Επτά οικογένειες προσφύγων περιγράφουν πώς είναι να ζεις ανάμεσα σε ποντίκια, σκουπίδια και λύματα.
Εγκλωβισμένες στη «ζούγκλα» της Σάμου, στην περιοχή που εκτείνεται πέρα από το Κέντρο Υποδοχής και Ταυτοποίησης στο Βαθύ, χιλιάδες οικογένειες με μικρά παιδιά συνωστίζονται κάτω από άθλιες συνθήκες σε καλοκαιρινού τύπου σκηνές φτιαγμένες από μουσαμάδες και ξύλο.
Αναγκάζονται να περιμένουν κάθε μέρα τρεις με τέσσερις ώρες στην ουρά για φαγητό. Οι τουαλέτες και τα ντους είναι ελάχιστα για να εξυπηρετήσουν τους πάνω από 6.300 αιτούντες άσυλο που ζουν σε όλο τον καταυλισμό. Τώρα που ο χειμώνας πλησιάζει, η κατάσταση αναμένεται ακόμη πιο δύσκολη για αυτούς τους ανθρώπους που αναζητούν την ελπίδα ανάμεσα σε τρωκτικά, σκουπίδια και λύματα.
Επτά οικογένειες από τη Συρία και το Αφγανιστάν που έχασαν τα πάντα στις χώρες καταγωγής τους εξαιτίας του πολέμου, που ρίσκαραν να βάλουν τα παιδιά τους μέσα σε μία πλαστική βάρκα, περιγράφουν πώς είναι να ζεις στοιβαγμένος σε ελάχιστα τετραγωνικά κάτω από άθλιες συνθήκες. Πώς είναι να φτάνεις σε ευρωπαϊκό έδαφος, αλλά αυτό που βλέπεις να μη θυμίζει σε τίποτα την Ευρώπη που περίμενες να βρεις.
«Είναι σχεδόν δύο μήνες που φτάσαμε στη Σάμο από την πόλη Ρας αλ Άιν της Συρίας. Ξεφύγαμε από τον πόλεμο. Έχουμε δύο παιδιά. Η Σάρα είναι ενός και η Ρουχάνι δυόμισι. Έχω χειρουργηθεί στον πνεύμονα και χρειάζομαι θεραπεία, όμως ο γιατρός είπε ότι δεν μπορεί να μας φροντίσει. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι σαν εμάς στη Σάμο. Εμείς εδώ ζούμε μαζί με άλλες δύο οικογένειες στην ίδια σκηνή που φτιάξαμε οι ίδιοι», λέει ο άνδρας από τη Συρία.
Αυτές οι δύο οικογένειες ήρθαν πριν από 15 μέρες στη Σάμο. Ζουν 10 άτομα σε μία σκηνή. Ήρθαν από το Κομπάνι της Συρίας μέσω Τουρκίας με βάρκα. «Εάν μέναμε στη Συρία θα πεθαίναμε. Είδαμε ανθρώπους να πεθαίνουν στους δρόμους. Ήρθαμε εδώ για να γλιτώσουμε. Εδώ είναι καλύτερα από τη Συρία, αλλά πολύ δύσκολα. Κάθε οικογένεια πρέπει να περιμένει 3-4 ώρες στην ουρά για φαγητό. Τα παιδιά δεν κάνουν μπάνιο συχνά», λένε. Η Σίλβα, η γυναίκα στα δεξιά, είναι 5 μηνών έγκυος και δεν μπορεί να πηγαίνει συχνά στην τουαλέτα ή στο ντους γιατί είναι μακριά από το σημείο που μένει. Τα παιδιά κλαίνε το βράδυ γιατί φοβούνται τους θορύβους και κάποια από αυτά έχουν πρόβλημα με την αναπνοή τους.
Ο Αχμέτ και η Άλια κατάγονται από την πόλη Ντερζόρ της Συρίας. Ζουν σε αυτή τη σκηνή μαζί με άλλη μία οικογένεια. Μια κουβέρτα που κρέμεται από ένα σχοινί χωρίζει τις δύο οικογένειες μεταξύ τους τη νύχτα. Το ζευγάρι ήρθε στη Σάμο πριν από τρεις μήνες. Έφυγαν από τον πόλεμο για να γλιτώσουν, ήρθαν στη Σάμο μέσα σε μία βάρκα με άλλα 40 άτομα. Όλα αυτά που πέρασαν στη Συρία, αλλά και οι δύσκολες συνθήκες στις οποίες ζουν έχουν επηρεάσει την ψυχολογία τους. «Πρέπει να είμαστε ώρες στην ουρά για να πάρουμε φαγητό. Πολλές φορές μπορεί να περιμένουμε 3 – 4 ώρες και τελικά να μην φτάσει το φαγητό για εμάς. Αλλά ακόμη και αν καταφέρουμε και πάρουμε φαγητό τις περισσότερες φορές είναι πολύ κακής ποιότητας. Ακόμη και η πρόσβαση σε ντους είναι δύσκολη, καθώς υπάρχει πολύς κόσμος εδώ. Κάποιες φορές ζεσταίνουμε νερό και κάνουμε μπάνιο μέσα στη σκηνή».
«Δεν έχουμε τα βασικά για να ζήσουμε εδώ. Η τουαλέτα και το ντους είναι μακριά. Πρέπει από πολύ νωρίς το πρωί να στηθούμε στην ουρά για να πάρουμε το πρωινό μας, και μόλις φάμε το πρωινό περιμένουμε για το μεσημεριανό. Δεν νιώθουμε ασφαλείς εδώ. Η σκηνή μας είναι από μουσαμά και έτσι εύκολα μπορεί κάποιος με ένα μαχαίρι να την καταστρέψει και να μπει μέσα. Πρόσφατα είχαμε και το περιστατικό με τη φωτιά εδώ». Η οικογένεια αυτή έφυγε από το Αφγανιστάν εξαιτίας του πολέμου. Εδώ και δύο μήνες ζουν με τα τρία τους παιδιά σε μία σκηνή που έφτιαξαν μόνοι τους στη «ζούγκλα» στο Βαθύ. Ο μικρός γιος τους (φωτό) υποφέρει από άσθμα και τώρα που έρχεται χειμώνας λόγω του κρύου δεν ξέρουν πώς να τον φροντίσουν.
VICE
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου