Ο Αμετάβλητος Αγαθός Νους έχει τα δικά του όμοια συναισθήματα της ψυχής, ενώ το σύνθετο σώμα μας έχει τα δικά του μεταβαλλόμενα συναισθήματα τα οποία γεννούν την αντίθεση και την κακία, την λύπη με λυγμούς και την χαρά από ηδονή.
Τα πάντα λοιπόν πάνω στην γη δεν είναι αλήθεια παρά μόνο απομίμηση της αλήθειας, και μάλιστα όχι όλα αλλά, κάποια λίγα και τα υπόλοιπα, ψέμα και πλάνη, και εικασίες, φτιαγμένα σαν εικόνες της φαντασίας.
Όταν τώρα η φαντασία επηρεάζεται από ψηλά, γίνεται η απομίμηση της αλήθειας ενώ, χωρίς την άνωθεν ενέργεια παραμένει ψεύδος.
Αλήθεια καθόλου δεν υπάρχει στη γη, ούτε είναι δυνατό να υπάρξει, μόνον κάποιοι άνθρωποι θα κατανοήσουν την αλήθεια, σε όσους ο θεός θα δωρίσει το χάρισμα (το Νου) να δουν το θείο. Άρα λοιπόν δεν υπάρχει τίποτε αληθινό στη γη.
Διότι, η σύσταση της (ψυχής) είναι ένα προς δύο (θέσις η ψυχή και αντίθεσις το σύνθετο αισθητό σώμα) και το μεν ένα (η ψυχή) προσπαθεί να φύγει, ενώ τα άλλα δύο (το σύνθετο σώμα που γεννά την αντίθεση) το τραβούν προς τα κάτω και γίνεται μεγάλη διαμάχη μεταξύ τους καθώς το ένα (η ψυχή) θέλει να φύγει και τα άλλα δύο (το σύνθετο σώμα μας) σπεύδουν να το κρατήσουν.
Η νίκη δε και των δύο (το σύνθετο σώμα μας) δεν λογίζεται όμοια, αφού το ένα (η ψυχή) ρέπει προς το αγαθό και τα άλλα (δύο - το σύνθετο σώμα μας, η αντίθεση) στο κακό κοντά κατοικούν. (οι δύο αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος).
Το μεν (ένα η ψυχή) ποθεί την ελευθερία τα δε (δύο - σύνθετο σώμα) αγαπούν τη δουλεία.
Αν τώρα νικηθούν τα δύο, (νικήσουμε το σώμα μας) αυτά μένουν μόνα και έρημα από τον άρχοντα τους, (το Νου της ψυχής), ενώ αν νικηθεί το ένα, (αν νικηθεί η ψυχή τα όμοια αισθητά) αυτό (η ψυχή) άγεται και φέρεται τιμωρούμενο με τον εδώ τρόπο ζωής.
Αυτός είναι, παιδί μου, ο δρόμος που οδηγεί προς τα κει.
Πρέπει δηλαδή, παιδί μου, πρώτα να εγκαταλείψεις το σώμα σου, πριν το τέλος, να νικήσεις ζωή που είναι γεμάτη αγωνίες και αφού νικήσεις να ανέλθεις.
Κατανόησε τον εαυτό σου
Αλήθεια καθόλου δεν υπάρχει στη γη, ούτε είναι δυνατό να υπάρξει, μόνον κάποιοι άνθρωποι θα κατανοήσουν την αλήθεια, σε όσους ο θεός θα δωρίσει το χάρισμα (το Νου) να δουν το θείο. Άρα λοιπόν δεν υπάρχει τίποτε αληθινό στη γη.
Διότι, η σύσταση της (ψυχής) είναι ένα προς δύο (θέσις η ψυχή και αντίθεσις το σύνθετο αισθητό σώμα) και το μεν ένα (η ψυχή) προσπαθεί να φύγει, ενώ τα άλλα δύο (το σύνθετο σώμα που γεννά την αντίθεση) το τραβούν προς τα κάτω και γίνεται μεγάλη διαμάχη μεταξύ τους καθώς το ένα (η ψυχή) θέλει να φύγει και τα άλλα δύο (το σύνθετο σώμα μας) σπεύδουν να το κρατήσουν.
Η νίκη δε και των δύο (το σύνθετο σώμα μας) δεν λογίζεται όμοια, αφού το ένα (η ψυχή) ρέπει προς το αγαθό και τα άλλα (δύο - το σύνθετο σώμα μας, η αντίθεση) στο κακό κοντά κατοικούν. (οι δύο αντίθετες όψεις του ίδιου νομίσματος).
Το μεν (ένα η ψυχή) ποθεί την ελευθερία τα δε (δύο - σύνθετο σώμα) αγαπούν τη δουλεία.
Αν τώρα νικηθούν τα δύο, (νικήσουμε το σώμα μας) αυτά μένουν μόνα και έρημα από τον άρχοντα τους, (το Νου της ψυχής), ενώ αν νικηθεί το ένα, (αν νικηθεί η ψυχή τα όμοια αισθητά) αυτό (η ψυχή) άγεται και φέρεται τιμωρούμενο με τον εδώ τρόπο ζωής.
Αυτός είναι, παιδί μου, ο δρόμος που οδηγεί προς τα κει.
Πρέπει δηλαδή, παιδί μου, πρώτα να εγκαταλείψεις το σώμα σου, πριν το τέλος, να νικήσεις ζωή που είναι γεμάτη αγωνίες και αφού νικήσεις να ανέλθεις.
Κατανόησε τον εαυτό σου
Ακόμη και ο ήλιος γερνάει φθείρεται και πεθαίνει. Μόνον ο Άφθαρτος Νους Αιθέρας είναι αθάνατος.
Μάθηση (Μόρφωση) είναι να γνωρίσεις τον εαυτό σου, με το Νου και την καρδιά.
Αριστοτέλης: Ο μορφωμένος διαφέρει από τον αμόρφωτο, όσο ο ζωντανός από τον νεκρό.
Όταν αλληλεπιδράς από ανάγκη με ανθρώπους-πρόβατα, ή θα σε αφομοιώσουν, ή θα αποχωριστείς για πάντα από αυτούς.
Τα πρόβατα είναι οι χρήσιμοι ηλίθιοι.
Μόνο μέσα από την προσπάθειά μας να εξισώσουμε τον εαυτό μας με τον θεό μπορούμε να τον κατανοήσουμε, αφού μόνο τα όμοια έλκονται και αλληλοκατανοούνται.
Η αρετή, λοιπόν, η σωφροσύνη και η ευσέβεια είναι η γνώση του θεού. Συνήθως, όσοι άνθρωποι αποκτήσουν την γνώση αυτή, μετά διαχωρίζουν τον εαυτό τους από τους υπόλοιπους ανθρώπους, αφού δημιουργείται μίας μορφής αμοιβαίας αντιπάθειας αναμεταξύ τους.
Οι άνθρωποι της γνώσης, επομένως, «δίνουν την εντύπωση ότι είναι τρελοί, και προκαλούν το γέλιο, καθώς μισούνται και περιφρονούνται και ίσως φονεύονται». Σε αυτό το σημείο είναι που μπορούμε να παρατηρήσουμε και μίας μορφής «ιερού μίσους» απέναντι στο ευρύ κοινό που αποτελείται από αμαθείς.
Νομίζετε ισχύει αυτό που γράφει η φωτογραφία;
Απλά ακολουθούσαν το δόγμα πατρίδα θρησκεία οικογένεια. Η κεφαλή ορίζει τι είναι αληθινό και τι ψέμα. Σήμερα απλά άλλαξε η κεφαλή. Εξού και το ρητό το ψάρι-σώμα-λαός (οι χρήσιμοι ηλίθιοι) βρωμάει απ' το (ανάλογο) κεφάλι.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου