώς με τον ίδιο τρόπο που διδασκόταν στην αρχαία Ελλάδα. Οι σπουδαστές του πανεπιστημίου διδασκοταν μουσική, γεωμετρία, αστρονομία, φιλοσοφία, φιλολογία.
Η Ευδοκία-Αθηναις έβαλε τα θεμέλια μετά από τους τρείς Ιεράρχες για την ανοδική πορεία του Ελληνισμού και της αυτοκρατορίας. Ταυτόχρονα με την Ελληνική φιλοσοφική σχολή την οποία ίδρυσε η αυτοκράτειρα Ευδοκια, θωράκιζε τον Ελληνισμό σε ηθικό-πνευματικό και σε πολιτικό-στρατιωτικό επίπεδο.
Πολλές φορές σας έχω αναφέρει ότι οι Έλληνες της Ρωμαικής αυτοκρατορίας, αγάπησαν όσο τίποτε άλλο στον κόσμο τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Είναι πολύ ενδεικτικό ότι οι Έλληνες Χριστιανοί της αυτοκρατορίας αγάπησαν τόσο πολύ τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, με αποτέλεσμα να παραμείνουν πεισματικά προσκολημένοι σε αυτόν. Δυστυχώς αυτή η αφοσίωση συνέβαλε στο να μην εξελιχθούν πολιτιστικά όσο θα έπρεπε με βάση τις ικανότητες τους και την παιδεία τους. Είναι εντελώς αδύνατον διανοούμενοι όπως οι τρείς ιεραρχες, η Αγια Αυγούστα Ευδοκία, η Άννα Κομνηνή και αρκετοί άλλοι, να μην ήταν σε θέση να επιδείξουν παρόμοιο επιστημονικό έργο όπως αυτό των αρχαίων σοφών.
Οι άγιοι πατέρες της εκκλησίας κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και φυσικά χρησιμοποιούσαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική. Η νεοπλατωνική φιλόσοφος Ευδοκία γνώριζε καλά τον Θεό-δημιουργό, και δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την σκοτεινή αρχαία θρησκεία, για αυτό έγινε αμέσως Χριστιανή. Όλοι οι Έλληνες φιλόσοφοι-σοφοί πίστευαν και δίδαξαν τον έναν Θεό-Δημιουργό. Στο έργο του Πλάτωνα με την επωνυμία Τίμαιος, διαβάζουμε για τον έναν θεό-δημιουργό με γεωμετρία στο πιο υψηλό επιστημονικό επίπεδο παγκοσμίως. Σε όλο το μνημειώδες έργο του, κάνει αναφορά, ότι το σύμπαν, και την ζωή, την έδωσε ο ένας Θεός δημιουργός.
Οι άγιοι πατέρες της εκκλησίας κράτησαν ότι πολύτιμο είχε ο αρχαίος Ελληνικός πολιτισμός, όπως οι διδασκαλίες του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη και φυσικά χρησιμοποιούσαν την κορυφαία γλώσσα στον κόσμο την Ελληνική. Η νεοπλατωνική φιλόσοφος Ευδοκία γνώριζε καλά τον Θεό-δημιουργό, και δεν είχε καμία απολύτως σχέση με την σκοτεινή αρχαία θρησκεία, για αυτό έγινε αμέσως Χριστιανή. Όλοι οι Έλληνες φιλόσοφοι-σοφοί πίστευαν και δίδαξαν τον έναν Θεό-Δημιουργό. Στο έργο του Πλάτωνα με την επωνυμία Τίμαιος, διαβάζουμε για τον έναν θεό-δημιουργό με γεωμετρία στο πιο υψηλό επιστημονικό επίπεδο παγκοσμίως. Σε όλο το μνημειώδες έργο του, κάνει αναφορά, ότι το σύμπαν, και την ζωή, την έδωσε ο ένας Θεός δημιουργός.
Πουθενά και σε κανένα σημείο δεν αναφέρετε, ότι το σύμπαν και η ζωή, ήταν έργο των Αιγύπτιων δαιμόνων του δωδεκαθέου. Ο πιο αγαπημένος φιλόσοφος των τριών Ιεραρχών υπήρξε ο Πλάτωνας-Αριστοκλής.
ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑ ΑΝΝΑ ΚΟΜΝΗΝΗ
Η Πορφυρογέννητη πριγκίπισσα Άννα Κομνηνή.
Η Άννα Κομνηνή είχε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα, και κυρίως για τα έργα των Αρχαίων. Η πριγκίπισσα έμαθε όλα όσα ήταν εφικτό να μαθευτούν. Ρητορική, φιλοσοφία, μουσική, γεωμετρία, ιατρική, κλπ
Διάβασε Αριστοτέλη και τους διαλόγους του υπάτου των φιλοσόφων, του Πλάτωνα. Μέσα από τις γνώσεις της για τους αρχαίους διδάχθηκε την τέχνη της σωστής έκφρασης καθώς και τα πιό τέλεια επιτεύγματα του Ελληνικού πολιτισμού. Η Άννα Κομνηνή ήταν θέση να απαγγείλει με άνεση Ορφέα, Τιμόθεο, Σαπφώ, Πίνδαρο, Πορφύριο και Πρόκλο κλπ. Επίσης μελέτησε τους μεγάλους ποιητές της αρχαιότητας, τον 'Ομηρο,τους λυρικούς, τους τραγικούς, τους ιστορικούς, τους ρήτορες όπως τον Ισοκράτη και τον Δημοσθένη.
Εδώ βλέπουμε για πολλοστή φορά το πόσο αγαπούσαν οι Έλληνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Ήταν τόσο υπερβολική η αγάπη τους για τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, ώστε να μην εξελιχθούν πολιτιστικά όσο θα έπρεπε με βάση τις δυνατότητες τους. Η πριγκίπισσα είχε υψηλή ηθική.
Σε καθημερινή βάση σε καθορισμένες ώρες ψάλλονταν μέσα στο παλάτι έψελναν εκκλησιαστικούς ύμνους. Σε όλη της την ζωή παρέμεινε μονογαμική, ηθική, εκκλησιαζόταν συνεχώς και έκανε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο. Ενδεικτικό του ήθους της, είναι ότι τον σύζυγο της, τον μεγάλο Καίσαρα-στρατηγό Νικηφόρο Βρυέννιο, τον αποκαλούσε Κύρη και Αφέντη της.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ
Το 1091 η Άννα μνηστεύθηκε τον Κωνσταντίνο Δούκα, γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ'. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δούκα, το 1097, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Βρυέννιο. Ο Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος γεννήθηκε το 1062 στην Ορεστιάδα της Αδριανούπολης και ήταν γιος του ομωνύμου του στρατηγού. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν λόγιος άνδρας, ικανός διπλωμάτης, σπουδαίος ρήτορας και πάρα πολύ γενναίος στρατιώτης-στρατηγός.
Ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Κομνηνός, εκτιμώντας την μόρφωση, την φυσική ωραιότητά και την γεναιότητα του Βρυέννιου, του έδωσε ως σύζυγο την κόρη του Άννα Κομνηνή και τον τίμησε με το αξίωμα του καίσαρος.
Επίσης του εμπιστεύτηκε σημαντικές στρατιωτικές αποστολές. Ο Νικηφόρος διηύθυνε την άμυνα της Κωνσταντινουπόλεως εναντίον του στρατού του Γοδεφρείδου της Μπουιγιόν κατά την διάρκεια της πρώτης Σταυροφορίας το 1097, ενώ το 1116 ηγήθηκε της εκστρατείας των Ρωμαίων-"Βυζαντινών" εναντίον του Σελτζούκου σουλτάνου του Ικονίου. Έγραψε ιστορικό έργο για τον Αλέξιο Κομνηνό, καθώς και φιλοσοφικές και ρητορικές πραγματείες. Κυριότερο έργο του είναι η Ύλη Ιστορίας, χωρισμένη σε τέσσερα βιβλία. Κατ’ ουσίαν πρόκειται περί απομνημονευματικού χαρακτήρος σύγγραμμα.
'Η Άννα Κομνηνη, η Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα και η Αλεξία Αργυρού σεβόταν και υποτασσόταν στους συζύγους τους διότι ήταν ήρωες πολέμου. Όλες οι γυναίκες του μεσαίωνα σεβόταν και υποτασσόταν στους άνδρες τους, που πολέμησαν γενναία για την Ελλάδα και την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Οι Ελληνίδες Χριστιανές του μεσαίωνα, αναγνώριζαν ως άνδρες, μόνον όσους πολεμούσαν γενναία για την επιβίωση της αυτοκρατορίας.Ενδεικτική είναι η ενέργεια της Άννας να παρακαλέσει τον αυτοκράτορα και πατέρα της, να μην τιμωρηθεί ο γενναίος Αρμένιος αξιωματικός, Ἀλέξιος Μωσηλέ.
Όλους εκείνους τους αιώνες η αυτοκρατορία μας ήταν σε συνεχόμενους αμυντικούς πολέμους.
Η Άννα Κομνηνή είχε μεγάλη αγάπη για τα γράμματα, και κυρίως για τα έργα των Αρχαίων. Η πριγκίπισσα έμαθε όλα όσα ήταν εφικτό να μαθευτούν. Ρητορική, φιλοσοφία, μουσική, γεωμετρία, ιατρική, κλπ
Διάβασε Αριστοτέλη και τους διαλόγους του υπάτου των φιλοσόφων, του Πλάτωνα. Μέσα από τις γνώσεις της για τους αρχαίους διδάχθηκε την τέχνη της σωστής έκφρασης καθώς και τα πιό τέλεια επιτεύγματα του Ελληνικού πολιτισμού. Η Άννα Κομνηνή ήταν θέση να απαγγείλει με άνεση Ορφέα, Τιμόθεο, Σαπφώ, Πίνδαρο, Πορφύριο και Πρόκλο κλπ. Επίσης μελέτησε τους μεγάλους ποιητές της αρχαιότητας, τον 'Ομηρο,τους λυρικούς, τους τραγικούς, τους ιστορικούς, τους ρήτορες όπως τον Ισοκράτη και τον Δημοσθένη.
Εδώ βλέπουμε για πολλοστή φορά το πόσο αγαπούσαν οι Έλληνες της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό. Ήταν τόσο υπερβολική η αγάπη τους για τον αρχαίο Ελληνικό πολιτισμό, ώστε να μην εξελιχθούν πολιτιστικά όσο θα έπρεπε με βάση τις δυνατότητες τους. Η πριγκίπισσα είχε υψηλή ηθική.
Σε καθημερινή βάση σε καθορισμένες ώρες ψάλλονταν μέσα στο παλάτι έψελναν εκκλησιαστικούς ύμνους. Σε όλη της την ζωή παρέμεινε μονογαμική, ηθική, εκκλησιαζόταν συνεχώς και έκανε σημαντικό φιλανθρωπικό έργο. Ενδεικτικό του ήθους της, είναι ότι τον σύζυγο της, τον μεγάλο Καίσαρα-στρατηγό Νικηφόρο Βρυέννιο, τον αποκαλούσε Κύρη και Αφέντη της.
ΝΙΚΗΦΟΡΟΣ ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ
Το 1091 η Άννα μνηστεύθηκε τον Κωνσταντίνο Δούκα, γιο του αυτοκράτορα Μιχαήλ Ζ'. Μετά τον θάνατο του Κωνσταντίνου Δούκα, το 1097, παντρεύτηκε τον Νικηφόρο Βρυέννιο. Ο Νικηφόρος Βρυέννιος ο Νεότερος γεννήθηκε το 1062 στην Ορεστιάδα της Αδριανούπολης και ήταν γιος του ομωνύμου του στρατηγού. Σπούδασε στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν λόγιος άνδρας, ικανός διπλωμάτης, σπουδαίος ρήτορας και πάρα πολύ γενναίος στρατιώτης-στρατηγός.
Ο αυτοκράτωρ Αλέξιος Κομνηνός, εκτιμώντας την μόρφωση, την φυσική ωραιότητά και την γεναιότητα του Βρυέννιου, του έδωσε ως σύζυγο την κόρη του Άννα Κομνηνή και τον τίμησε με το αξίωμα του καίσαρος.
Επίσης του εμπιστεύτηκε σημαντικές στρατιωτικές αποστολές. Ο Νικηφόρος διηύθυνε την άμυνα της Κωνσταντινουπόλεως εναντίον του στρατού του Γοδεφρείδου της Μπουιγιόν κατά την διάρκεια της πρώτης Σταυροφορίας το 1097, ενώ το 1116 ηγήθηκε της εκστρατείας των Ρωμαίων-"Βυζαντινών" εναντίον του Σελτζούκου σουλτάνου του Ικονίου. Έγραψε ιστορικό έργο για τον Αλέξιο Κομνηνό, καθώς και φιλοσοφικές και ρητορικές πραγματείες. Κυριότερο έργο του είναι η Ύλη Ιστορίας, χωρισμένη σε τέσσερα βιβλία. Κατ’ ουσίαν πρόκειται περί απομνημονευματικού χαρακτήρος σύγγραμμα.
'Η Άννα Κομνηνη, η Ευδοκία Μακρεμβολίτισσα και η Αλεξία Αργυρού σεβόταν και υποτασσόταν στους συζύγους τους διότι ήταν ήρωες πολέμου. Όλες οι γυναίκες του μεσαίωνα σεβόταν και υποτασσόταν στους άνδρες τους, που πολέμησαν γενναία για την Ελλάδα και την Ελληνική-Ρωμαϊκή αυτοκρατορία.
Οι Ελληνίδες Χριστιανές του μεσαίωνα, αναγνώριζαν ως άνδρες, μόνον όσους πολεμούσαν γενναία για την επιβίωση της αυτοκρατορίας.Ενδεικτική είναι η ενέργεια της Άννας να παρακαλέσει τον αυτοκράτορα και πατέρα της, να μην τιμωρηθεί ο γενναίος Αρμένιος αξιωματικός, Ἀλέξιος Μωσηλέ.
Όλους εκείνους τους αιώνες η αυτοκρατορία μας ήταν σε συνεχόμενους αμυντικούς πολέμους.
ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΘΕΜΕΛΙΑ
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ.
Οι γυναίκες ήταν και είναι τα θεμέλια της κοινωνίας. Χωρίς την επιστροφή τους στα Ελληνοχριστιανικά ήθη, δεν υπάρχει σωτηρία θα αφανιστούμε μέχρι ενός. Αυτό είναι αποδεκτό από όλους. Δυστυχώς την σύγχρονη, εποχή, παρουσιάζεται το θλιβερό, και εθνικά καταστροφικό φαινόμενο, αρκετές γυναίκες, να είναι Χριστιανές, και να ζούνε, με τον τρόπο ζωής του Αρχαίου "Θεού", Σαβάζιου-Διόνυσου.
Αγαπητές μου γυναίκες, διαχρονικά σε κάθε εποχή, και ειδικά όσοι Έλληνες αγαπούν την πατρίδα, που χάνεται, αναλαμβάνουν τον δύσκολο-άχαρο ρόλο να ενημερώσουν και να προστατέψουν κάποιες από εσάς με μοναδικό κίνητρο την εθνική μας επιβίωση.
Μέσα από την προσπάθεια αυτή να επιβιώσει το έθνος, αρκετές φορές δεν γινόμαστε αρεστοί σε κάποιες γυναίκες, και ειδικά στις νέες, με αυτά τα οποία γράφουμε. Αυτό συμβαίνει διότι οι περισσότερες γυναίκες, βρίσκονται υπό την επήρεια της νεοταξικής μόδας, για αυτό τον λόγο, σας προκαλούμε έντονη δυσαρέσκεια.
Για εμένα προσωπικά οι γυναίκες είναι πρώτα κόρες-αδελφές, φίλες και μετά είναι ερωμένες. (1) Oι γυναίκες δεν είναι αντικείμενα του σεξ, όπως τις έκανε για να τις εξευτελίζει και με σκοπό να καταστρέψει την Ελληνική κοινωνία, η νέα τάξη πραγμάτων. Το πώς θα ντύνονται και θα ζούνε οι γυναίκες το καθόρισαν οι αρχαίοι Έλληνες σοφοί και οι Άγιοι της Ορθοδοξίας. Η γυναίκα πού έχει μυαλό, δεν δείχνει ούτε τον καρπό του χεριού της, μας αναφέρει ο Πλούταρχος. Οι ντυμένες-ηθικές γυναίκες έχουν αξιοπρέπεια, ενώ το πιο βασικό είναι ότι δημιουργούν υγιείς ερωτικές επιθυμίες και γεννούν Ήρωες, Αγίους και Αγίες. Αυτό γινόταν εδώ και αιώνες.
Στον αντίποδα οι γυμνές-ανήθικες γυναίκες και όσες από αυτές αξίζουν, δημιουργούν εντελώς ακάθαρτες ορμές, με θλιβερό αποτέλεσμα την ανεξέλεγκτη σεξουαλική διαφθορά. Το αποτέλεσμα είναι κατά γενική παραδοχή καταστροφικό, καθώς οι περισσότερες γεννούν και μεγαλώνουν, δειλούς, θηλυπρεπείς ραγιάδες. Οι συνέπειες για το έθνος είναι τρομερές και δυσβάσταχτες. Αυτό διότι η γύμνια και η σεξουαλική διαφθορά προκαλούν ανηθικότητα, χυδαιότητα, αμάθεια, ανομία, αταξία, αδικία κλπ. Τις εποχές που ήταν ντυμένες οι Ελληνίδες το έθνος μεγαλουργούσε και ήταν στην κορυφή του κόσμου. Ήμασταν ως έθνος στην κορυφή του κόσμου, και είχαν την ψυχική-ηθική δύναμη οι πρόγονοι μας να υπερασπιστούν επί αρκετούς αιώνες την πατρίδα μας από πολλούς εξωτερικούς εχθρούς.
Στην εποχή μας εξαιτίας των σεξουαλικών ανωμαλιών,
σβήνουμε αργά και σταθερά ως έθνος. Μνημόνια, αυτοκτονίες, ορφανά παιδιά εξαιτίας των αυτοκτονιών, άνεργοι, άστεγοι, αδικημένοι κλπ. Είναι κοινώς αποδεκτό και διαχρονικά αποδεδειγμένο ότι οι κόρες Χριστού, ήταν και είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία. Στον αντίποδα οι κόρες του Εωσφόρου, με την μόδα, με τα σεξουαλικά έκτροπα, είναι εθνική καταστροφή.
Οι γυναίκες οι ηθικές, και όχι οι εξαθλιωμένες ηθικά, συμβολίζουν την αγία Εκκλησία και ο άνδρας τον Χριστό. Όπως η Εκκλησία υποτάσσεται στον Χριστό, το ίδιο και η γυναίκα οφείλει να ακούει τον άνδρα και να μην τον περιφρονεί. Όλα αυτά για να υπάρχει τάξη Θεού, και μηδέν άγαν των αρχαίων Ελλήνων φιλοσόφων, για να έχουμε τάξη, δικαιοσύνη, ειρήνη, αγάπη, λογική, ευημερία στην Ελληνική κοινωνία, για να μπορεί να επιβιώσει το Ελληνικό έθνος.
Βεβαίως αυτό δεν είναι καθόλου προσβλητικό για την γυναίκα, διότι ο άνδρας είναι υποχρεωμένος να την αγαπάει, να την φροντίζει, να της φέρεται καλά, όπως ακριβώς ο Χριστός αγαπάει την Εκκλησία. Ακόμη δεν θα πρέπει να ξεχνάμε ότι ο Χριστός θυσιάστηκε για την Εκκλησία. Οι πραγματικές Ελληνίδες, όχι οι έκφυλες ραγιαδοπούλες, κερδίζουν την εκτίμηση, την φροντίδα, και την αγάπη των Ελλήνων ανδρών, μέσα από την ηθική τους, την πραότητα τους, και την γλυκύτητα του χαρακτήρα τους. Μια σωστή γυναίκα δεν εκβιάζει, και δεν απαιτεί. Όπως κάνουν οι σαπισμένες ραγιαδοπούλες της νέας τάξης. Οι Ελληνίδες οφείλουν να σέβονται και να υπακούν σύμφωνα με τους νόμους του Χριστού, τους γνήσιους Έλληνες άνδρες.
Με την σειρά τους απαραιτήτος όλοι οι πραγματικοί Έλληνες άνδρες, πρέπει να τις αγαπούν, να τις σέβονται και να της φροντίζουν. Σε καμία των περιπτώσεων δεν οφείλουν οι Ελληνίδες, να υπακούν, να σέβονται άνανδρους, δειλούς, ραγιάδες, απάτριδες και όλους όσους συμπεριφέρονται άσχημα . Όπως υπογραμίζει ο Απόστολος Παύλος στην περικοπή της προς Εφεσίους Επιστολής που διαβάζεται κατά τη διάρκεια της ακολουθίας τού γάμου: "Οι άνδρες αγαπάτε τάς γυναίκας εαυτών, καθώς και ο Χριστός ηγάπησε τήν εκκλησίαν"
Οι πραγματικές χριστιανές, πρέπει πάντοτε να βαδίζουν στον δρόμο του Χριστού. Έναν δρόμο που χάραξε η Αυγούστα-Αγία Ελένη και ακολούθησαν εκατομμύρια άλλες Ελληνίδες, κατά την μεσαιωνική εποχή, μέχρι και τον Β παγκόσμιο πόλεμο. Η ορθόδοξη εκκλησία αποτελούσε τρόπο ζωής για της αυθεντικές Ελληνίδες και τους Έλληνες. Ακόμη οι γυναίκες πήγαιναν σε εσπερινούς, αγρυπνίες κλπ.
Όλους εκείνους τους αιώνες , κάθε εβδομάδα, γιατί οι άνδρες απουσίαζαν μονίμως στα πεδία των μαχών, οι Ελληνίδες έκαναν πάντοτε φιλανθρωπίες. Πήγαιναν συνέχεια σε νοσοκομεία με φτωχούς, οι οποίοι δεν είχαν κανέναν απολύτως συγγενή. Εκεί τους έκαναν παρέα, ενώ κάθε φορά τους έδιναν ελεημοσύνη. Για τους ίδιους λόγους, πήγαιναν στα φτωχοκομεία. Επίσης πήγαιναν σε κρατουμένους. Από αυτές της εξαιρετικές, μονογαμικές, ηθικές Ελληνίδες, γεννήθηκαν τα εκατομμύρια των Ελλήνων ηρώων αυτοκρατόρων, στρατηγών, ανώτατων αξιωματικών, στρατιωτών του μεσαίωνα. Για αυτό τότε ήμασταν παγκόσμια αυτοκρατορία. Αντίθετα στην εποχή μας εξαιτίας της σεξουαλικής διαφθοράς, σβήνουμε αργά και σταθερά.
Οι γυναίκες είναι τα θεμέλια της Ελληνικής κοινωνίας όπως πολύ σωστά υπογράμμιζε στα κηρύγματα του ο πατέρας Σάββας Αχιλλέως. Ο νεοταξικός τρόπος ζωής είναι πολύ κενός και σάπιος. Αφήνει όλους τους ανθρώπους άδειους από συναισθήματα και ηθικές αξίες.
Όσοι το αντιληφθούν αυτό απομακρύνονται πάρα πολύ γρήγορα από αυτή την παρακμιακή κατάσταση.
Η συντριπτική πλειοψηφία αυτήν την εποχή άγεται και φέρεται με βάση αυτά τα οποία θα καθορίσει η νεοταξική μόδα.
Όσες ενδιαφέρονται να επιβώσει το έθνος, πρέπει απαραιτήτος να εγκαταλείψουν, την νεοταξική μόδα.
Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. (2) Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών.
Ποτέ να μην ξεχνάτε ότι οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία και το έθνος. Αποτελούν τα θεμέλια του έθνους. Για αυτό όλους τους προηγούμενους αιώνες, μονίμως μεγαλουργούσαμε και επιβιώναμε ως έθνος. Ενδεικτικά και επιγραμματικά πριν κλείσω σας αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι πρόγονοι μας και οι Άγιοι, περί γυναικών : Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος των φιλοσόφων ο Αριστοκλής-Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος).
Με το να χάσης κάθε ίχνος εντροπής προσέλαβες όψιν πόρνης» (Παλαιά Διαθήκη – Προφ. Ιερεμίας 3,3). Και αν η γυναίκα είναι σεμνά ντυμένη τότε δεν φταίει βέβαια αν κάποιος σκανδαλιστεί μαζί της, αν όμως είναι άσεμνα ντυμένη τότε η ευθύνη της είναι τρομερή, διότι ο Χριστός μας έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία των ψυχών. (Ιησούς Χριστός - Ματθαίος 5, 28).«Όταν φύγει η ντροπή από τον άνθρωπο γίνεται πρόξενος πολλών κακών» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).
Είναι γνωστό ότι από τα αρχαία χρόνια, οι γυναίκες όλων των λαών που πιστεύουν στον Εωσφόρο είχαν έξω τις κοιλίες τους, έβαζαν σκουλαρίκια στον αφαλό, τατουάζ, καθώς επίσης έκαναν και πάσης φύσεως σεξουαλικές ανωμαλίες, για να υμνήσουν τον μιαρό τους αφέντη, τον σατανά. (2) Το Ελληνικό έθνος, διαχρονικά επιβίωσε, εξαιτίας των σοφών, των αγίων, των Ηρώων και των χρηστών ηθών.
Ποτέ να μην ξεχνάτε ότι οι κόρες Χριστού, είναι ευλογία για την Ελλάδα, είναι ευλογία για την κοινωνία και το έθνος. Αποτελούν τα θεμέλια του έθνους. Για αυτό όλους τους προηγούμενους αιώνες, μονίμως μεγαλουργούσαμε και επιβιώναμε ως έθνος. Ενδεικτικά και επιγραμματικά πριν κλείσω σας αναφέρω τι έλεγαν σχετικά οι πρόγονοι μας και οι Άγιοι, περί γυναικών : Θεωρώ χαμένον, εκείνον που έχασε την ντροπή, μας αναφέρει ο ύπατος των φιλοσόφων ο Αριστοκλής-Πλάτων. Όταν η γυναίκα αποβάλλει τον χιτώνα, αποβάλλει και την αιδώ (Ηρόδοτος).
Με το να χάσης κάθε ίχνος εντροπής προσέλαβες όψιν πόρνης» (Παλαιά Διαθήκη – Προφ. Ιερεμίας 3,3). Και αν η γυναίκα είναι σεμνά ντυμένη τότε δεν φταίει βέβαια αν κάποιος σκανδαλιστεί μαζί της, αν όμως είναι άσεμνα ντυμένη τότε η ευθύνη της είναι τρομερή, διότι ο Χριστός μας έχυσε το αίμα του για τη σωτηρία των ψυχών. (Ιησούς Χριστός - Ματθαίος 5, 28).«Όταν φύγει η ντροπή από τον άνθρωπο γίνεται πρόξενος πολλών κακών» (Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος).
Επικρατέειν ή Απόλλυσθαι-
Γράφει ο Άγγελος-Ευάγγελος Γιαννόπουλος
Η Όρθοδοξία προσφέρει τα πάντα, διότι εξευγενίζει, ισορροπεί ,καλλιεργεί, ηρεμεί, ομορφαίνει τις ανθρώπινες ψυχές, τις γεμίζει με αγάπη για τον συνάνθρωπο, την ζωή και κάθε τι ωραίο. Από το απόγειον του Ελληνισμού, κατά τους μεσαιωνικούς αιώνες, βρεθήκαμε εκ νέου, σε πλήρη κατάπτωση κατά την σημερινή εποχή. Μοναδική λύση η επιστροφή στις διαχρονικές- πατροπαράδοτες Ελληνοχριστιανικές αξίες
Πάγια αρχή μου είναι ότι όλοι οι λαοί, όλοι οι άνθρωποι, έχουν δικαίωμα να πιστεύουν οπού θέλουν. Όλα αυτά με την απαραίτητη προυπόθεση να μην επιβάλλουν τα πιστεύω τους σε τρίτους, είτε δια της βίας, είτε με πλάγιους τρόπους. Τι γίνεται όμως στην περίπτωση που η άλλη πλευρά δεν συναινεί ; Είναι λοιπόν δίκαιο να καθίσουμε να αφανιστούμε όλοι οι Έλληνες χωρίς να έχουμε πειράξει κανέναν απολύτως ;
Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμποδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.
Όλα αυτά διότι από τα αρχαία χρόνια ο πολιτισμός μας, και η ιδεολογία-θρησκεία μας, αποτελούν εμποδιο στην δημιουργία του παγκόσμιου εωσφορικού κράτους. Από όλους τους προαναφερόμενους, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.
Μην ξεχνάτε ότι είμαι ο μοναδικός Έλληνας στον κόσμο που προτείνει τον συνδυασμό : Oρθοδοξία, Εκκλησιαμός, κατήχηση, χρηστά ήθη, μουσικά σχολεία, υψηλός αθλητισμός, ιστορική γνώση, για την δημιουργία Ελλήνων ανωτάτης ποιότητας. Ακόμη σας προτείνω την εφαρμογή του άρθρου 120 παρ. 4 του Ελληνικού συντάγματος, την κατάργηση των κομμάτων και την αλλαγή πολιτεύματος.
Η ευσεβεστάτη Αυγούστα Ειρήνη, η Αθηναία και ο γενναίος Αυτοκράτορας Ρωμανός ο Δ Διογένης.
Από όλες τις προαναφερόμενες, εξαιρείται, ένα μικρό μέρος βάση των παγκόσμιων Φιλοσοφικών- μαθηματικών σταθερών, μέτρον άριστον και μηδέν άγαν.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου